สวัสดีค่ะ วันนี้เรามีคำถามที่อยากจะให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านช่วยตอบให้หน่อยนะคะว่าเราควรทำยังไงดี
เรื่องราวของเราเริ่มต้นจาก เพื่อนผู้ชายเราคนหนึ่งแอบชอบเพื่อนสนิทของเรา มันชอบเพื่อนเรามาได้1ปีกว่า ตอนนั้นเราก็จะขึ้นม.2แล้ว มันก็แอบมองเพื่อนเราห่างๆ เราก็รู้ เราก็แซวมัน มันก็เหมือนจะเขินๆ แต่เพื่อนสนิทเรามันไม่ชอบ เราก็เออๆช่างมัน หลายวันต่อมา ไอ้เพื่อนผู้ชายที่ชอบเพื่อนเรามันก็แอดมาหาเรา มันมาบอกให้เราช่วยจีบเพื่อนมันหน่อย เราก็เลยช่วย ตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไรเพราะเราก็แอบชอบเพื่อนรุ่นเดียวกันอยู่คนหนึ่ง เราก็แบบเออๆช่วยได้ หลังจากนั้นพอถึงวันเกิดเพื่อนเรามันก็แอบเอาตุ๊กตามาให้เราเพื่อเอาไปให้เพื่อนเราอีกที แล้วบอกให้บอก ตัวเราอ่ะเอาของขวัญมาให้อย่าบอกว่าเป็นเขาเด็ดขาด เราก็เอาไปให้เพื่อนเรา เพื่อนเราบอกตามที่มันบอก แต่เพื่อนเรามันไม่เชื่อเพราะเมื่อกี้เราเดินไปมือเปล่าแต่กลับมาพร้อมตุ๊กตา แล้วกระเป๋าเราก็อยู่ที่เพื่อนสนิทด้วย เราก็เลยยอมบอกความจริง เพื่อนเราก็เลยไม่เอา บอกไม่ชอบ ไม่ได้ชอบ มันก็บอกว่าเอาไปเลย เราก็แบบจะดีหรอมันอุตส่าหืตั้งใจเอามาให้นะ มันก็บอกว่าช่างมันเรื่องของเลย เราเว้าซี้เพื่อนอยู่นานจนทนไม่ไหวเลยยัดใส่กระเป๋าแล้วเอากลับบ้านเลย ตอนนั้นเราก็เฉยๆเพราะเราไม่ได้ชอบมัน ก็เอาไปไว้รวมกับตุ๊กตาตัวอื่นๆ สักแป้บมันก็ทักมาบอกว่า ไม่เห็นเพื่อนเราถือตุ๊กตากลับบ้านด้วยเลย ตอนนั้นเราก็รู้สึกสงสารกลัวเพื่อนมันเสียใจเราเลยบอกว่าเพื่อนเราอ่ะชอบมากเลย มันเก็บใส้ในกระเป๋าเอากลับบ้านแล้ว มันก็ดีใจแล้วก็ชวนเราคุยเรื่องการบ้านแล้วก็คุยเล่นไปสักพักก่อนจะอาบน้ำกินข้าวแล้วแยกย้ายกันไปนอน ผ่านไปเรื่อยๆจนเราขึ้นม.2เทอม2 เราสองคนก็ยังคุยกันอยู่ แต่คุยเรื่องของเพื่อนสนิทเราซะส่วนใหญ่มีคุยเรื่องส่วนตัวกันบ้างแต่ก็ไม่มาก แล้วมีวันหนึ่งมันทักมาหาเราตอนเช้า(ตอนนั้นเป็นวันหยุด) เราก็ตอบไปเหมือนทุกครั้ง แล้วเรากำลังจะไปซักผ้า มันก็ตอบกลับมาว่า บ๊ายบายนะที่รัก ...