ทำใจไม่ได้ สูญเสียแม่ มันทรมานมากๆๆๆๆ

สูญเสียแม่เกือบจะครบหนึ่งเดือนละคะ จากอุบัติเหตุโดยแม่เราขับมอเตอร์ไซค์อยู่ดีๆก็มีรถยนต์มาชนด้วยความเร็วปรากฏว่าคนขับหลับในค่ะ หลังจากชนไม่พอยังชนแล้วหนีอีก แย่มากๆ พอเราได้ข่าวเราชอคมาก บอกกับตัวเองว่าไม่จริงๆ ขอให้เป็นแค่ความฝัน นอนหลับก็ไม่อยากตื่น เพราะตื่นขึ้นมาก็เจอแต่ความเจ็บปวด มันทรมานมากๆค่ะ เพราะเราสนิทกับแม่มาก แม่เป็นเป้าหมายชีวิตเราตั้งแต่ต้น ทำทุกอย่างให้เราจนทำให้เราเรียนจบได้ ซึ่งเรามีแพลนจะรับปริญญาปีหน้าอยูาแล้วเชียว เราจะได้เลี้ยงแม่แทนบ้าง สัญญากับแม่หลายๆอย่าง แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ทำสิ่งนั้นเพราะคนบางคนที่ใช้ชีวิตอย่างประมาทจนต้องมาทำให้ครอบครัวคนอื่นเดือดร้อน บอกตามตรงเราเกลียดและโกรธคนชนมาก อยากให้เขาสูญเสียแบบที่เราสูญเสียบ้าง ทุกวันนี้เวลาอยู่คนเดียวเราจะร้องไห้ตลอด ยังทำใจไม่ได้ที่แม่จากไปยังไม่ทันได้พูดคุยกันเลย ทุกวันนี้เศร้ามาก ไม่มีสมาธิทำงาน พยายามอ่านธรรมะก็ช่วยได้แปปเดียว ก็กลับมาเศร้าต่อเราทรมานมากๆ ไม่มีความสุขกับชีวิต เพราะเป้าหมายชีวิตได้หายไปแล้ว ใครมีประสบการณ์แบบเราบ้าง คุณผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้ไงคะ