คือพ่อแม่ผมมาหย่าร้างแยกแทงกันตอนผม ป.5 (อายุประมาณ 10 ขวบ) แม่ไปจากชีวิตของพ่อและผมแล้วไปมีสามีใหม่
ผมเป็นลูกคนเดียว อยู่กับพ่อมาจนอายุ 18 ปีจบมัธยม ได้ไปเรียนต่อที่มหาลัยแห่งนึงเลยต้องไกลบ้าน ผมทำงานไปด้วยเลยมีรายได้บ้าง + กับพ่อก็ช่วยส่งเงินมาจุนเจือด้วย. จนกระทั่งผมเรียนจบแล้วทำงานได้ประมาณ 2 ปีแล้ว (ตอนนั้นผมอายุ 24) . ความสัมพันธ์ผมกับพ่อถือว่าดีครับแต่ไม่ค่อยได้เจอกันเพราะผมไม่ค่อยได้กลับบ้านส่วนใหญ่คุยกันทางโทรศัพท์ วีดีโอคอลกัน.
วันนึงพ่อผมก็มีข่าวดีว่ากำลังมีความสัมพันธ์เริ่มใหม่กับผู้หญิงคนนึง อายุอ่อนกว่าพ่อผม 16 ปี (ผู้หญิง30) (พ่อผม 46) คือค่อนข้างจะห่างกันมาก
พ่ออยากให้ผมกลับบ้านไปบ้างได้กินข้าวด้วยกันและรู้จักกับแฟนของพ่อ ผมต้องบอกเลยว่าไม่ชินเอาสะเลยคือผมไม่สามารถเรียกเธอว่า"แม่"ได้
ผมเลยเรียกแฟนของพ่อว่าน้าหญิง (ผมขอออกนามสมมุตินะครับ) คือผมเพิ่งมารู้ว่าน้าหญิงกับพ่อเป็นแฟนกันมาแล้วปีกว่า น้าเป็นคนอัธยาศัยดี
แต่ก็ได้เจอกันกินข้าวแค่วันนั้นวันรุ่งขึ้นผมก็กลับมาทำงาน ผ่านมา 6 เดือนผมมีโอกาสได้กลับมาบ้านอีกครั้งในเทศกาลปีใหม่ซึ่งครั้งนี้พ่อได้จัดปราตี้
สังสรรค์กันที่บ้านเฮฮากัน ซึ่งปกติจะไม่ได้จัดแบบนี้เพราะพ่ออยู่คนเดียว ผมและพ่อก็ดื่มคุยเรื่องราวต่างๆสมัยเรียนมหาลัยและทำงาน จนกระทั่งพ่อ
ไม่ไหวแล้วขอตัวไปนอนก่อน ส่วนผมก็บอกพ่อขอดื่มต่ออีกสักพัก ส่วนน้าหญิงก็เก็บของล้างจาน จนกระทั่งผมไม่ไหวแล้ว ผมก็ขึ้นไปนอนอีกห้อง (คือบ้านมี 2 ชั้น 2 ห้องนอน) พ่อนอนห้องเดียวกันกับน้าหญิง ส่วนผมนานๆทีจะกลับบ้านก็ได้นอนอีกห้องนึง
จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่ผมไม่นึกว่าจะเกิดขึ้นแต่ผมก็ทำมันลงไป คือหลังจากผมนอนได้สักพักยังไม่หลับน้าหญิงแกเข้ามาห้อง ผมก็นึกว่าพ่อเพราะเห็นแสงไฟข้างนอกห้องส่องเข้ามาตอนพ่อเปิดประตู (แต่ไม่ใช่พ่อ) คือเป็นน้าหญิง ผมก็ถามว่าน้ามีอะไรรึเปล่าครับ น้าหญิงแกก็ไม่พูดเดินเข้ามาที่ปลายเตียงแล้วฟุบตัวลงมาบนตัวบนช้าๆ ผมทำไรไม่ถูกเลยตอนนั้นคือผมอ้ำอื้มๆบอกว่า น้าครับเข้าผิดห้องรึเปล่า น้าก็ไม่ตอบแล้วก็เอามือมาลูบคำที่คอผมแล้วเอาน้าซุกเข้ามา ผมก็ถามไปอีกว่าน้าทำแบบนี้ไม่ได้นะถ้าพ่อรู้จะทำยังไง ? สิ่งที่น้าหญิงพูดคือ "ไม่เป็นไรหรอก" ตอนนั้นต้องบอกเลยว่าผมเองก็คิดไปไกลด้วยค้อยตามกับสิ่งที่น้ามาเล้าโลมผม สรุปคือคืนนั้นผมมีอะไรกับน้าหญิง แล้วน้าหญิงก็กลับห้องไปนอนกับพ่อผม คือรุ่งเช้ามาผมก็อยู่อีกวันนึง ผมบอกเลยว่ามองหน้าน้าแกแล้วนึกถึงเรื่องเมื่อคืนอยู่ตลอดเวลา ไม่ใช่เพราะต้องการแต่เพราะรู้สึกผิดต่อพ่อมากๆ พ่อยังไม่รู้เรื่องนี้ เพราะพ่อเดินเข้ามาคุยกับผมปกติว่าจะกลับพรุ่งนี้แล้วเหรอ ผมก็คุยปกติแต่ทั้งวันนั้นผมแทบไม่ชวนพ่อคุย ผมไม่กล้ามองหน้าพ่อ นอนเครียดทั้งคืน จนถึงวันรุ่งขึ้นผมก็กลับไปทำงาน
ผ่านมา 2 เดือนพ่อโทรมาบอกข่าวดีว่า "แกกำลังจะมีน้องแล้วนะ" เพราะพ่อโทรมาตอนพ่ออยู่โรงพยาบาลพาน้าหญิงมาฝากครรภ์ ตอนผมได้ยินผมรู้สึกสับสนมากจะดีใจหรือเสียใจก็บอกไม่ถูก ผมก็เลยแสดงความดีใจแล้วต้องวางสายเพราะติดงานอยู่ค่อยโทรกลับ จนถึงตอนนี้หลังเวลาเลิกงานผมยังไม่ได้โทรกลับไปหาพ่อ ผมเครียดมากคือควรจะทำอย่างไรดี ? ลูกในท้องเป็นของใคร ? ถ้าเป็นลูกของพ่อก็ดีไปแต่ถ้าของผม ผมควรจะเรียกลูกว่าลูกหรือน้อง ?
ผมจะควรบอกความจริงกับพ่อไหม ?
ใครพอมีประสบการณ์แบบนี้ หรือ มีข้อเสนอแนะหรือคำแนะนำดีๆ ช่วยแนะนำทีครับว่าถ้าเกิดกับคุณ คุณจะทำอย่างไรหลังจากนี้
ซีเรียสมากจะเรียกลูกที่เกิดของเมียใหม่พ่อว่าน้องหรือลูกของผมครับ ?
ผมเป็นลูกคนเดียว อยู่กับพ่อมาจนอายุ 18 ปีจบมัธยม ได้ไปเรียนต่อที่มหาลัยแห่งนึงเลยต้องไกลบ้าน ผมทำงานไปด้วยเลยมีรายได้บ้าง + กับพ่อก็ช่วยส่งเงินมาจุนเจือด้วย. จนกระทั่งผมเรียนจบแล้วทำงานได้ประมาณ 2 ปีแล้ว (ตอนนั้นผมอายุ 24) . ความสัมพันธ์ผมกับพ่อถือว่าดีครับแต่ไม่ค่อยได้เจอกันเพราะผมไม่ค่อยได้กลับบ้านส่วนใหญ่คุยกันทางโทรศัพท์ วีดีโอคอลกัน.
