คนไม่มีใครรัก

ในวัยของเด็กผู้หญิงอายุแค่ 13 ตั้งแต่ยายจากไป อะไรมันก็เปลี่ยนแปลงมันไม่เป็นเหมือนเดิม ต่อจากที่ยายเสียได้ประมาณ 1 ปี แม่มีสามีใหม่ จุดนั้นมันเริ่มทำให้ชีวิตของเด็ก 13 คนนั้น มีเปลี่ยนแปลงไป จากคนที่เคยสำคัญจาก เด็กที่มีแต่คนชอบ มันเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต แม่ไม่เหมือนเดิม จากคนที่เคยสำคัญ ตอนนี้แทบจะไม่สำคัญเลย ทำดีไม่มีใครเห็น จะนึกถึงเราก็คนสุดท้าย แล้ววันนี้ก็มีพี่คนนึงแถวบ้านเขามาบ้านเราแล้วเขาจะไปห้างสรรพสินค้า แม่ก็บอกเราตามปกติเวลาจะไปไหน เราก็อยากไปด้วยเพราะว่าเราต้องไปซื้อกระดาษมาทำงาน แม่เขาบอกเดี๋ยวก่อนเลยไว้ทีหลังพี่คนแถวบ้านก็บอกแล้วน้องล่ะน้องจะไปยังไง แต่ที่เราจะไปเรามีเหตุผลถ้าเราจะไปซื้อกระดาษทำงาน แม่คงจะเห็นค่าเราในวัน ที่เราตาย แม่ชอบบ่นให้ฟังบ่อยๆว่ารู้งี้กูไม่มีสักก็ดี เราไม่ได้เกิดจากความรักเราเกิดมาจากความผิดพลาดแม่มักจะพูดกับ เราเสมอว่าแม่มีเหตุผล แต่ในบางครั้งเราก็อยากถาม ว่าแม่มีผลแต่แม่ทำไมไม่มีความรู้สึกเลย จนทุกวันนี้พอมีเรื่องอะไรกระทบกระเทือนใจ คิดเหมือนว่าตัวเองเป็นคนบ้า เป็นคนซึมเศร้าเพราะว่าเราระบายกับใครไม่ได้เลย
ทุกวันนี้ก็ไม่รู้จะอยู่ไปทำไม