ยังไม่หลุดพ้นซะที

ร้องไห้กับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป ทำพลาดไป เสียใจ เก็บสิ่งนั้นไว้คนเดียว จนเกิดอาการเครียด สับสนไปหมด

รู้สึกเหงาโดดเดี่ยว อยากมีคนอยู่ข้างๆ แต่อีกใจนึงก็กลัวเจ็บ กลัวผิดหวัง กลัวการที่ีต้องกลับมาอยู่คนเดียว บางทีก็สับสนกับความรู้สึกตัวเอง

คุณแม่เสียไปได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ ยังมีวันที่ร้องไห้คิดถึงแบบทรมานมากๆ คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งเป็นลูกคนเดียว พ่อก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เลยต้องดูแลตัวเองเอง หันไปบางทีก็ไม่เจอใคร เพราะแม่เป็นเซฟโซนเด

แฟนเราอยากเลิกกับเราเพราะเขารู้สึกผิดที่ทำให้เราร้องไห้ เสียใจ และเหนื่อยมาตลอด และเขาต้องการที่จะเลิกกับเราจริงๆค่ะ เราคบกันได้ปีกว่าๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาก็ทำเราเหนื่อย ทำเราเสียใจมากจริงๆนั่นแหละค่

เรารู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียว เพื่อนก็ไม่สนใจ คนรอบตัวก็ไม่สนใจ ทำอะไรไม่คิดถึงความรู้สึกเรา เรารู้สึกโดดเดี่ยวมาก นอนร้องไห้ทุกวัน เราแค่ต้องการคนที่สามารถเล่าทุกอย่างให้ฟังได้

อกหักค่ะ เสียใจมาก วันนี้ดีขึ้นแล้วแต่ยเปราะบางอยู่ เลิกคิดถึงไม่ได้เลย แค่ร้องไห้น้อยลง ขอกำลังใจหน่อยนะคะ

คุณมีวิธี "จัดการกับความรุสึกผิดในอดีต" ในเรื่องของความรัก กันยังไงบ้างครับ ผมอยุกับมันมา 5 ปีแล้ว เหมือนจะลืมแล้ว แต่พอมีอะไรมาสกิดนิดนึง ผมก้อปวดใจกับความผิดตัวเองทุกครั้ง ไม่เคยหายไปจากใจ

เคยเป็นป่ะ ร้องไห้แบบไม่มีน้ำตา ไม่มีสีหน้าของความเสียใจ แต่หัวใจมันร้องไห้อยู่ข้างใน. เคยเป็นป่ะ ไม่อยากจะพูดอะไร ไม่อยากจะไปงี่เง่าโวยวายกับใคร แต่รอใครสักคนมาถามว่าเป็นไรไหม และคอยปลอบประโยนหัวใจ.