สวัสดีครับคืออยากระบายเรื่องในอดีตที่ผ่านมาบางครั้งอาจจะจำได้บ้าง ไม่ได้บ้างในความทรงจําของผมครับ
ในปี56 ในสมัยเรียนมอปลายเป็นปีสุดท้ายใกล้จะจบแล้วนะครับ ทุกครั้งที่ไปเรียนตามปกติเป็นเวลาทุกวัน ผมได้ตื่นขึ้นมาทำกิจวัตรประจำวันก่อนไปโรงเรียน ผมไม่สามารถมีรถจักรยานยนต์ไปด้วยเองไม่ได้ ต้องอาศัยนั่งรถประจำทางไปแต่รอนานๆมากกว่ารถจะมา พอลงจากรถผมรีบไปจ่ายเงิน ซึ่งน้องคนนั้นไปจ่ายเงินก่อนผม ผมเพิ่งลงมาเกือบไปชนน้องเค้าครับ ผมเลยให้ทางน้องเค้า น้องให้ทางผมไปคือแบบไม่ได้ไปจ่ายเงินสักที ผมก็ยืนเฉยๆให้น้องไปเอง ผมต้องไปจ่ายเงินอยู่แล้วกลับมาแล้วหาน้อง น้องเขาหนีผมไปแบบเร็วมาก ผมก็ไม่ได้คิดอะไรกับน้อง คือมันวนอยู่เหมือนเดิมอ่ะ ตอนบ่ายต้องเจอน้องคนนี้อีกที่คอยรอรถกลับ เช้าคือเจอกันอีกบ่ายคือเจอกันอึกเหมือนบังเอิญ ผมอยู่มอหก ส่วนน้องเป็นผู้ชายนะอยู่มอสาม กำลังจะจบพร้อมกันพอดี ผมก็ชอบผู้หญิงอยู่นะ ที่โรงเรียนไม่มีใครชอบผมหรอกครับ เพราะผมหน้าตาไม่ดี มีสิวเยอะพอสมควร พอมีกิจกรรมในหอประชุมทำร่วมกับน้องๆผมแอบมองหาน้องอยู่ แต่ก็ไม่เห็นเหมือนน้องเค้าหลบเรียนหรือไม่อยากเจอผม ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก ใกล้จะจบแล้วนะครับ ม.6 เนี่ย เตรียมตัวได้แล้วเราเนี่ยพอกลับมาบ้านต้องรีบนอนต้องไปปฐมนิเทศที่จะจบ ผมเลยต้องนอนก็ฝันเห็นน้องมากอดผมแต่หัวใจน้องเต้นแรงมากครับ คือผมจะจบแล้วน้องก็จะจบแล้ว ผมได้สัมผัสน้องคือเหมือนจริงมาก พอมาตอนเช้าที่ปฐมนิเทศจบมอหก ผมซื้อดอกไม้ให้ตัวเองเพราะว่าไม่มีใครให้ดอกไม้ผมหรอก พอได้เข้าหอประชุม ผมวางดอกไม้ใต้โต๊ะสีขาวไปทำพิธีอะไรก็ว่าไป แต่ผมไม่เห็นน้องมาเลย สงสัยเป็นเด็กเกเรมั้ง พอเสร็จแล้วผมเห็นน้องผู้ชายคนหนึ่งแต่ไม่ใช่น้องที่ผมเจอนะ เค้าแอบเอาดอกไม้ดอกหนึ่งมาวางไว้ตรงโต๊ะนั้นแหละ แล้วน้องเค้าก็ไปครับ ผมคิดว่าน่าจะเป็นน้องที่ผมเคยเจอนะเพราะน้องเค้าไม่กล้าให้ดอกไม้ต่อหน้าผมหรือเปล่าก็ไม่รู้ ผมก็รับไว้ที่น้องเค้าไม่รู้ น้องเค้าคงจะรู้แล้วล่ะ พอต่อมาวันถัดไปผมไปนั่งกับเพื่อน เค้าส่งเฟรนชิบของมอสามมา เพื่อนก็เลยลุกออกไป ผมเห็นเฟรนชิบนั้นเลยเปิดดู ปรากฏว่าผมเจอรูปน้องเค้า ผมจำได้แค่ชื่อ น้องเค้าชื่อมอส ผมก็เลยรีบเอาไปไว้ที่เดิม