ตอนนั้นคือเราอึ้งมาก แล้วหน้าเราก็แดงเราอยู่เฉยๆไม่ได้เราต้องดิ้นไปดิ้นมาเหมือนคนบ้า แล้วเราก็ทักไปหาเพื่อนสนิทของเราแล้วเล่าเรื่องให้ฟัง มันก็บอกว่าเราโดนอ่อย เราก็ไม่เชื่อเพราะว่ามันชอบเพื่อนสนิทเราอยู่ เพื่อนสนิทเราก็เลยบอกว่ามันอาจจะเลิกชอบแล้วก็ได้ เราก็แบบจริงหรอ เพื่อนสนิทเราก็เลยบอกว่าคุยกันมานานเท่าไหร่แล้ว เราก็บอกว่าสี่ห้าเดือนได้ เพื่อนเราก็เลยบอกว่าถ้านานขนาดนี้เป็นแฟนกันเลย เราก็เห้ย เอาจริงดิ แล้วเราก็เริ่มคิดว่าที่ผ่านมาเรากับมันก็เหมือนจะชอบกันอยู่บ้างแต่ก็ไม่ยอมบอกกัน เพื่อนเราก็ถามว่าแล้วชอบมันหรือเปล่า เราก็เลยบอกว่าชอบมั้ง ตอนนั้นเราลังเลเพราะเราก็แอบชอบเพื่อนอยู่คนหนึ่งแล้ว มันก็บอกว่าถ้าชอบก็จีบเลย แต่เราไม่กล้าเราก็เลยขอเวลาคิดก่อน เอาให้ชัดกว่านี้ก่อนนะ หลังจากวันนั้นการคุยกันของเรากับเพื่อนผู้ชายก็เริ่มเปลี่ยนไป มันเริ่มส่งสติ้กเกอร์รูปหัวใจมาให้เราบ่อยๆ เริ่มเปลี่ยนสีแชทเป็นสีชมพูบ้างแต่ก็เปลี่ยนกลับมาเป็นสีเขียวเหมือนเดิม เราเลยถามมันว่าทำไมถึงใช้สีแชทสีเขียว มันก็เลยบอกว่ามันใช้สีแชทนี้กับเพื่อนมันทุกคน เราก็แบบจุก แต่ก็ไม่ได้พุดอะไรต่อ เราก็เลยบอกว่าขอเปลี่ยนสีแชทได้ไหม มันก็บอกตามใจ เราก็เลยลองเปลี่ยนเป็นสีชมพู มันก็จุดๆๆตอบมา เราก็เลยอ่านไม่ตอบ สักแป้บมันก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวเหมือนเดิม เราก็ถามว่าทำไมเปลี่ยนมันก็บอกว่าชอบสีนี้ เราก็แอบจุกนิดๆแต่ก็พยายามไม่คิดมาก ผ่านมาเรื่อยๆจนปิดเทอมม.3 เดือนแรกเราเริ่มคุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มโทรมาปลุกบ้าง ทักมาตอนเช้าว่ากินข้าวหรือยัง ทำอะไรอยู่ แล้วชวนดูหนังผ่านทีวีคนล่ะเครื่อง(คนล่ะบ้านเลย) ตอนนั้นก็มีความสุขดีไม่ได้อะไร ก็เรื่อยๆกับเรื่องของเรากับเขา จนเพื่อนสนิทเราทักมาบอกว่า เมื่อไหร่จะเป็นแฟนกับมันสักที เราก็เขินๆแล้วบอกว่ามันไม่ขอเราเป็นแฟน เพื่อนเราก็เลยบอกให้เราถามว่ามันชอบเราหรือเปล่า เราก็ถามแล้วก็แอบลุ้นว่าเขาจะตอบว่าชอบ แล้วเขาก็ตอบจริงๆ แต่บอกว่าชอบนิดๆ คือแค่นี้เราก็ชื่นใจแล้ว เราก็ถามต่อว่าเราก็ชอบเธอเหมือนกัน เราเป็นแฟนกันไหม มันก็จุดๆๆมาแล้วบอกว่า"เราเป็นเพื่อนกันดีกว่า"...
(เดี๋นยวมาเล่าต่อเรื่อยๆนะคะ คือเรื่องราวของเรายังทีอีกยาว เป็นสตอรี่ได้เลยนะคะ555 ไว้จะมาเล่าต่ออีกนะคะ ยังไงก็ช่วยคอมเม้นบอกหน่อยว่าควรทำยังไงกับชีวิตดี555)
คือเรา
ความรักวัยรุ่นที่แสนจะยุ่งเหยิง?
