สวัสดีค่ะชาวพันทิปทุกคนนน~ เราชื่อแคทนะคะ มีอะไรจะเล่าแล้วก็อยากจะปรึกษาทุกคนค่ะ
เราอาจจะเรียบเรียงไม่ค่อยถูกนะคะ แต่จะพยายามพิมพ์ให้รู้เรื่อง5555 เข้าเรื่องกันเลยดีกว่ามั้ย เนอะ ไปค่ะะะะ!!
ตอนนี้เราเรียนจะจบปี 2 แล้วค่ะ แอบชอบรุ่นพี่ปี 3 คนนึง เราสนิทกันมากๆ แบบว่าด่ากันเล่นๆได้เลย555 เราอยู่กันเป็นแก๊งทั้งเรา เพื่อน แล้วก็พี่เค้ากับเพื่อนๆรวมกันเป็น 6 คน พี่เค้าเป็นคนที่คอยดูแลเรามาตลอดตั้งแต่เรารู้จักกันใหม่ๆ เป็นที่ปรึกษาที่ดีคนนึงเลย ตอนแรกที่เรารู้จักพี่เค้า เราก็ไม่ได้ชอบเค้าทันทีนะคะ แต่ยิ่งได้รู้จักกันมากขึ้น ได้สนิทกันมากขึ้นเรากลับมีความรู้สึกดีๆให้เค้า พี่เค้าเป็นผู้ชายที่เรียนเก่ง เป็นกัปตันทีมฟุตบอล และที่สำคัญคือเฟรนด์ลี่มากๆ มากถึงมากถึงที่สุด555555 เป็นคนนิสัยดีจนไม่รู้ว่าบางครั้งมันดูเกินไปจนกลายเป็นให้ความหวังคนอื่น และใช่ค่ะ เราก็เป็นคนนึงรู้สึกมีความหวัง
เรากับพี่เค้าเป็นคนที่นิสัยคล้ายกันหลายๆอย่าง เรียกว่าเป็นคนที่เคมีเข้ากันมั้งคะ ชอบบังเอิญทำอะไรพร้อมๆกันเช่นแบบ.. พูดพร้อมกัน ชงมุกเดียวกัน ต่อมุกคนอื่นเป็นเพลงเดียวกัน อะไรตั่งต่าง เพื่อนหลายๆคนของเราบอกว่าสายตาเวลาที่พี่เค้ามองเรามันไม่เหมือนเวลาที่เค้ามองคนอื่น บางครั้งเราก็รู้สึกนะ แต่ก็คงไม่กล้าคิด เพราะะะะะะ เพราะอะไร เธอจึงทิ้งชั้นไปปป เอ่อ.. ไม่ใช่ละ ขอโทษค่ะ -..-
ต่อๆ เพราะด้วยความที่เราสนิทกันอ้ะเนอะ พี่เค้าก็เล่าให้เราฟังทุกอย่าง ตอนนี้พี่เค้ามีคนคุยอยู่แล้วค่ะ ฮือ คุยตั้งแต่เรายังไม่ได้สนิทกับพี่เค้าเลย มีช่วงนึงที่เหมือนพี่เค้าจะเลิกคุยกัน ช่วงนั้นเราก็ไปไหนมาไหนกับกลุ่มบ่อยๆด้วย อาการเราก็ค่อยๆแสดงออกให้เค้าเห็นทีละนิด คืนนึงเราทักพี่เค้าไปว่าเรามีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย (ในใจตอนนั้นคือเราจะสารภาพแล้ว เราทนเก็บความสงสัยไม่ได้อีกต่อปัยยยย ตกลงคิดอะไรกับชั้นป้ะะะ ) จนมีจังหวะที่เราได้นั่งรอรถเมล์กัน 2 คน พี่เค้าถามเราว่าตกลงมีอะไร เราก็ติดๆขัดๆอ้ะ พูดไม่ถูก สุดท้ายวันนั้นเราก็ไม่ได้พูด แต่! เราไปบอกในแชท ว่าที่จะบอกอ้ะ คือเราชอบพี่ พี่มันก็ถามว่าเราชอบมันจริงหรอ แต่พี่มันเองไม่รู้สิ แต่อย่าชอบดีกว่า โหหห ตอนนั้นเราสตั๊นอ้ะ แต่หลังจากวันนั้นเราก็ยังทำตัวกันเหมือนปกตินะ ปกติมากๆ555 ตีกันเล่นกันเหมือนเดิม
