สวัสดีครับนี่คือกระทู้แรกของผมผิดพลาดประการใดขอโทษด้วยครับแท็กผิดห้องก็ขอโทษด้วยนะครับ
ผมเป็นเด็กคนนึงที่มีความฝันอยากเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร(เหล่าตำรวจ)แล้วผมก็สอบครั้งแรกผมไม่ติดสักเหล่าจาก5เหล่าทีนี้ผมก็ตั้งใจมากโดยการออกจากโรงเรียนเพื่อที่ผมจะสอบใหม่โดยการอ่านหนังสือติวเองมีแค่เรื่องที่ผมไม่เข้าใจผมก็จะเลือกลงไปเรียนเป็นหัวข้อไปๆ ผมโง่อังกฤษมากครับตอนนั้นแต่ทุนเดิมของผมคือผมชอบเลขผมจึงไม่มีปัญหากับผมผมเลยไปลงเรียนตัวต่อตัววิชาภาษาอังกฤษเพื่อที่จะทำให้ภาษาผมดีขึ้นเพราะการสอบเข้าเตรียมมีเกณฑ์ผ่าน40% เรียนไป7เดือนผมรู้สึกว่าผมเก่งอังกฤษมากครับจนผมได้ทำข้อสอบภาษาอังกฤษของครูพี่....(ชื่อดัง)จนผมรู้เลยว่าผมโง่มากที่คิดไว้ผิดหมดเลยผมจึงลงเรียนกับครูพี่...ผมจึงรู้เลยว่าที่เรียนไปมันแค่เศษเสี้ยวของภาษาผมจึงเรียนกับครูพี่....ต่อยาวๆไปเลยครับเพราะอีกแค่4เดือนผมจะต้องสอบแล้วซึ่งเป็นสิ่งที่ผมเดิมพันกับชีวิตจนถึงวัดสอบเหล่าแรกที่ผมสอบคือตำรวจผมรู้สึกดีใจมากเพราะผมทำข้อสอบได้แล้วผมก็สอบของ ทหารเรือ,บก 3วันติดต่อกัน แล้ววันนั้นก็มาถึงผลสอบตำรวจออกไม่มีชื่อผมผมเสียใจมากผมฟูมฟายแบบเด็กแล้วพรุ่งนี้ผมก็มีสอบของทหารอากาศด้วยผมข่มตาให้หลับเพื่อที่สมองจะได้พักผ่อนแล้วผมไปสอบ ระหว่างรอผลสอบผมเริ่มรู้แล้วว่าตัวเองไม่ติดเพราะเหล่าตำรวจที่ตัวเองทำได้ดีที่สุดกลับตกผมเริ่มมองหาแนวทางการศึกษานอกห้องเรียนเพราะผมไม่อยากกลับไปเพราะผมไม่ชอบระบบการศึกษาไทยเพราะเรื่องที่ผมไม่เคยเข้าใจผมเรียนที่โรงเนียนตั้ง3-4เดือนผมก็ยังไม่เข้าใจแต่ผมออกมาอ่านเองอย่างตั้งใจกลับเข้าใจได้ภายใน10ชั่วโมง วันประกาศก็มาถึงเหล่าแรกที่ประกาศทหารอากาศผมไม่ติดผมข่มตานอนเพื่อกลบความเสียใจตื่นเช้ามาด้วยคราบน้ำตาเช็คในกลุ่มเฟสเห็นเพื่อนแชร์ว่าผลทหารเรือออกแล้วผมจึงรีบเปิดไปดูผลสอบปรากฎว่าผมสอบติดของทหารเรือและตำรวจน้ำผมดีใจมากเต้นกระโดดเหมือนคนบ้าหัวเราะคนเดียวและบ่ายวันนั้นผมกำลังกินโดนัทอย่างมีความสุข ผลของทหารบกก็ออกผมไม่ติดแต่ผมก็ไม่คิดอะไรวันรายงานตัวผลออกมาว่าผมอยู่ที่เกือบบ๊วยผมเศร้ามากแต่ปีนี้ต้องเลือกเหล่าก่อนสอบพละผมเซ็งมากเพราะตอนนั้นของทหาร701นายแต่รับ87คนผมก็ไปรายงานตัวปรากฎว่าผมดีดมาที่100กว่ารับ87คนผมว่าพละผมทำได้ดีแน่ๆเพราะผมมีครูสอนพละที่เป็นอ.วิทย์กีฬาที่มหาลัยมหิ....