เรื่องราวของเราเริ่มต้นจาก เพื่อนผู้ชายเราคนหนึ่งแอบชอบเพื่อนสนิทของเรา มันชอบเพื่อนเรามาได้1ปีกว่า ตอนนั้นเราก็จะขึ้นม.2แล้ว มันก็แอบมองเพื่อนเราห่างๆ เราก็รู้ เราก็แซวมัน มันก็เหมือนจะเขินๆ แต่เพื่อนสนิทเรามันไม่ชอบ เราก็เออๆช่างมัน หลายวันต่อมา ไอ้เพื่อนผู้ชายที่ชอบเพื่อนเรามันก็แอดมาหาเรา มันมาบอกให้เราช่วยจีบเพื่อนมันหน่อย เราก็เลยช่วย ตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไรเพราะเราก็แอบชอบเพื่อนรุ่นเดียวกันอยู่คนหนึ่ง เราก็แบบเออๆช่วยได้ หลังจากนั้นพอถึงวันเกิดเพื่อนเรามันก็แอบเอาตุ๊กตามาให้เราเพื่อเอาไปให้เพื่อนเราอีกที แล้วบอกให้บอก ตัวเราอ่ะเอาของขวัญมาให้อย่าบอกว่าเป็นเขาเด็ดขาด เราก็เอาไปให้เพื่อนเรา เพื่อนเราบอกตามที่มันบอก แต่เพื่อนเรามันไม่เชื่อเพราะเมื่อกี้เราเดินไปมือเปล่าแต่กลับมาพร้อมตุ๊กตา แล้วกระเป๋าเราก็อยู่ที่เพื่อนสนิทด้วย เราก็เลยยอมบอกความจริง เพื่อนเราก็เลยไม่เอา บอกไม่ชอบ ไม่ได้ชอบ มันก็บอกว่าเอาไปเลย เราก็แบบจะดีหรอมันอุตส่าหืตั้งใจเอามาให้นะ มันก็บอกว่าช่างมันเรื่องของเลย เราเว้าซี้เพื่อนอยู่นานจนทนไม่ไหวเลยยัดใส่กระเป๋าแล้วเอากลับบ้านเลย ตอนนั้นเราก็เฉยๆเพราะเราไม่ได้ชอบมัน ก็เอาไปไว้รวมกับตุ๊กตาตัวอื่นๆ สักแป้บมันก็ทักมาบอกว่า ไม่เห็นเพื่อนเราถือตุ๊กตากลับบ้านด้วยเลย ตอนนั้นเราก็รู้สึกสงสารกลัวเพื่อนมันเสียใจเราเลยบอกว่าเพื่อนเราอ่ะชอบมากเลย มันเก็บใส้ในกระเป๋าเอากลับบ้านแล้ว มันก็ดีใจแล้วก็ชวนเราคุยเรื่องการบ้านแล้วก็คุยเล่นไปสักพักก่อนจะอาบน้ำกินข้าวแล้วแยกย้ายกันไปนอน ผ่านไปเรื่อยๆจนเราขึ้นม.2เทอม2 เราสองคนก็ยังคุยกันอยู่ แต่คุยเรื่องของเพื่อนสนิทเราซะส่วนใหญ่มีคุยเรื่องส่วนตัวกันบ้างแต่ก็ไม่มาก แล้วมีวันหนึ่งมันทักมาหาเราตอนเช้า(ตอนนั้นเป็นวันหยุด) เราก็ตอบไปเหมือนทุกครั้ง แล้วเรากำลังจะไปซักผ้า มันก็ตอบกลับมาว่า บ๊ายบายนะที่รัก ...