รู้สึกเหมือนไร้ตัวตนในสายตาครู

สวัสดีค่ะ วันนี้เราได้เรียนวิชาเพิ่มเติมดนตรีสากล กับครูท่านหนึ่ง เขาแบ่งกันเป็น 2 วง
วันนี้เป็นวันที่ครูให้เล่นเป็นเพลง เพราะบางคนยังไม่ถนัดเพิ่งหัดเล่นกันครูก็สอนก็แนะนำ ส่วนเราเล่นกีตาร์ ในวงเรามี3คนเป็นวงผสมชาย หญิง และอีกวงหนึ่งคือหญิงล้วน แล้วมือกีตาร์ทั้งหมดมีกันอยู่ 5 คน ก็ครูได้สอนวงหญิงก่อน แนะนำเล็กๆน้อยๆงงก็ถาม แกก็ตอบปกติ พอถึงวงของเรา เรานั่งด้านล่างส่วนเพื่อนชายอีกสองคนนั่งบนแถบปูน ก็พอมีพื้นฐาน รู้จักโน่นนี่ แกก็บอกคอร์ดกีตาร์ บอกว่าต้องเล่นตรงไหน เรานั่งอยู่ซึ่งเราก็ไปฝึกคอร์ดที่ครูบอกไว้อาทิตย์ก่อนได้แล้วก็อยากจะเล่นให้ดู แต่มาวันนี้แกกลับลืมคอร์ดที่บอกเราไว้เหมือนแกแค่เคยบอกแบบผ่านๆไปไม่ให้เราว่าง แล้วแกก็มองข้ามไปเหมือนเราไม่มีตัวตน ซึ่งถ้าหากเพื่อนที่นั่งข้างๆเราไม่บอกว่าเราก็อยู่วงนี้เหมือนกันเขาคงไม่รู้เลยมั้งคะ ตอนนั้นเขาแค่หัวเราะร่วนๆยิ้มเจื่อนๆมาให้เรา เห้ยเราก็มีความรู้สึกนึกคิดเหมือนกันนะ อาจจะเป็นเพราะเราไม่พูด ไม่เก่งพอที่จะทำให้ครูจดตำได้ว่าเราก็มีตัวตนเหมือนกัน ครูไม่ได้บอกว่าเราต้องเล่นตรงไหน เราต้องทำหร้าที่ไหน ตอนนั้นเราไม่มีจุดยืน เราก็นั่งหน้าเสียน้ำตาคลอเบ้าไปแบบคนโง่ๆ แล้วเราอยากรู้ว่าเราต้องทำยังไง ครูถึงจะได้สนใจ เข้าใจเรา ว่าเราเป็นคนไม่กบ้าแสดงออก ทำไมเขาไม่ถามเราบ้าง เราแค่อยากมีตัวตน อยากมีส่วนรวมก็แค่นั้นเองค่ะ