วันสอบก็มาถึงผมทำได้ถือว่าโอเคนะเพราะผมได้คะแนนเท่าไรผมจะจำสอบเสร็จแล้วมาเช็คคะแนนในระเบียบการได้ประมาณ810/1000แต่วันประกาศผลตัวจริงไม่มีชื่อผมอยู่ในตัวจริงและเรียกไม่ถึงผมรู้สึกเเย่มากจะมีเสียงเพลงมาร์ชนายร้อยตำรวจในหัวผมเวลาที่ผมอยู่คนเดียวและร้องไห้มันออกมาทุกครั้งตอนนี้ผมได้ทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่งพี่ๆและเจ้าของน่ารักมากเวลาผมอยู่กับเขาผมจะมีความสุขแต่เวลากลับบ้านมาผมจะเศร้าจนถึงทุกวันนี้ตอนนี้ผมมองการเรียนของผมไปในทางGEDเพราะมีพี่ชายของผมคนนึงเคยแนะนำไว้ตอนผมออกจากโรงเรียนใหม่ๆจนถึงตอนนี้แกยังช่วยผมดันให้ไปเรียนให้ได้555ถึงอย่างไรก็ขอบคุณพี่มากนะ แล้วทางบ้านผมก็โอเคเรื่องเรียนGED
สาเหตุที่ผมเลือกเรียนGEDดีกว่าไปก.ศ.น.เพราะผมลองไปก.ศ.น.แล้ว2ครั้งผมรู้สึกไม่ค่อยโอเคและเหตผลที่เลือกGEDคือผมสนใจในภาษามากเมื่อผมเรียนและเข้าใจผมจึงมองเส้นทางไว้หลังจบGED 2ทางคือ1.ต่อรามมนุษย์อิ้ง 2.สอบนายสิบแล้วเข้าไปชิงโควต้าเตรียมทหาร พวกคุณคิดว่าอย่างไรบ้างครับ
#ขอบคุณมากครับ
#ขอบคุณป๊า,เจ๊
#ขอบคุณคุณครูทุกท่าน
#ขอบคุณแฟนของผมที่คอยอยู่เป็นกำลังใจให้ผม
#ขอบคุณพี่ชายที่แสนดีของผมที่คอยดึงผมในวันที่ผมดิ่ง
#ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจและเข้าใจ
#ขอบคุณทุกคนที่อ่าน. 💓
เส้นทางไหนดี?
ผมเป็นเด็กคนนึงที่มีความฝันอยากเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร(เหล่าตำรวจ)แล้วผมก็สอบครั้งแรกผมไม่ติดสักเหล่าจาก5เหล่าทีนี้ผมก็ตั้งใจมากโดยการออกจากโรงเรียนเพื่อที่ผมจะสอบใหม่โดยการอ่านหนังสือติวเองมีแค่เรื่องที่ผมไม่เข้าใจผมก็จะเลือกลงไปเรียนเป็นหัวข้อไปๆ ผมโง่อังกฤษมากครับตอนนั้นแต่ทุนเดิมของผมคือผมชอบเลขผมจึงไม่มีปัญหากับผมผมเลยไปลงเรียนตัวต่อตัววิชาภาษาอังกฤษเพื่อที่จะทำให้ภาษาผมดีขึ้นเพราะการสอบเข้าเตรียมมีเกณฑ์ผ่าน40% เรียนไป7เดือนผมรู้สึกว่าผมเก่งอังกฤษมากครับจนผมได้ทำข้อสอบภาษาอังกฤษของครูพี่....(ชื่อดัง)จนผมรู้เลยว่าผมโง่มากที่คิดไว้ผิดหมดเลยผมจึงลงเรียนกับครูพี่...ผมจึงรู้เลยว่าที่เรียนไปมันแค่เศษเสี้ยวของภาษาผมจึงเรียนกับครูพี่....