แล้วจังหวะที่ได้อยู่ 2 คนก็มาถึงอีกครั้งค่ะเพื่อนนนน คราวนี้เรานั่งทำงานกันที่มหาลัย ตอนนั้นดึกแล้วประมาณเกือบๆเที่ยงคืน ตรงที่เราทำงานก็เงียบมากไม่มีคนเลย ใจเราเต้นตึ้กๆๆๆๆ นั่งมองพี่เค้าที่ทำงานอยู่ตรงข้ามเรา แล้วก็พยายามคุยกันปกติ จนพี่เค้าถามเราขึ้นมาคำนึง
"ที่บอกว่าชอบพี่อ้ะ แคทชอบพี่จริงหรอ" เอาแล้วค่ะเพื่อน ใจเราจะหลุดออกมาแล้วโว้ยย ตั้งสติประมาณ 10 วิ แล้วตอบไปว่า "ห้ะ อะไรนะคะ ใครชอบพี่? ไร้สาระแล้วพี่เอ๊ย" ..หึหึ ใช่ค่ะ เราโกหกแบบหน้าด้านๆเลย5555555 พูดทั้งๆที่ตาเหลือก หน้าร้อนไปหมด
"อ้าวหรอ ก็เมื่อคืนเราบอกพี่เองไม่ใช่รึไง อย่าบอกว่าเพื่อนพิมพ์นะ พี่ไม่เชื่อ" ดูมันๆ
"เออออ พิมพ์เอง ตอนนั้นใช่ ตอนนี้ไม่แล้วไง" (ไม่เหลือ...)
"เพิ่งผ่านมาไม่กี่วันเองนะ เลิกชอบง่ายขนาดนั้นเลยจริงดิ?"
"ใช่ละจ้าาาแกรรร"
"เห้ย อันนี้ถามจริงๆนะ ชอบพี่หรอ" คราวนี้พี่มันปิดหน้าจอเราแล้วก็นั่งจ้องหน้าเราเลย
แล้วสาวน้อยใจบางอย่างดิชั้นจะทำยังไงล่ะคะเพื่อนๆ จังหวะนี้ก็เก็บอาการไม่อยู่แล้วค่าาา ใครทนไหวเชิญไปต่อ คนทางนี้กำลังจะตาย
"อ..อื้อ "
"อื้อคือ? ตอบเป็นคำหน่อย"
"เอออออออ"
"เออคือ?"
"เออคือชอบ พอใจยัง เลิกถามแล้วเน้อะ" เรารีบตอบรีบก้มหน้า
"พูดก็มองหน้าด้วยดิ พี่นั่งอยู่ตรงนี้เนี่ย" เค้ายื่นหน้ามาใกล้เรากว่าเดิมอีกนิดนึง ชั้นไม่หวั้นหรอกย่ะ เพราะโต๊ะกว้างมาก!
"หื้ม.. ค..คะ...อะไรนะคะ " จังหวะที่เราเงยหน้าไปตอบเค้า เราก็แพ้ค่ะ แพ้สายตา T^T ฮืออ เราไปไม่เป็นเลย เอ๋อไปหมด
"ตกลงชอบพี่ใช่มั้ย ตอบ แล้วมองหน้าด้วย"
"อือ ชอบ แล้วไงอ้ะ ไม่ได้ชอบแล้วเว้ย"
เพื่อนๆคิดว่าเราเนียนมั้ยคะ ถถถถถถ ไว้อาลัยให้แคทด้วยค่ะ #แคทโป๊ะแตก มองจากดาวอังคารพี่มันก็รู้ว่าชอบแน่ๆ
เราลงดีเทลเยอะไปมั้ยคะเนี่ย ฮืออ เดี๋ยวเราจะมาเล่าต่อนะคะ เอาแบบสรุปเป็นข้อๆเลยว่าพี่เค้าทำอะไรที่ทำให้เราคิดว่าพี่เค้าชอบเรา อะไรที่ทำให้เราสับสน แล้วตกลงสิ่งที่เค้าทำเรียกว่าชอบเรามั้ย เพื่อนๆอย่าหนีไปไหนนะคะ มาช่วยกันไขข้อข้องใจนี้ไปด้วยกันค่ะ เฮ้!
