เรารู้สึกไม่ไหว..

สวัสดีเราเป็นคนหนึ่งอะที่เกลียดชีวิตตัวเองมากๆเรารู้สึกเหมือนเราเป็นคนชอบเรียกร้องความสนใจเราสงสัยว่า
การมีครอบครัวอยู่ข้างๆมันดีอย่างที่คนอื่นพูดจริงหรอหรือว่าครอบครัวเรามันไม่ดีเอง...
เราเป็นน้องคนเล็กของบ้านซึ่งชอบโดนแม่เปรียบเทียบกับพี่ชายว่าทำไมไม่ขยันเหมือนพี่มั่งทำไมไม่ผอมเหมือนพี่มั่งดูพี่ดิติด0ครั้งเดียวเองทั้งที่เราก็ทำในสิ่งที่พี่ทำไม่ได้หลายๆอย่างแต่ทำไมไม่เคยทำให้ภูมิใจเลย...แล้วก็เรื่องที่โดนเปรียบเทียบอีกเรื่องคือเพศว่าเป็นผู้หญิงทำไมไม่ทำตัวให้มันเรียบร้อยทำไมไม่ขยันทำไมไม่ทำงานบ้านทำไมชอบเถียงทั้งที่เราอธิบาย....เรื่องแบบนี้ฟังจนน้อยใจหลายรอบร้องไห้หลายรอบก็ไม่ชินอะทำไมเค้าต้องลำเอียงอะรักเราจริงหรอ  เราโคตรไม่ชอบเลยเวลาทุกอย่างมากดดันอะปัญหาของตัวเองก็มีอยู่แล้วทำไมครอบครัวต้องทำให้เราแบกรับมันมากขึ้นพอเราอยู่กับเพื่อนเรายังรู้สึกว่าเราได้ระบายมากกว่าอีก..เคยไม่ไหวจนทำร้ายตัวเองเพราะคิดว่าตัวเองไม่มีค่าพอสำหรับทุกๆอย่างเลย  บางทีพ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันเรื่องไร้สาระไปถึงเรื่องใหญ่ตีกันตบกันทะเลาะกันไม่สนใจใครเลย
เคยคิดว่าเราน่ะใช่ลูกเค้าจริงหรอ
เราเองก็มีปัญหาของเรานะพอปรึกษาก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ต้องนั่งทะเลาะแล้วก็อีกเรื่องหนึ่งที่สงสัยเวลาพ่อแม่ตีลูกทำไมใครๆก็บอกว่ารักทำไมไม่คิดว่ามันจะเป็นปมในใจบ่างอะแล้วลูกล่ะมีสิทธิ์ทำร้ายมั่งไหม...
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่