คือตอนนั่นเราพึ่งขึ้นม.1 อายุเราห่างจากพี่3ปี
พี่เราก็ไปเข้าโรงเรียนมัธยมที่อื่น ซึ่งแม่เราก็พาพี่ไปซื้อของใหม่ทุกอย่างตั้งแต่หัวจรดเท้าข้าวของเครื่องใช้ก็ซื้อใหม่หมด วันหยุดเราก็นอนเล่นเกมกับพี่ แต่แม่กลับด่าเราคนเดียวว่า"เล่นเกมไปทำไมเล่นแล้วมันได้อะไร"
ทั้งๆที่พี่เราก็เล่นอยู่ด้วย ตอนม.1พี่เราได้เงินไปโรงเรียนวันละ100 พอเราม.1 แม่กลับจะให้วันละ70 ยังบอกอีกว่าถ้าเกรดต่ำกว่า3.80 จะหัก50 อาหารที่โรงเรียนก็ไป25บาทแล้วอะ
และเมื่อกี้พี่เรามาบ้านจะไปซื้อหูฟังใหม่
เราก็เลยบอกว่า"เห็นอยู่ตรง โต๊ะอาหาร"คือเราเห็นจริงๆก่อนที่พี่จะมา พอเราไปหาก็หาไม่เจอ พี่ก็ด่าเราโกหกไม่อยากเห็นพี่ได้ของใหม่ แม่ยังบอกอีกว่าทำไมโกหกเป็นเด็กเลี้ยงแกะแบบนี้ คือเราไม่โกหกแต่มันหายจริงๆ เป็นแบบนี้มา2-3ปีแล้ว ด่าแต่เราว่าแต่เราคือมันไม่โอเค พ่อก็ใช้แต่เราทั้งๆที่พี่ก็นั่งเล่นโทรศัพท์ เราก็ยอมซื้อของที่ราคาถูก
เพื่อที่จะประหยัดเงินพ่อแม่ แต่แม่กลับให้พี่ซื้อของแพงมาก ทั้งๆที่ของแบบเดียวกัน เราเคยคิดสั้นนะ คิดมาจนภึงทุกวันนี้
ใครพอมีทางออกสำหรับปัญหานี้ไหมคะ
พ่อแม่รักไม่เท่ากัน ทำยังไงดีคะ
พี่เราก็ไปเข้าโรงเรียนมัธยมที่อื่น ซึ่งแม่เราก็พาพี่ไปซื้อของใหม่ทุกอย่างตั้งแต่หัวจรดเท้าข้าวของเครื่องใช้ก็ซื้อใหม่หมด วันหยุดเราก็นอนเล่นเกมกับพี่ แต่แม่กลับด่าเราคนเดียวว่า"เล่นเกมไปทำไมเล่นแล้วมันได้อะไร"
ทั้งๆที่พี่เราก็เล่นอยู่ด้วย ตอนม.1พี่เราได้เงินไปโรงเรียนวันละ100 พอเราม.1 แม่กลับจะให้วันละ70 ยังบอกอีกว่าถ้าเกรดต่ำกว่า3.80 จะหัก50 อาหารที่โรงเรียนก็ไป25บาทแล้วอะ
และเมื่อกี้พี่เรามาบ้านจะไปซื้อหูฟังใหม่
เราก็เลยบอกว่า"เห็นอยู่ตรง โต๊ะอาหาร"คือเราเห็นจริงๆก่อนที่พี่จะมา พอเราไปหาก็หาไม่เจอ พี่ก็ด่าเราโกหกไม่อยากเห็นพี่ได้ของใหม่ แม่ยังบอกอีกว่าทำไมโกหกเป็นเด็กเลี้ยงแกะแบบนี้ คือเราไม่โกหกแต่มันหายจริงๆ เป็นแบบนี้มา2-3ปีแล้ว ด่าแต่เราว่าแต่เราคือมันไม่โอเค พ่อก็ใช้แต่เราทั้งๆที่พี่ก็นั่งเล่นโทรศัพท์ เราก็ยอมซื้อของที่ราคาถูก
เพื่อที่จะประหยัดเงินพ่อแม่ แต่แม่กลับให้พี่ซื้อของแพงมาก ทั้งๆที่ของแบบเดียวกัน เราเคยคิดสั้นนะ คิดมาจนภึงทุกวันนี้
ใครพอมีทางออกสำหรับปัญหานี้ไหมคะ