(ช่วยด้วยค่ะ) อ๊ะ..พี่คะ นี่ตกลงน้องคิดไปเองหรือพี่มีใจให้กันแน่ห้ะะะ?
เราอาจจะเรียบเรียงไม่ค่อยถูกนะคะ แต่จะพยายามพิมพ์ให้รู้เรื่อง5555 เข้าเรื่องกันเลยดีกว่ามั้ย เนอะ ไปค่ะะะะ!!
ตอนนี้เราเรียนจะจบปี 2 แล้วค่ะ แอบชอบรุ่นพี่ปี 3 คนนึง เราสนิทกันมากๆ แบบว่าด่ากันเล่นๆได้เลย555 เราอยู่กันเป็นแก๊งทั้งเรา เพื่อน แล้วก็พี่เค้ากับเพื่อนๆรวมกันเป็น 6 คน พี่เค้าเป็นคนที่คอยดูแลเรามาตลอดตั้งแต่เรารู้จักกันใหม่ๆ เป็นที่ปรึกษาที่ดีคนนึงเลย ตอนแรกที่เรารู้จักพี่เค้า เราก็ไม่ได้ชอบเค้าทันทีนะคะ แต่ยิ่งได้รู้จักกันมากขึ้น ได้สนิทกันมากขึ้นเรากลับมีความรู้สึกดีๆให้เค้า พี่เค้าเป็นผู้ชายที่เรียนเก่ง เป็นกัปตันทีมฟุตบอล และที่สำคัญคือเฟรนด์ลี่มากๆ มากถึงมากถึงที่สุด555555 เป็นคนนิสัยดีจนไม่รู้ว่าบางครั้งมันดูเกินไปจนกลายเป็นให้ความหวังคนอื่น และใช่ค่ะ เราก็เป็นคนนึงรู้สึกมีความหวัง
เรากับพี่เค้าเป็นคนที่นิสัยคล้ายกันหลายๆอย่าง เรียกว่าเป็นคนที่เคมีเข้ากันมั้งคะ ชอบบังเอิญทำอะไรพร้อมๆกันเช่นแบบ.. พูดพร้อมกัน ชงมุกเดียวกัน ต่อมุกคนอื่นเป็นเพลงเดียวกัน อะไรตั่งต่าง เพื่อนหลายๆคนของเราบอกว่าสายตาเวลาที่พี่เค้ามองเรามันไม่เหมือนเวลาที่เค้ามองคนอื่น บางครั้งเราก็รู้สึกนะ แต่ก็คงไม่กล้าคิด เพราะะะะะะ เพราะอะไร เธอจึงทิ้งชั้นไปปป เอ่อ.. ไม่ใช่ละ ขอโทษค่ะ -..-
ต่อๆ เพราะด้วยความที่เราสนิทกันอ้ะเนอะ พี่เค้าก็เล่าให้เราฟังทุกอย่าง ตอนนี้พี่เค้ามีคนคุยอยู่แล้วค่ะ ฮือ คุยตั้งแต่เรายังไม่ได้สนิทกับพี่เค้าเลย มีช่วงนึงที่เหมือนพี่เค้าจะเลิกคุยกัน ช่วงนั้นเราก็ไปไหนมาไหนกับกลุ่มบ่อยๆด้วย อาการเราก็ค่อยๆแสดงออกให้เค้าเห็นทีละนิด คืนนึงเราทักพี่เค้าไปว่าเรามีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย (ในใจตอนนั้นคือเราจะสารภาพแล้ว เราทนเก็บความสงสัยไม่ได้อีกต่อปัยยยย ตกลงคิดอะไรกับชั้นป้ะะะ ) จนมีจังหวะที่เราได้นั่งรอรถเมล์กัน 2 คน พี่เค้าถามเราว่าตกลงมีอะไร เราก็ติดๆขัดๆอ้ะ พูดไม่ถูก สุดท้ายวันนั้นเราก็ไม่ได้พูด แต่! เราไปบอกในแชท ว่าที่จะบอกอ้ะ คือเราชอบพี่ พี่มันก็ถามว่าเราชอบมันจริงหรอ แต่พี่มันเองไม่รู้สิ แต่อย่าชอบดีกว่า โหหห ตอนนั้นเราสตั๊นอ้ะ แต่หลังจากวันนั้นเราก็ยังทำตัวกันเหมือนปกตินะ ปกติมากๆ555 ตีกันเล่นกันเหมือนเดิม
