ผมสงสารเเม่

เป็นกระทู้ระบายของผมเอง ผมไม่รู้จะไปเล่าให้ใครฟัง อยากเเชร์เฉยๆครับ เมื่อก่อนบ้านผมอยู่กัน4คน ผม พ่อ เเม่ น้อง สมัยก่อนบ้านผมค่อนข้างลำบากอยู่นิดหน่อย ตอนเด็กๆผมยังต้องเก็บขวดไปขายเพื่อเอาตังไปซื้อกับข้าว วันไหนตังไม่พอใช้ก็เอาเสื้อผ้า ของใช้ในบ้านไปขายเอาเงินซื้อข้าว โชคดีที่หน้าบ้านผมเป็นตลาด เปิดประตูบ้านออกมาคือตลาดเลย เราเริ่มจากเอาเสื้อผ้าของใช้มาขาย หลังๆก็เริ่มหาเหมาเสื้อผ้ามาขายหน้าบ้าน รวมถึงตลาดอื่นๆด้วยตอนเย็น หลังจากผมกลับจากโรงเรียนต้องไปช่วยขายผ้าเกือบทุกวัน ได้มาวันละ100-200ก้คือขายดีมากๆเเล้วสำหรับพวกเรา เราสู้กันมาเป็น10ปีจนถึงทุกวันนี้ร้านเราขายเกือบจะทุกอย่าง ตั้งเเต่เสื้อผ้ายันรองเท้า จนลูกค้าติดมากๆ รายได้ที่บ้านผมดีขึ้นมากๆ ถ้ามองจากที่เราเริ่มต้นเราเดินมาไกลมากจริงๆ เเต่มันเเลกมาด้วยสุขภาพของพ่อผม ทุกวันนี้ผมต้องเห็นพ่อผมทรุดลง บางวันพ่อผมได้นอน2-3ชมต่อวัน บางวันนอนตี2-3 ตี5.30เเกก็ตื่นไปตั้งร้านให้เเม่ผมเสร็จเเล้วก็ขับรถออกไปหาของมาให้เเม่ขาย ค่ำๆก็กลับเป็นอย่างงี้อยู่บ่อยมาก ส่วนเเม่ผมก็ตื่นเช้ามาขายของหน้าร้านเที่ยงเก้บร้าน บ่ายขายของออนไลน์ เย็นเเพ็คของหน้าร้านอีก ถึงจะขายดีเเต่มันก็ต้องเเลกมาด้วยเหงือทั้งนั้น ผมเองก็พอได้ช่วยอยู่บ้างช่วงนี้ผมปิดเทอม พอบ้านผมเริ่มจะดีขึ้นเเม่ผมก็เลยรับยายเข้ามาในบ้าน เอาจริงๆบ้านผมเเคบมาก เป็นบ้านเล็กๆไม่กี่ตารางวา เเต่ต้องเอายายมาอยู่ด้วยเพราะลูกๆของยายผมทั้ง6คน มีเเม่ผมคนเดียวที่ให้เงินเเกอยู่ ปัญหามันเริ่มเกิดที่ตรงนี้ครับ พ่อของผมเขาเกลียดยายผมมากผมจำได้ตั้งเเต่ตอนเด็กๆเเล้ว พ่อผมเคยพูดบอกกับผมประจำว่ายายผมจะเอาเเต่เงินจากเเม่ผมอย่างเดียว พ่อกับยายผมทะเลาะกันทุกวัน เเม่ผมก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่รู้จะพูดยังไง เพราะสมัยผมเด็กๆ ยายผมเลี้ยงผมกับลูกพี่ลูกน้องผมอีกคน ที่อยู่บ้านไกล้ๆกัน ยายเก็บเงินค่าเลี้ยงดูจากเเม่ผมฝ่ายเดียวเเถมยังเอาเงินนั้นไปให้ป้าซึ่งจริงๆเเล้วยายเขาก็เลี้ยงลูกของป้าเหมือนกัน เเต่เอาจริงๆหลักๆเเล้วเหตุผลที่พ่อผมเกลียดยายเข้าไส้ เเม่ผมบอกว่าเขาเป้นสาเหตุที่ทำให้เเม่ผมต้องเเท้งน้อง ผมเองก็เพิ่งจะรู้จากปากเเม่ เเม่ผมเองก็เพิ่งจะบอกเเม่ผมเหมือนเขาจะเสียใจมากๆตอนพูดเรื่องน้องของผม ผมไม่เคยเห็นเขาร้องไห้ขนาดนี้มาก่อน ส่วนรายละเอียดจริงๆผมเองก็ไม่รู้ว่าอะไรยังไง เเต่พ่อผมของโทษยายเเม่ผมบอก พ่อผมไม่เคยบอกเรื่องนี้กับผมนะครับเเม่ผมเป็นคนบอกเอง เเม่ผมต้องให้เงินยายทุกวัน วันละ300 ไม่รวมจิปาถะเเม่ผมซื้อทองให้ ให้หลายๆอย่างที่เเม่ผมจะให้ยายได้ เเม่ผมเขาเข้าใจว่าผมคิดยังไงเขาก็ให้เหตุผลกับผมว่า