ผมคิดในใจเพื่อนรู้ ว่าผมเปิดดูแต่ไม่ได้พูดจาอะไรเลย ผมจบมอหกแล้วครับ กำลังไปเอาวุฒิแล้วเจอน้องอีกรอเอาวุฒิพร้อมกันที่ห้องวิชาการ ผมได้ก่อนกลับก่อนน้อง น้องมากับเพื่อนผู้ชายสองคน ผมคิดว่าไม่ดีกว่าเลยกลับบ้านดีกว่า รอรถประจำทาง มีน้องอีกคนหนึ่งครับ มารอพร้อมผม แต่ไม่ใช่น้องมอสนะครับ น้องผู้ชายอีกแล้วมากับเพื่อนอีกคน น้องมอสรอเอาวุฒินะครับ ผมกลับก่อนพอถึงบ้านลงจากโดยสาร ผมหกล้มเกือบไปโดนน้องเค้าอยู่ต่อหน้า น้องเค้าก็แอบยิ้มในใจ ผมก็ลงจากรถไป
หลังจากจบไปแล้ว คงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว ผมต้องหาเรียนต่อก็ยังไม่ได้เลย ผมโง่จริงๆผมจะเรียนรามกับสุโขทัยในเว็บที่สมัครก็ไม่เห็นมีเลย เสียดายนะต้องมาอยู่บ้านทำกิจวัตรประจำวันเรื่อยๆไม่ได้เรียนต่อแล้ว พอผ่านไป10วัน พอถึงเวลากลางคืนผมเล่นมือถือจนหลับไปแบบไม่รู้สึกอะไรเลย เหมือนฝันไปหรือป่าว มีน้องมอส เค้ามาหาผมมาสัมผัสตัวผม จับต้องอะไรบางอย่าง พอตื่นเช้าก็ไม่มีอะไร พอมาถึงค่ำตอนผมนอนก็ฝันเห็นน้องอีก น้องทำตัวไม่พอใจ ถอดกางเกงผมออก น้องมีอะไรกับผมครั้งแรกคือเร็วไปไหมครับ ผมไม่รู้สึกอะไรเลยพอผมลืมตา น้องเค้าอยากให้ผมรุก ผมได้เห็นหน้าน้อง เหมือนน้องเค้าขาดความอบอุ่นเหมือนกับไม่เคยมีพี่ชายในชีวิตมั้งครับ พอรู้ในใจว่าน้องเค้าเป็นเกย์ พอตื่เช้ามาก็ปกตินะ ประตูก็ยังล็อคไว้ คือฝันไป มันก็แปลก พอค่ำอีกก็ฝันอีกครับ เป็นประจำบางทีน้องเค้าร้องไห้มาก มากอดผมตลอดเลย เหมือนเค้าอยากได้กำลังใจ บางทีฝันว่าน้องอยากจะนอนกับผมเอาหนังมาให้ผมดูตอนดึกๆๆในมือถือ ขนมมาม่าอะไรเอามาให้ผม-หมดเลย จะเป็นแบบนี้ทุกทีครับ บางทีก็ฝันอีกมีน้องคนหนึ่ง น้องมอสชวนมา น้องคนหนึ่งที่เคยเจอตอนผมเอาวุฒิกลับบ้าน รอรถประจำทางนั้นแหละ ตอนผมหกล้มชนน้องท้ายโดยสารละครับ ไม่ใช่น้องมอสนะครับ น้องคนนี้ไม่รู้จักครับ เดาว่าน้องคนนี้ชื่อไก่นะครับ มอสกับไก่มีอะไรกันต่อหน้าเตียงผม มอสเป็นรับ ไก่เป็นรุกครับ ทำต่อหน้า ผมเสียความรู้สึกมาก ผมเลยถีบสองตัวตกเตียงเลยครับ พอเช้าขึ้นมา เริ่มจะไม่ปกติแล้วมีปัญหาจนหัวร้อนเลย ไม่รู้เค้าเข้าห้องผมยังไง ทั้งที่ผมยังล็อคไว้อยู่ ผมอาละวาดมาก ฝันติดต่อกันมากแล้วเหมือนผิดปกติ เลยไปถามพ่อแม่ว่า แม่แอบเอาน้องสองคนเข้ามาในห้องใช่ไหม แม่ก็บอกว่าไม่มีอะไรหรอกลูก ข้างนอกบ้านก็ล็อคอย่างดี เค้าจะเข้ามาได้ไงลูก แม่ก็ไม่ได้รู้จักเค้าเลย ผมก็สงสัยว่าแม่โกหกหรือป่าว ผมก็ปล่อยวางไป
