ความคิดถึงไม่มีค่า

เรามีแฟนค่ะ รู้จักกันได้ประมาณ 2 ปี แต่เริ่มเป็นแฟนกันได้ประมาณ 4 เดือนกว่าๆ ตอนที่รู้จักกันก็ไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเค้ามากมาย แต่ตอนที่ตกลงคบกันแค่รู้ว่าต่างคนต่างไม่มีใคร ตลอดเวลาที่คบกันมาเรารู้

ครั้งหนึ่งเราเคยคบกันเรารักกันมาก จนไม่คิดถึงเรื่องเลิกกัน แต่มีคนหนึ่งเปลี่ยนไปความสัมพันธ์ของเราเลยจบลง จากแฟนกลายมาเป็นเพื่อนสุดที่รัก ยังอยู่ด้วยกันดูแลกันเหมือนเดิม วันหนึ่งที่เราต้องไปส่งเขาข

​คือผมมีแฟนใหม่ค่อนข้างจะเร็ว ไม่เกิน1เดือน หรือเผลอๆแค่5-6วัน ผมเป็นคนที่อยากลองคบเลยไม่อยากคุยให้เสียเวลาเพราะการเป็นแฟนกันมันทำอะไรได้มากกว่ามันจะไม่มีเส้นกันระหว่างคนคุย แต่ละคนที่ผมคบก็3ปี 5ปี 2ป

เราเป็นฝ่ายทักหาเขาก่อนเสมอ คอยถามว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง เป็นฝ่ายที่เริ่มเปิดประเด็นชวนคุยเสมอ  แต่เขาเฉยกับเรามากๆเลยฟีลแบบถามคำตอบคำ เราใส่ใจแสดงออกว่ารักและเป็นห่วงเขามาตลอด เขาก็รับรู้ว่าเราร

เจ็บจนหน้าชา เมื่อรู้ว่าที่ผ่านมาเราแค่คนคั่นเวลา ไม่ได้มีค่าไม่มีความหมายอะไรเลย ทำกับเราดีทุกอย่างเหมือนเป็นแฟนกัน แต่กลับไปตั้งคบกับอีกคนในเฟสบุ๊ค รู้สึกเหมือนตัวเองโง่มากที่ให้เขามาหลอกได้ ทุกอย่า

อกหักค่ะโดนบอกเลิกเพราะเคยผ่านการมีลูกทั้งที่ลูกอยู่กับพ่อมีแม่ที่ลูกเราเรียกว่าหม่าม้าช่วยดูแล ลูกไม่ได้เรียกเราว่าแม่ด้วยซ้ำไม่ได้มีภาระติดพันอะไรกับลูกซักนิด กลับยัดเยียดให้เราเป็นคนมีลูกติดหรอคะ เ

แพ้ตั้งแต่คนเก่าเค้าคบ2ปีแล้ว จะลืมก็ลืมไม่ได้ ได้แต่ส่องได้แต่คิดถึงอยู่คนเดียว เค้าไม่เคยรับรู้ความรู้สึกเราเลย ทำไงให้ลืมคนที่ไม่เห็นค่าเราคะ คนที่รักมากกว่าก็ต้องเจ็บกว่าสินะ

คิดถึงเธอมากนะคิดถึงตลอดเวลา เลยแหละ..รู้ไหม..แต่ก็คงทำได้แค่…คิดถึงเท่านั้น..รู้ว่าเธอไม่ได้รัก..ไม่สนใจ..ไม่ได้แคร์อะไรเลยอยู่แล้ว..อย่างน้อยก็ได้บอกเธอและเธอก็ได้รู้ว่าเราชอบเธอ..คนบางคนเกิด