เสียความรู้สึก สมัครเรียน ม.ราม (ขอโทษเด็กรามล่วงหน้า เราเสียความรู้สึกจริง)

วันนี้ที่ 31 พ.ค.62 ม.รามเปิดรับสมัครนักศึกษาวันเเรก เราเองเป็นคนที่ตั้งใจไปสมัคร เราอยู่ปากเกร็ด ทำงานเป็นผู้ช่วยบัญชีอยู่สถานสงเคราะห์เด็ก เราลางาน ตื่นตอนตีห้านั่งรถเมย์ไปถึงม.รามตอน8หรือ 9โมงกว่า เราก็เข้าไปซื้อเล่มม่วง 120.- พอซื้อจนท.ชี้บอกให้ขึ้นไปกรอกเอกสารด้านบน เราขึ้นไป แล้วหันไปถามยามที่อยู่แถวนั้นว่า พี่นี่มีหนังสือม่วงแล้วไปไหนต่อแล้วเราก็ชูหนังสือให้เขาดูเขาว่าลงไปซื้อใบสมัครด้านล่าง เราก็ลงไปไปถามจนท.เรื่องที่ยามบอกบอกว่าใบสมัครอยู่ในนี้หนังสือไปกรอกได้เลยด้านบน เราก็โอเค อาจจะยามใหม่ไม่รู้ ขึ้นไปถ่ายรูป 95.-  เอาใบรับรองแพทย์ 50.-  แล้วมานั่งกรอก  เราเทียบโอนปวส.บัญชี เราหันไปถามนักศึกษาที่แนะนำกรอกใบสมัครว่า นี่นะเราทำงานประจำอยู่ มันมีเรียนแบบไหน ที่ไม่ต้องเข้าห้อง หรือเสาร์อาทิตย์ไหม  นักศึกษาบอกไม่รู้ครับ ตรงนี้สมัครเรียนปกติ ที่เราบอกอาจเป็นภาคพิเศษแล้วก็ชี้บอกให้เราไปที่ห้องประชุมที่มีคณะจนท.อยู่ให้ไปถาม พอไปถามเขาก็บอก ตรงนี้เรียนปกติค่ะ ให้ไปติดต่อที่ตึกบริหารสีฟ้าชั้นสี่ เราก็เดินไปพร้อมใจที่เริ่มแป่ว พอไปถึงบอกเรื่องที่นักศึกษากับจนท.ให้มาที่นี่  จนทที่ตึกห้องบัญชีบอก ไม่มีค่ะ ไม่รู้นี่เป็นเรียนแบบพิเศษ จ.-พฤ  เสียงแบบใส่อารมณ์ ชักสีหน้าใส่เรา แล้วก็ชี้นิ้วไปตรงตึกรับสมัคร ไปถามเอาที่ตรงที่รับสมัคร บอกที่ที่แบบคุณอยากเรียนที่นี่ไม่มี เราก็ยืนแบบสตั้นอ่ะแล้วไหนคือให้ติดต่อนี้เราพยายามอธิบายเขาก็บอก ไม่รู้ ไม่มี ไปถามตรงนู้นเอา เราทำได้แค่พยักหน้าแล้วก็เดินกลับออกมาจากตึก คือตอนนั้นใจเสียแล้ว ไม่รู้ต้องไปตรงไหน ไม่รู้ต้องไปถามใครเพราะถามไปก็บอกไม่รู้ๆใส่ สุดท้ายแล้วก็ต้องรับรถกลับปากเกร็ดโดยที่เราไม่ได้อะไรเลย คำถามที่เราอยากรู้ไม่มี มีแค่เสียงที่ใส่อารมณ์ แววตาที่มองเราแบบลำคาน พอเดินออกมาจากม.นี่คือน้ำตาไหล เราอยากเรียนต่อมาก ตั้งใจมากที่จะมาสัมครแต่กลับโดยแบบนี้

จนมารู้จากพี่ที่เคยเรียนรามเขาบอกแบบที่เราเรียนอ่ะมี เป็นแบบปกตินั้นแหละ แต่ไม่ต้องเข้าเรียนดาวโหลดชีท ซื้อชีทมาอ่านแล้วไปสอบก็ได้ แต่ทำตอนที่ถามถึงไม่มีใครอธิบายเรา ไม่มีใครบอกอะไรเราเลย ถ้าตอนนั้นที่กรอกใบสมัครมีคนมาอธิบายให้เราฟังเราคงไม่เสียความรู้สึกแล้วนี้ ความตั้งใจที่อยากจะเรียนต่อคือมันหายไปแล้ว เราหมดสัทธากับ ม.รามไปแล้วด้วยคำว่าไม่รู้และไม่มีของจนท.มองอย่างลำคานเหมือนเราเป็นคนไม่มีความรู้ จนเราเกิดคำถามในใจเลยว่าคนที่เข้าไปเรียนหรือทำงานในม.นี่เข้ารู้จักเกี่ยวกับที่ที่ตัวเองอยู่ที่เรียกว่าสถาบันมากขนาดไหน หรือรักแค่ปากบอก ป้ายมีเยอะเเยะ แนะนำบริการ สอบถามเกี่ยวกับคณะ เกี่ยวกับการกรอกใบสมัคร แต่ทำไมถึงไม่มีใครตอบคำถามที่เราสงสัยได้เลย หรือเเนะนำการเรียนของม.ให้เราฟังได้เลย

เราเสียความรู้สึกมาก เสียดายเงิน เสียดายเวลา เราลางานเพื่อไปสมัครเรียนแต่กลับไม่ได้อะไรมาเลย  เราพลาดโอกาสที่จะเรียน พลาดโอกาสที่จะพัฒนาตัวเอง เพราะคำว่าไม่รู้ของคน