แล้วจังหวะที่ได้อยู่ 2 คนก็มาถึงอีกครั้งค่ะเพื่อนนนน คราวนี้เรานั่งทำงานกันที่มหาลัย ตอนนั้นดึกแล้วประมาณเกือบๆเที่ยงคืน ตรงที่เราทำงานก็เงียบมากไม่มีคนเลย ใจเราเต้นตึ้กๆๆๆๆ นั่งมองพี่เค้าที่ทำงานอยู่ตรงข้ามเรา แล้วก็พยายามคุยกันปกติ จนพี่เค้าถามเราขึ้นมาคำนึง
"ที่บอกว่าชอบพี่อ้ะ แคทชอบพี่จริงหรอ" เอาแล้วค่ะเพื่อน ใจเราจะหลุดออกมาแล้วโว้ยย ตั้งสติประมาณ 10 วิ แล้วตอบไปว่า "ห้ะ อะไรนะคะ ใครชอบพี่? ไร้สาระแล้วพี่เอ๊ย" ..หึหึ ใช่ค่ะ เราโกหกแบบหน้าด้านๆเลย5555555 พูดทั้งๆที่ตาเหลือก หน้าร้อนไปหมด
"อ้าวหรอ ก็เมื่อคืนเราบอกพี่เองไม่ใช่รึไง อย่าบอกว่าเพื่อนพิมพ์นะ พี่ไม่เชื่อ" ดูมันๆ
"เออออ พิมพ์เอง ตอนนั้นใช่ ตอนนี้ไม่แล้วไง" (ไม่เหลือ...)
"เพิ่งผ่านมาไม่กี่วันเองนะ เลิกชอบง่ายขนาดนั้นเลยจริงดิ?"
"ใช่ละจ้าาาแกรรร"
"เห้ย อันนี้ถามจริงๆนะ ชอบพี่หรอ" คราวนี้พี่มันปิดหน้าจอเราแล้วก็นั่งจ้องหน้าเราเลย
แล้วสาวน้อยใจบางอย่างดิชั้นจะทำยังไงล่ะคะเพื่อนๆ จังหวะนี้ก็เก็บอาการไม่อยู่แล้วค่าาา ใครทนไหวเชิญไปต่อ คนทางนี้กำลังจะตาย
"อ..อื้อ "
"อื้อคือ? ตอบเป็นคำหน่อย"
"เอออออออ"
"เออคือ?"
"เออคือชอบ พอใจยัง เลิกถามแล้วเน้อะ" เรารีบตอบรีบก้มหน้า
"พูดก็มองหน้าด้วยดิ พี่นั่งอยู่ตรงนี้เนี่ย" เค้ายื่นหน้ามาใกล้เรากว่าเดิมอีกนิดนึง ชั้นไม่หวั้นหรอกย่ะ เพราะโต๊ะกว้างมาก!
"หื้ม.. ค..คะ...อะไรนะคะ " จังหวะที่เราเงยหน้าไปตอบเค้า เราก็แพ้ค่ะ แพ้สายตา T^T ฮืออ เราไปไม่เป็นเลย เอ๋อไปหมด
"ตกลงชอบพี่ใช่มั้ย ตอบ แล้วมองหน้าด้วย"
"อือ ชอบ แล้วไงอ้ะ ไม่ได้ชอบแล้วเว้ย"
เพื่อนๆคิดว่าเราเนียนมั้ยคะ ถถถถถถ ไว้อาลัยให้แคทด้วยค่ะ #แคทโป๊ะแตก มองจากดาวอังคารพี่มันก็รู้ว่าชอบแน่ๆ
เราลงดีเทลเยอะไปมั้ยคะเนี่ย ฮืออ เดี๋ยวเราจะมาเล่าต่อนะคะ เอาแบบสรุปเป็นข้อๆเลยว่าพี่เค้าทำอะไรที่ทำให้เราคิดว่าพี่เค้าชอบเรา อะไรที่ทำให้เราสับสน แล้วตกลงสิ่งที่เค้าทำเรียกว่าชอบเรามั้ย เพื่อนๆอย่าหนีไปไหนนะคะ มาช่วยกันไขข้อข้องใจนี้ไปด้วยกันค่ะ เฮ้!