ต่อยาวๆไปเลยครับเพราะอีกแค่4เดือนผมจะต้องสอบแล้วซึ่งเป็นสิ่งที่ผมเดิมพันกับชีวิตจนถึงวัดสอบเหล่าแรกที่ผมสอบคือตำรวจผมรู้สึกดีใจมากเพราะผมทำข้อสอบได้แล้วผมก็สอบของ ทหารเรือ,บก 3วันติดต่อกัน แล้ววันนั้นก็มาถึงผลสอบตำรวจออกไม่มีชื่อผมผมเสียใจมากผมฟูมฟายแบบเด็กแล้วพรุ่งนี้ผมก็มีสอบของทหารอากาศด้วยผมข่มตาให้หลับเพื่อที่สมองจะได้พักผ่อนแล้วผมไปสอบ ระหว่างรอผลสอบผมเริ่มรู้แล้วว่าตัวเองไม่ติดเพราะเหล่าตำรวจที่ตัวเองทำได้ดีที่สุดกลับตกผมเริ่มมองหาแนวทางการศึกษานอกห้องเรียนเพราะผมไม่อยากกลับไปเพราะผมไม่ชอบระบบการศึกษาไทยเพราะเรื่องที่ผมไม่เคยเข้าใจผมเรียนที่โรงเนียนตั้ง3-4เดือนผมก็ยังไม่เข้าใจแต่ผมออกมาอ่านเองอย่างตั้งใจกลับเข้าใจได้ภายใน10ชั่วโมง วันประกาศก็มาถึงเหล่าแรกที่ประกาศทหารอากาศผมไม่ติดผมข่มตานอนเพื่อกลบความเสียใจตื่นเช้ามาด้วยคราบน้ำตาเช็คในกลุ่มเฟสเห็นเพื่อนแชร์ว่าผลทหารเรือออกแล้วผมจึงรีบเปิดไปดูผลสอบปรากฎว่าผมสอบติดของทหารเรือและตำรวจน้ำผมดีใจมากเต้นกระโดดเหมือนคนบ้าหัวเราะคนเดียวและบ่ายวันนั้นผมกำลังกินโดนัทอย่างมีความสุข ผลของทหารบกก็ออกผมไม่ติดแต่ผมก็ไม่คิดอะไรวันรายงานตัวผลออกมาว่าผมอยู่ที่เกือบบ๊วยผมเศร้ามากแต่ปีนี้ต้องเลือกเหล่าก่อนสอบพละผมเซ็งมากเพราะตอนนั้นของทหาร701นายแต่รับ87คนผมก็ไปรายงานตัวปรากฎว่าผมดีดมาที่100กว่ารับ87คนผมว่าพละผมทำได้ดีแน่ๆเพราะผมมีครูสอนพละที่เป็นอ.วิทย์กีฬาที่มหาลัยมหิ....วันสอบก็มาถึงผมทำได้ถือว่าโอเคนะเพราะผมได้คะแนนเท่าไรผมจะจำสอบเสร็จแล้วมาเช็คคะแนนในระเบียบการได้ประมาณ810/1000แต่วันประกาศผลตัวจริงไม่มีชื่อผมอยู่ในตัวจริงและเรียกไม่ถึงผมรู้สึกเเย่มากจะมีเสียงเพลงมาร์ชนายร้อยตำรวจในหัวผมเวลาที่ผมอยู่คนเดียวและร้องไห้มันออกมาทุกครั้งตอนนี้ผมได้ทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่งพี่ๆและเจ้าของน่ารักมากเวลาผมอยู่กับเขาผมจะมีความสุขแต่เวลากลับบ้านมาผมจะเศร้าจนถึงทุกวันนี้ตอนนี้ผมมองการเรียนของผมไปในทางGEDเพราะมีพี่ชายของผมคนนึงเคยแนะนำไว้ตอนผมออกจากโรงเรียนใหม่ๆจนถึงตอนนี้แกยังช่วยผมดันให้ไปเรียนให้ได้555ถึงอย่างไรก็ขอบคุณพี่มากนะ แล้วทางบ้านผมก็โอเคเรื่องเรียนGED
สาเหตุที่ผมเลือกเรียนGEDดีกว่าไปก.ศ.น.เพราะผมลองไปก.ศ.น.แล้ว2ครั้งผมรู้สึกไม่ค่อยโอเคและเหตผลที่เลือกGEDคือผมสนใจในภาษามากเมื่อผมเรียนและเข้าใจผมจึงมองเส้นทางไว้หลังจบGED 2ทางคือ1.ต่อรามมนุษย์อิ้ง 2.สอบนายสิบแล้วเข้าไปชิงโควต้าเตรียมทหาร พวกคุณคิดว่าอย่างไรบ้างครับ
#ขอบคุณมากครับ
#ขอบคุณป๊า,เจ๊
#ขอบคุณคุณครูทุกท่าน
#ขอบคุณแฟนของผมที่คอยอยู่เป็นกำลังใจให้ผม
#ขอบคุณพี่ชายที่แสนดีของผมที่คอยดึงผมในวันที่ผมดิ่ง
#ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจและเข้าใจ
#ขอบคุณทุกคนที่อ่าน. 💓