ผ่าน1เดือนก็ไม่มีอะไรนะครับ ปกติดี
แต่พอผ่านไปก็ฝันอีกเหมือนจริงมาก มอสกับไก่มาหาผมอีกครับ สองตัวนั้นมานอนเตียงผมคนละข้าง ผมอยู่กลาง เค้ามากอดผม หอมแก้มผมพร้อมกันสองตัวเลย แบบว่าเราคบกันสามคนเลยดีไหม มาจูบปากผมอีก เช้ามาผมตื่นมาฝันไปอีกแล้ว พอผ่านไปก็ไม่มีอะไรอีกแล้วใน2ปี ปกติตลอดเวลา ผมคิดว่าไก่คาบมอสไปละครับ
ปี 58 เริ่มมีปัญหากับครอบครัวด่ากัน เถียงกัน พ่อก็โวยวาย แม่ก็นิ่งๆๆ ผมก็หัวร้อนคิดแต่เรื่องฝันคนเข้ามาในห้องบ่อยๆเแหละ เถียงกันพ่อแม่โกหกผม บอกว่าแล้วว่าไม่มีอะไร เลิกคิดซะ ผมก็ไม่เชื่อ ผมโง่มาก จับมันไม่ได้ ผมโดนเสียตัวมาฟรีๆ ผมก็ขึ้นไปบนห้องเก็บตัวอยู่คนเดียว ไม่กินข้าวสามมื้อ แม่มาเคาะประตูจนผมรำคาญ ผมเปิดประตูเถียงแม่ เหมือนจะมีอะไรบอกผมอ่ะ ผมบอกให้แม่ออกไป แล้วผมก็ปิดประตู ผมได้ยินน้องครับเหมือนเค้าจะหามาผม น้องรีบลงบันไดไป ผมเลยรีบเปิดประตูออกไปคือน้องไปไวมาก ผมพลาดมากไม่รู้น้องจะมาหา แม่กะน้องสาวทำตัวนิ่งๆผมถามว่าแม่ใครมาแม่ก็ไม่ตอบ ผมถามจนเหนื่อย ขึ้นไปอยู่บนห้องคิดว่าตัวเองหูแว่ว
3ปี ผ่านไปครับ ปี61 ผมก็ลืมไป ปัญหาไม่มีแล้ว ไม่มีเรื่องทะเลาะกันอีก ผมสบายใจไปหน่อย (หลอกตัวเองไปไหทโดนโกหกมา) ผมรู้สึกเปลี่ยนคือเริ่มชอบผู้ชายแล้ว เปิดใจหาแฟนในโลกออนไลน์ดู รู้ว่าโลกนี้หาแฟนยาก บางคนหาได้ ผมเผื่อใจไว้เผื่อหาได้ ถ้าจะให้ผมไปคนตัวจริงผมจะรู้ได้ไงว่าเค้าเป็นเกย์ สุดท้ายก็หาไม่ได้ ผมทำตัวไร้สาระเกินไปก็ตาม
ปัจจุบันผมก็ฝันอีกน้องเค้ากลับมากอดผม ร้องไห้ใส่ผมหรือเปล่า ผมเริ่มเปลี่ยนไปชอบน้องแล้ว ฝันแล้วฝันอีกเป็นแบบนี้เรื่อยๆ แต่ปีก่อนน้องบอกผมว่าถ้าพี่จับน้องได้ น้องยอมให้พี่เจอตัวตนจริงซะที หลายปีผ่านมาน้องเค้าดูใจผมหรือเปล่า แต่ผมลืมไปหมดแล้ว คือไม่ได้เห็นหน้าน้องแล้ว ผมก็รักน้องมากนะ แต่ไม่มีตัวตนอะไร ผมต้องคิดความเป็นจริงว่าผมโสด ผมเล่าต่อไม่ไหวแล้ว อ่านตกหรือยังไง จะเชื่อหรือไม่เชื่อที่ผมตั้งกระทู้มา ตอนนี้ผมรู้สึกผิดหวังจริงๆ คืออยากมีคนรักแล้วจริงๆ
ขออภัยด้วยครับ
เป็นความฝันที่ไม่รับความผิดชอบความรู้สึกผม?