สวัสดีค่ะ เราอายุ 22 เพิ่งจบใหม่ ยังหางานไม่ได้
เดิมเป็นคนจังหวัดสุราษฎร์ธานี มาเรียนที่กรุงเทพ เรียนจบเลยอยู่หางานที่นี่เลย
ตอนนี้เราจบมาได้ 2 เดือนค่ะ ยังหางานไม่ได้ มีไปสัมภาษณ์บ้าง
แต่ประเด็นคือ พ่อกับแม่ชอบบอกว่าให้กลับไปอยู่บ้าน ซึ่งเราคิดไว้ว่าจะกลับไปอยู่บ้านหลังรับปริญญาเสร็จ ก็คือเดือนสิงหาที่จะถึงนี้
ตอนเราเริ่มหางาน เราก็ปรึกษาพ่อแม่บ้าง แต่พ่อจะชอบบอกว่า ถ้าหางานแล้วต้องไปอยู่หอพัก ไม่ต้องเอา
เพราะตอนนี้เราอยู่บ้านป้า ป้าอยู่จ.ปทุมธานี แต่ที่ทำงานที่เราสัมภาษณ์อยู่แถวพระรามสอง ถ้าเกิดได้งานที่นั่นแล้วจะให้ไปกลับเราก็คงไม่ไหว
พ่อกับแม่พยายามกดดันอยากให้กลับไปอยู่บ้าน ตอนเรียนจบเดือนแรกเราเคยกลับไปแล้ว แต่แถวบ้านไม่มีงานที่เปิดรับในสาขาที่เราเรียนมา
เราเลยจะไปสมัครงานร้านขายแว่น ซึ่งอยู่ใกล้บ้านมาก ไม่เสียค่ารถ ไม่เสียเวลา เงินเดือนประมาณ 9,000 บาท ซึ่งสำหรับเราเงินเดือนประมาณนี้กับการทำงานใกล้บ้านเราโอเค
และเราไม่ได้คิดจะทำตลอดไป แค่จะทำระหว่างรอรับปริญญา เรามีหลายอย่างที่อยากทำ เลยอยากใช้เวลาก่อนรับปริญญานี้ทำในสิ่งที่อยากทำ เป็นของขวัญให้ตัวเอง
แต่สุดท้ายก็โดนพ่อกับแม่ตัดกำลังใจ จนตอนนี้ไม่อยากกลับบ้านแล้ว
บางคนอาจจะคิดว่าการที่พ่อแม่บอกให้กับไปอู่บ้านมันแค่ปัญหาเล็กๆแต่สำหรับเรามันค่อนข้างใหญ่ค่ะ
กลับไปอยู่กับครอบครัวที่มะเลาะกันเรื่องเงินทุกวัน
การกลับไปรับรู้ปัญหาเหล่านั้นทำให้เราประสาทจะ-ค่ะ บอกตรงๆ
เราไม่ได้ต้องการให้พ่อกับแม่ให้กำลังใจอะไรมากมาย แค่อยากให้ท่านคอยสนับสนุนสิ่งที่เราจะทำบ้าง
ไม่ใช่เอะอะก็ขัดตลอด บางครั้งก็แอบคิดว่าที่พ่อบังคับให้ทำนู้นทำนี่เพราะมันเป็นสิ่งที่พ่อทำไม่ได้รึเปล่า
ทำยังไงให้พ่อแม่เลิกยุ่งกับชีวิตส่วนตัว
เดิมเป็นคนจังหวัดสุราษฎร์ธานี มาเรียนที่กรุงเทพ เรียนจบเลยอยู่หางานที่นี่เลย
ตอนนี้เราจบมาได้ 2 เดือนค่ะ ยังหางานไม่ได้ มีไปสัมภาษณ์บ้าง
แต่ประเด็นคือ พ่อกับแม่ชอบบอกว่าให้กลับไปอยู่บ้าน ซึ่งเราคิดไว้ว่าจะกลับไปอยู่บ้านหลังรับปริญญาเสร็จ ก็คือเดือนสิงหาที่จะถึงนี้
ตอนเราเริ่มหางาน เราก็ปรึกษาพ่อแม่บ้าง แต่พ่อจะชอบบอกว่า ถ้าหางานแล้วต้องไปอยู่หอพัก ไม่ต้องเอา
เพราะตอนนี้เราอยู่บ้านป้า ป้าอยู่จ.ปทุมธานี แต่ที่ทำงานที่เราสัมภาษณ์อยู่แถวพระรามสอง ถ้าเกิดได้งานที่นั่นแล้วจะให้ไปกลับเราก็คงไม่ไหว
พ่อกับแม่พยายามกดดันอยากให้กลับไปอยู่บ้าน ตอนเรียนจบเดือนแรกเราเคยกลับไปแล้ว แต่แถวบ้านไม่มีงานที่เปิดรับในสาขาที่เราเรียนมา
เราเลยจะไปสมัครงานร้านขายแว่น ซึ่งอยู่ใกล้บ้านมาก ไม่เสียค่ารถ ไม่เสียเวลา เงินเดือนประมาณ 9,000 บาท ซึ่งสำหรับเราเงินเดือนประมาณนี้กับการทำงานใกล้บ้านเราโอเค
และเราไม่ได้คิดจะทำตลอดไป แค่จะทำระหว่างรอรับปริญญา เรามีหลายอย่างที่อยากทำ เลยอยากใช้เวลาก่อนรับปริญญานี้ทำในสิ่งที่อยากทำ เป็นของขวัญให้ตัวเอง
แต่สุดท้ายก็โดนพ่อกับแม่ตัดกำลังใจ จนตอนนี้ไม่อยากกลับบ้านแล้ว
บางคนอาจจะคิดว่าการที่พ่อแม่บอกให้กับไปอู่บ้านมันแค่ปัญหาเล็กๆแต่สำหรับเรามันค่อนข้างใหญ่ค่ะ
กลับไปอยู่กับครอบครัวที่มะเลาะกันเรื่องเงินทุกวัน
การกลับไปรับรู้ปัญหาเหล่านั้นทำให้เราประสาทจะ-ค่ะ บอกตรงๆ
เราไม่ได้ต้องการให้พ่อกับแม่ให้กำลังใจอะไรมากมาย แค่อยากให้ท่านคอยสนับสนุนสิ่งที่เราจะทำบ้าง
ไม่ใช่เอะอะก็ขัดตลอด บางครั้งก็แอบคิดว่าที่พ่อบังคับให้ทำนู้นทำนี่เพราะมันเป็นสิ่งที่พ่อทำไม่ได้รึเปล่า