วันนึงพ่อผมก็มีข่าวดีว่ากำลังมีความสัมพันธ์เริ่มใหม่กับผู้หญิงคนนึง อายุอ่อนกว่าพ่อผม 16 ปี (ผู้หญิง30) (พ่อผม 46) คือค่อนข้างจะห่างกันมาก
พ่ออยากให้ผมกลับบ้านไปบ้างได้กินข้าวด้วยกันและรู้จักกับแฟนของพ่อ ผมต้องบอกเลยว่าไม่ชินเอาสะเลยคือผมไม่สามารถเรียกเธอว่า"แม่"ได้
ผมเลยเรียกแฟนของพ่อว่าน้าหญิง (ผมขอออกนามสมมุตินะครับ) คือผมเพิ่งมารู้ว่าน้าหญิงกับพ่อเป็นแฟนกันมาแล้วปีกว่า น้าเป็นคนอัธยาศัยดี
แต่ก็ได้เจอกันกินข้าวแค่วันนั้นวันรุ่งขึ้นผมก็กลับมาทำงาน ผ่านมา 6 เดือนผมมีโอกาสได้กลับมาบ้านอีกครั้งในเทศกาลปีใหม่ซึ่งครั้งนี้พ่อได้จัดปราตี้
สังสรรค์กันที่บ้านเฮฮากัน ซึ่งปกติจะไม่ได้จัดแบบนี้เพราะพ่ออยู่คนเดียว ผมและพ่อก็ดื่มคุยเรื่องราวต่างๆสมัยเรียนมหาลัยและทำงาน จนกระทั่งพ่อ
ไม่ไหวแล้วขอตัวไปนอนก่อน ส่วนผมก็บอกพ่อขอดื่มต่ออีกสักพัก ส่วนน้าหญิงก็เก็บของล้างจาน จนกระทั่งผมไม่ไหวแล้ว ผมก็ขึ้นไปนอนอีกห้อง (คือบ้านมี 2 ชั้น 2 ห้องนอน) พ่อนอนห้องเดียวกันกับน้าหญิง ส่วนผมนานๆทีจะกลับบ้านก็ได้นอนอีกห้องนึง
จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่ผมไม่นึกว่าจะเกิดขึ้นแต่ผมก็ทำมันลงไป คือหลังจากผมนอนได้สักพักยังไม่หลับน้าหญิงแกเข้ามาห้อง ผมก็นึกว่าพ่อเพราะเห็นแสงไฟข้างนอกห้องส่องเข้ามาตอนพ่อเปิดประตู (แต่ไม่ใช่พ่อ) คือเป็นน้าหญิง ผมก็ถามว่าน้ามีอะไรรึเปล่าครับ น้าหญิงแกก็ไม่พูดเดินเข้ามาที่ปลายเตียงแล้วฟุบตัวลงมาบนตัวบนช้าๆ ผมทำไรไม่ถูกเลยตอนนั้นคือผมอ้ำอื้มๆบอกว่า น้าครับเข้าผิดห้องรึเปล่า น้าก็ไม่ตอบแล้วก็เอามือมาลูบคำที่คอผมแล้วเอาน้าซุกเข้ามา ผมก็ถามไปอีกว่าน้าทำแบบนี้ไม่ได้นะถ้าพ่อรู้จะทำยังไง ? สิ่งที่น้าหญิงพูดคือ "ไม่เป็นไรหรอก" ตอนนั้นต้องบอกเลยว่าผมเองก็คิดไปไกลด้วยค้อยตามกับสิ่งที่น้ามาเล้าโลมผม สรุปคือคืนนั้นผมมีอะไรกับน้าหญิง แล้วน้าหญิงก็กลับห้องไปนอนกับพ่อผม คือรุ่งเช้ามาผมก็อยู่อีกวันนึง ผมบอกเลยว่ามองหน้าน้าแกแล้วนึกถึงเรื่องเมื่อคืนอยู่ตลอดเวลา ไม่ใช่เพราะต้องการแต่เพราะรู้สึกผิดต่อพ่อมากๆ พ่อยังไม่รู้เรื่องนี้ เพราะพ่อเดินเข้ามาคุยกับผมปกติว่าจะกลับพรุ่งนี้แล้วเหรอ ผมก็คุยปกติแต่ทั้งวันนั้นผมแทบไม่ชวนพ่อคุย ผมไม่กล้ามองหน้าพ่อ นอนเครียดทั้งคืน จนถึงวันรุ่งขึ้นผมก็กลับไปทำงาน
ผ่านมา 2 เดือนพ่อโทรมาบอกข่าวดีว่า "แกกำลังจะมีน้องแล้วนะ" เพราะพ่อโทรมาตอนพ่ออยู่โรงพยาบาลพาน้าหญิงมาฝากครรภ์ ตอนผมได้ยินผมรู้สึกสับสนมากจะดีใจหรือเสียใจก็บอกไม่ถูก ผมก็เลยแสดงความดีใจแล้วต้องวางสายเพราะติดงานอยู่ค่อยโทรกลับ จนถึงตอนนี้หลังเวลาเลิกงานผมยังไม่ได้โทรกลับไปหาพ่อ ผมเครียดมากคือควรจะทำอย่างไรดี ? ลูกในท้องเป็นของใคร ? ถ้าเป็นลูกของพ่อก็ดีไปแต่ถ้าของผม ผมควรจะเรียกลูกว่าลูกหรือน้อง ?
ผมจะควรบอกความจริงกับพ่อไหม ?
ใครพอมีประสบการณ์แบบนี้ หรือ มีข้อเสนอแนะหรือคำแนะนำดีๆ ช่วยแนะนำทีครับว่าถ้าเกิดกับคุณ คุณจะทำอย่างไรหลังจากนี้