ถ้าไม่มีความเหลื่อมล้ำในสังคม ช่องว่างระหว่างคนจนและคนรวยลดลง แล้วเราจะตั้งใจเรียนเพื่อทำงานดีๆกันไปเพื่ออะไร

การที่คนเราตั้งใจเรียน มานะบากบั่นตั้งแต่เด็กเพื่ออนาคตที่ดีตอนโต
ได้ทำงานดีๆ ประกอบอาชีพดีๆ มีรายได้ที่ดี มันเป็นความขยันที่สะสมกันมา

แล้วปัจจุบันทั้งนักการเมืองบางกลุ่มเอย นักเรียกร้อง นักเคลื่อนไหวเอย
พยายามจะลดความเหลื่อมล้ำทางสังคม พยายามจะลดช่องว่างระหว่างคนจนกับคนรวย 
ถ้าทำแบบนั้นได้ แล้วอะไรคือความแตกต่างล่ะ

เราจะตั้งใจเรียนเพื่อทำงานดีๆ กันไปเพื่ออะไร เพราะสุดท้าย ชีวิตก็สบายกว่าคนที่ทำงานกรรมกรแค่นิดเดียว

การที่คนการศึกษาต่ำๆ ไม่สามารถหางานดีๆ ทำได้ ก็ควรใช้ชีวิตอย่างยากลำบากก็ถูกแล้ว
จะลดช่องว่างกันไปเพื่ออะไร ไม่งั้นคนขยันก็เหมือนขยันไปฟรีๆ ไม่ได้อะไร ส่วนคนขี้เกียจก็ไม่ได้บทเรียนจากความลำบากเลย