คือตอนนี้เราอยู่ม.3 คือ... เพื่อนห้องเราก็โดนจับย้ายห้องกันหมด แต่บางคนก็ได้อยู่ห้องเดิม แต่เราคือหนึ่งในนั้นที่โดนย้ายห้อง
ซึ่งเราเข้ากับเพื่มาอนไม่ได้เลยสักคน ตั้งแต่วันแรกที่เปิดเรียน เราก็เริ่มเก็บตัวเงียบ ไม่พูดคุยกับใคร พอมากินข้าวกับเพื่อนๆในกลุ่มเราก็พูดน้อยลง
ทั้งๆที่แต่ก่อนเราคือคนที่เฮฮา ชอบปล่อยมุกตลกๆให้เพื่อนขำ แต่เราก็เข้าใจว่ามันต้องใช้เวลา แต่พอเราเดินเข้าห้องเรียนทีไรเราก็รู้สึกอัดอึด ไม่มีอารมณ์อยากจะเรียน ร็สึกหม่นหมอง เราก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่เปิดเทอม  เราเลยไปบอกครูว่าขอย้ายห้องได้มั้ย ซึ่งครูก็บอกว่าไม่ได้แต่ไปๆมาเราก็รู้สึกว่าเรากลายเป็นปัญหาของสายชั้น แล้วก็มีปัญหาอยู่คนเดียว ไปๆมาๆ เราก็รู้สึกหม่นหมอง หดหู่หนักกว่าเดิมเลย บางทีเรานั่งฟังครูสอนอยู่เฉยๆก็จะร้องไห้แล้ว ร็สึกว่าเหนื่อยตลอดเวลา อึดอัดจนไม่อยากจะทำอะไรคือเราเครียดมาก เราก็พยายามเปิดใจที่จะคุยกับเพื่อนพยายามทำอะไรต่างๆนาๆแล้วมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
บางทีเราก็ร็สึกว่าอยากจะตายอยากจะหายไปจะโลกนี้แต่ไปๆมาๆมันไม่ใช่แค่บางทีเราร็สึกว่าอยากจะตายตลอดเวลา เพราะคุณครูทุกคนจะได้ไม่ต้องมาคอยคุยกับเราไม่ต้องมาคอยตามดูเราทั้งๆที่ครูก็มีงานที่ต้องทำ จนบางทีเราก็กลายเป็นตัวปัญหาไปเลย  แต่เราก็พยายามแล้วแต่สุดท้ายเราก็ทำไม่ได้

พอจะมีวิธีที่จะทำให้เราร็สึกดีขึ้นบางมั้ย คือเรารู้สึกทรมานมากๆ -ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นต่างๆด้วยนะคะ-