เรื่องมีอยู่ว่าเราชอบพี่คนนึงทำงานด้วยกันก็แบบปลื้มๆเขา เพราะเขาเป็นคนน่ารักค่ะดูแลดีคือมีอะไรช่วยเหลือตลอดเราสนิทกับเขาระดับนึงเลย แล้ววันนึงก็รู้ว่าเขาชอบเพื่อนเรา เราก็ไม่ได้อะไรนะ คือก็บอกเพื่อน แต่เพื่อนก็รู้อยู่แล้วว่าเราอ่าชอบพี่เขา เพื่อนก็บอกว่า นางไม่ได้คิดอะไรกับพี่เขาเราก็โอเค ไม่ได้ว่าอะไรคือถ้าจะคบกันรึเป็นแฟนกันเราก็ยินดีนะแต่สิ่งที่เพื่อนเราทำคือ แบบเราเองก็ มึน อึน งง นางบอกไม่ชอบพี่เขานะ แต่ก็เล่นกับพี่เขาตลอด พี่เขาจะไปส่งบ้าน ก็คือเรากับเพื่อนอยู่หอใกล้ๆกัน พี่เขาก็ไปส่งทั้งเราทั้งเพื่อนงี๊ แต่เราก็ไม่ไปใครจะไปเป็น กขค. และไปๆมาๆเพื่อนเรา ก็มาแบบให้เราตีตัวออกห่างพี่เขา เวลาคุยกันให้คุยแค่เรื่องงาน และก็ให้เราหลบหน้าพี่เขาไปเลย พี่เขาก็มาถามเราว่า ทำไมไม่กลับบ้านกับเพื่อนเห็นกันปกติเห็นกลับด้วยกันตลอด เนี่ยเพื่อนมาบอกว่าเราเปลี่ยนไปนะพอพี่ไปส่งเขา เราก็ตีตัวออกห่างทั้งเขาและก็พี่ เอิ่ม นางไปบอกประมาณว่านี่หลบหน้า แต่ความจริงคือนางเองนั่นล่ะ ที่ให้เราหลบๆไปพอเราถาม เราก็บอกว่าจะคบก็คบเลยนี่ไม่ได้ชอบอะไรขนาดแบบอยากได้มาเป็นแฟน นางก็ย้ำว่านางไม่ได้คิดอะไรกับเขา อ่าจ้าการกระทำตรงกันข้ามมาก ล่าสุดพี่เขาฃวนไปเที่ยว ก็คือชวนกันไป ทั้งเราทั้งเพื่อน แน่นอนจ้า ว่าเพื่อนเราก็พยายามบ่ายเบี่ยงไม่ให้เราไป แต่พี่เขาก็บอกว่าเขาเสียใจที่ทำให้เพื่อนแยกกัน คือมีอีกหลายๆอย่างค่ะ ที่ทำ ไม่ใช่ว่าอยากได้เขามาเป็นแฟนรึหึงรึหวงรึอะไรนะคะ แต่เพราะเพื่อนเรานี่แหละทำให้เรารู้สึกอึดอัดจับจ้องตลอด สุดท้าย เราก็หางานใหม่ได้ได้ที่ๆใกล้บ้านกว่า และก็ย้ายออกจากหอ พร้อมลาออกจากที่ทำงาน โล่งใจเลยจ้าสบายใจขึ้นเยอะ
คนที่เราชอบไปชอบเพื่อนเรา และเพื่อนเราก็เล่นด้วย