สวัสดีค่ะ...พอดีมีเรื่องจะปรึกษาเพื่อเป็นแนวทางค่ะ...พอดีมีผู้ชายคยหนึ่ง ซึ่งเราได้คบกันมาจะ 5 ปีแล้ว แรกๆอะไรก็ดีทุกอย่าง ยอมเราทุกอย่างตั้งแต่แรกคบ เสมอต้นเสมอปลายมาตลอด แต่พอมาวันนึง สิ่งที่เค้ายอมทำทุกอย่าง...กับรู้สึกเหนื่อย...ไม่ไหวแล้ว แล้วก็มาว่าเรา...งี่เง่า...ทั้งๆที่เราก็หทำตัวปกติเหมือนเดิม เราก็บอกเค้าตั้งแต่แรกแล้ว ว่าเราเป็นแบบนี้ รับได้มั้ย จะทนได้หรอ เราไปกันไม่ได้หรอก เพราะ เราค่อนข้างโลกส่วนตัวสูงถึงสูงมาก บางทีก็ไม่อยากให้ใครมาวุ่นวาย บางทีก็ไม่อยากสุงสิงกับใคร นอกจากคนที่สนิทๆ บางทีอยากคุยก็คุย ไม่อยากคุยก็เงียบ และเป็นคนค่อนข้างที่จะเปลี่ยนแผนได้ตลอดเวลา จนเค้าตามเราไม่ทัน พอตามอารมณ์เราไม่ทันบ่อยๆ ก็เริ่มไม่พอใจ ว่าเรา ทั้งๆที่บอกไปว่าไม่ต้องตามทุกอารมณ์ ถ้าโกรธจะเงียบ แล้วสักพักจะหายเอง บอกทุกอย่างแล้ว แต่เค้าก็ยังจะตามแล้วหงุดหงิดเอง พอถึงช่วงเวลาหนึ่ง พอทนไม่ได้ก็เริ่มทะเลาะ แอบคุยกะสาวอื่น แต่ก็รู้ทุกครั้ง แต่ก็ทนต่อ จนวันที่เค้าโกหกเราว่าไปทำงานช่วงกลางคืน แล้วแอบไปดื่มกับเพื่อนจนเกิดอุบัติเหตุ นอนโรงพยาบาลเป็นเดือนๆ เราก็ไปดูแทบทุกวัน...จนหายกลับมาพักที่บ้าน...ก่อนหน้าที่จะเกิดอุบัติเหตุ เราเคยขอให้เลิกบุหรี่ เลิกเหล้า เนื่องจากเราแพ้ควันบุหรี่  แล้วเหล้าก็เพราะเค้าไม่มีสติเวลาเมา จนทำให้เกิดอุบัติเหตุหลายครั้ง จนทำให้เรารู้สึกว่าเป็นห่วง ควรเลิกเหล้านะ แล้วก็ทำได้มาช่วงนึง บุหรี่ไม่มีดูดให้เห็น แต่มีกลิ่นติดนิ้วมือตลอด 555 ไม่รู้มันมาจากไหนเนอะกลิ่น...สัญญาก็แล้ว ว่าถ้ากลับไปแตะอีกจะเลิกกับเรา...ก็ยังเสพ...บางทีเราก็ให้อภัยมากเกินไป แล้วเค้าก็ชอบโกหก...เพื่อให้เรื่องราวต่างๆมันผ่านไป...ในทุกๆเรื่อง แม้กระทั่งเรื่องที่เราจับได้...ก็ยังแถ...จนมาถึง ณ ปัจจุบัน เค้าบอกว่า...อยู่กับเราแล้วอึดอัด...ไม่เป็นตัวของตัวเอง แล้วก็บอกว่าเราปรึกษาไม่ได้...อยากจะบอกว่ามาปรึกษาก็บอกนะ...แค่คำตอบดันไปไม่ถูกใจซะอีก...กลายเป็นว่ามาปรึกษาเราแล้วเราไปซ้ำเติม...เพลียค่าา ที่พิมพ์มา เหมือนเราจะไม่มีอะไรดีสักอย่างเลยเนอะ 555 แต่ก็อีกแหละ เราเป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่หวาน แถมเป็นคนพูดไม่เพราะ (แค่กูในบางครั้ง) เราจะทำซะส่วนใหญ่ ดูแลแบบห่างๆอย่างห่วงๆ ซับพอร์ตเรื่องเงินซะส่วนใหญ่ ของในบ้าน เราซื้อคนเดียว ค่าซ่อมรถก็เรา มีปัญหาเรื่องเงินก็เรา แต่พอเวลาตัวเองมี เอาเงินไปเลี้ยงเหล้าเพื่อนจ้าาา...อิฉันก็กินข้าวกับน้ำตาอยู่บ้านไป  คบกันมาเค่กสักก้อนยังไม่เคยได้เป่าเลยค่าคุณขาา มันน่าน้อยใจมั้ย เห็นคนอื่นดีกว่าคนในบ้าน จนสุดท้ายอิชั้นเริ่มรับภาระอันหนักหน่วงพวกนี้ไม่ไหว แต่ก็ไม่ได้ช่วยแบ่งเบานะ เงินเค้าเราไม่เคยได้แตะ 555 เงินเราพอไม่มีมาขอ เราก็ให้ พอไม่ให้มีคำพูดจ้า...คนเราต้องกินข้าวนะ...ไม่ต้องให้ก็ได้เดี๋ยวเค้าไม่กินทั้งอาทิตย์ดูสิจะเป็นไง บร่ะ ประชดไปอีก เราเหนื่อยมาก จะว่าเราความอดทนต่ำก็ไม่นะ ถ้าไม่มีเรื่องเดือนร้อนมาถึงเราบ่อยๆ เราก็โอเค แต่นี่มันไม่ใช่แบบนั้น เดี๋ยวก็ขับรถไปชน เดี๋ยวก็ต้องใช้เงิน พอทะเลาะบางทีขู่เราว่า เดี๋ยวจะขับรถชนบ้านบ้าง เดี๋ยวจะเผาบ้านบ้าง เอา เอาที่สบายใจเลย พอเป็นแบบนี้....เราก็เริ่มมองตัวเองแล้วว่า...จะทนอยู่กับคนแบบนี้ทั้งชีวิตหรอ...เราตอบตัวเองว่าไม่นะ...เราจะประสาทเสียแบบนี้ไม่ได้...เลยตัดสินใจว่าทะเลาะอีก...จะขอเลิก...ไม่เอาแล้ว...ไม่ไหวแล้ว...แต่สุดท้าย...เค้าก็ไม่ยอมเลิกจ้า...จนตอนนี้คิดจะหนีออกจากบ้านตัวเองแล้วค่ะ เพื่อความสงบสุขของโลกส่วนตัวน้อยๆของเรา  นี่เราเศร้านะ...รัก...แต่เราต้องรักตัวเองให้เป็นด้วย เราเลยต้องการที่จะเดินออกจากจุดนี้...และวันนี้ก็จับได้ว่าแอบคุยกะสาวอื่น...แต่ก็บอกว่า...แค่คุยไม่ได้หวังอะไร...ไปหลอกเด็กอนุบาลเถอะค่า...แล้วบอกไปว่าอยากคุยมาเลิกกะพี่ก่อนนะ...แล้วจะไปคุยกี่คนก็เชิญ บอกว่ารักเราอยากใช้ชีวิตกับเรา...แต่ก็จะทำตัว.......กับเราด้วย. 555 เราจะไม่ทน...แต่เค้าไม่ยอมไป....ทำไงดี...???