เมื่อก่อนยายกับเเม่ผมจนมาก จนเเบบที่ต่อให้กระโดดให้เรือนสั่นข้าวสารก็ไม่หล่นมาสักเม็ด คือจนมากเเม่ผมเลยอยากให้ยายผมมีความสุขในชีวิตของเขาบ้าง เรื่องนั้นผมเข้าใจ พ่อผมเองก็เข้าใจไม่ได้ว่าอะไรเเม่ของผม เหมือนทุกคนเข้าใจกัน เเต่ปัญหาติดตรงที่ยายผมพอเเกมีเงินเเกชอบเเจกครับ กลับต่างจังหวัดเเต่ละครั้งลูกๆหลานๆทางนั้นเเกเเจกจนเกือบจะหมดเลย เเกให้เหตุผลว่าคนที่นั่นลำบาก เเม่ผมต้องทะเลาะกับยายบ่อยครั้งมากเพราะเรื่องงี่เง่าเเบบนี้ มันยิ่งตอกย้ำเข้าไปอีกว่าพ่อผมพูดความจริง ทุกวันนี้น้องผมมีอคติกับยายมากๆทุกการกระทำของน้องผมมันฟ้องหมด เเม่ผมเองก็ไม่รู้จะพูดยังไง เรื่องไม่จบเเค่นี้ครับ ญาติทางฝั่งเเม่ผมพอเขาเริ่มรู้ว่าที่บ้านผมกำลังดีขึ้น มีเเต่คนพยายามจะเอาตังไปจากเเม่ผม จะเเต่งงานก็ต้องมายืมเงินเเม่ผม เดือดร้อนอะไรเรื่องเงินก็ไม่พ้นเเม่ผม หลายๆเรื่องเเม่ผมต้องปิดเป็นความลับไม่ให้บอกพ่อเรื่องมีญาติมายืมเงินหรือขอเงิน เพราะพ่อผมจะยิ่งเกลียดเข้าไปอีก ถ้าไม่ได้ทางเเม่ก็ทางยายของผม เเม่ผมเหมือนเป็นคนกลาง ตัวพ่อผมยังค่อยอะไรกับเเม่เรื่องใช้เงิน เเต่เเม่ผมก็เห็นทุกวันว่าพ่อผมเหนื่อยมาก เขาไม่อยากให้เงินที่ครอบครัวเราช่วยกันหามันต้องถูกใช้ไปเพราะเรื่องไร้สาระ เเต่คำว่าพี่น้องมันค้ำคอเเม่ผมอยู่ ผมเองก็เข้าใจเเม่ ล่าสุดเราเพิ่งจะขายของเสร็จ เสียงมือถือเเม่ดัง สรุปต้องโอนไปให้ทางนั้น 5000 พ่อผมไม่พูดอะไร เเม่ผมเองใจจริงก็ไม่อยากให้ไปเพราะเขารู้ว่ามันคือเงินที่ทุกคนเหนื่อยช่วยกัน เรายังคิดกันอยู่เลยว่าเย็นนี้จะไปกินข้าวนอกบ้านกัน เเต่นั่นเเหละ ทางนั้นเขาไม่เคยคิดเลยว่าเงินที่ได้มาง่ายๆเเต่สำหรับพวกเรากว่าจะหามาได้มันไม่ใช่ง่ายๆ ใครอ่านมาถึงตรงนี้ผมคิดว่าจะต้องมองว่ายายผมไม่ดีเเน่ๆ เอาจริงๆเเกเป็นคนรักหลานๆนะครับส่วนตัวผมไม่มีอคติกับเเกเลย เเค่เเมีข้อเสียเรื่องเดียวคือเเกขี้สงสารเเล้วก็ใช้เงินเก่ง จริงๆเเล้วเเกดีมาก เเต่กับญาติผมน่ะไม่ใช่ ขอบคุณที่รับฟฟังครับ เอาจริงๆผมอาจจะเล่าไม่ค่อยละเอียดเท่าไหร่ ถ้าอ่านเเล้วดูงงๆ ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ สรุปก็คือ
-------เเม่ผมต้องโดนญาติ ยืมเงินบ่อยมากเเล้วก็เงินนั้นมันคือเงินของครอบครัวที่พ่อผมกับเเม่ช่วยกันหามาอย่างยากลำบากมาด้วยกัน เเต่เเม่จะไม่ให้ก็ลำบากใจเพราะนั่นคือพี่น้อง นี่คือสรุปครับ
ที่ผมต้องมาตั้งกระทู้เพราะผมเเค่อยากระบาย อยากมาอ่านความเห็นจากทุกๆคนครับ เเล้วก็ไม่อยากใครบุคคลที่ผมพูดถึงในกระทู้นี้เสียหาย ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม จริงๆรายละเอียดอาจจะมีมากกว่านี้เเต่ผมเรียบเรียงเป็นคนพูดเเล้วลำดับเหตุการณ์ไม่ค่อยเก่งต้องขอโทษจริงๆครับ