ตอนนั้นคือเราอึ้งมาก แล้วหน้าเราก็แดงเราอยู่เฉยๆไม่ได้เราต้องดิ้นไปดิ้นมาเหมือนคนบ้า แล้วเราก็ทักไปหาเพื่อนสนิทของเราแล้วเล่าเรื่องให้ฟัง มันก็บอกว่าเราโดนอ่อย เราก็ไม่เชื่อเพราะว่ามันชอบเพื่อนสนิทเราอยู่ เพื่อนสนิทเราก็เลยบอกว่ามันอาจจะเลิกชอบแล้วก็ได้ เราก็แบบจริงหรอ เพื่อนสนิทเราก็เลยบอกว่าคุยกันมานานเท่าไหร่แล้ว เราก็บอกว่าสี่ห้าเดือนได้ เพื่อนเราก็เลยบอกว่าถ้านานขนาดนี้เป็นแฟนกันเลย เราก็เห้ย เอาจริงดิ แล้วเราก็เริ่มคิดว่าที่ผ่านมาเรากับมันก็เหมือนจะชอบกันอยู่บ้างแต่ก็ไม่ยอมบอกกัน เพื่อนเราก็ถามว่าแล้วชอบมันหรือเปล่า เราก็เลยบอกว่าชอบมั้ง ตอนนั้นเราลังเลเพราะเราก็แอบชอบเพื่อนอยู่คนหนึ่งแล้ว มันก็บอกว่าถ้าชอบก็จีบเลย แต่เราไม่กล้าเราก็เลยขอเวลาคิดก่อน เอาให้ชัดกว่านี้ก่อนนะ หลังจากวันนั้นการคุยกันของเรากับเพื่อนผู้ชายก็เริ่มเปลี่ยนไป มันเริ่มส่งสติ้กเกอร์รูปหัวใจมาให้เราบ่อยๆ เริ่มเปลี่ยนสีแชทเป็นสีชมพูบ้างแต่ก็เปลี่ยนกลับมาเป็นสีเขียวเหมือนเดิม เราเลยถามมันว่าทำไมถึงใช้สีแชทสีเขียว มันก็เลยบอกว่ามันใช้สีแชทนี้กับเพื่อนมันทุกคน เราก็แบบจุก แต่ก็ไม่ได้พุดอะไรต่อ เราก็เลยบอกว่าขอเปลี่ยนสีแชทได้ไหม มันก็บอกตามใจ เราก็เลยลองเปลี่ยนเป็นสีชมพู มันก็จุดๆๆตอบมา เราก็เลยอ่านไม่ตอบ สักแป้บมันก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวเหมือนเดิม เราก็ถามว่าทำไมเปลี่ยนมันก็บอกว่าชอบสีนี้ เราก็แอบจุกนิดๆแต่ก็พยายามไม่คิดมาก ผ่านมาเรื่อยๆจนปิดเทอมม.3 เดือนแรกเราเริ่มคุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มโทรมาปลุกบ้าง ทักมาตอนเช้าว่ากินข้าวหรือยัง ทำอะไรอยู่ แล้วชวนดูหนังผ่านทีวีคนล่ะเครื่อง(คนล่ะบ้านเลย) ตอนนั้นก็มีความสุขดีไม่ได้อะไร ก็เรื่อยๆกับเรื่องของเรากับเขา จนเพื่อนสนิทเราทักมาบอกว่า เมื่อไหร่จะเป็นแฟนกับมันสักที เราก็เขินๆแล้วบอกว่ามันไม่ขอเราเป็นแฟน เพื่อนเราก็เลยบอกให้เราถามว่ามันชอบเราหรือเปล่า เราก็ถามแล้วก็แอบลุ้นว่าเขาจะตอบว่าชอบ แล้วเขาก็ตอบจริงๆ แต่บอกว่าชอบนิดๆ คือแค่นี้เราก็ชื่นใจแล้ว เราก็ถามต่อว่าเราก็ชอบเธอเหมือนกัน เราเป็นแฟนกันไหม มันก็จุดๆๆมาแล้วบอกว่า"เราเป็นเพื่อนกันดีกว่า"...
(เดี๋นยวมาเล่าต่อเรื่อยๆนะคะ คือเรื่องราวของเรายังทีอีกยาว เป็นสตอรี่ได้เลยนะคะ555 ไว้จะมาเล่าต่ออีกนะคะ ยังไงก็ช่วยคอมเม้นบอกหน่อยว่าควรทำยังไงกับชีวิตดี555)
คือเรา