ขออนุญาตเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาก่อนนะคะ
.
เราพึ่งเลิกกับแฟนเก่ามาได้ไม่นาน รอบนี้เป็นการเลิกกันครั้งที่สอง ตั้งแต่ที่คบกันมาได้ 3 ปี เหตุผลเพราะเค้าบอกว่า เค้าอยากอยู่คนเดียว แต่สิ่งที่เราเห็นคือ เราแอบคุย/ไดเรคสตอรี่/แอดเฟสผู้หญิงคนอื่นมั่วไปหมด ซึ่งก่อนหน้านี้เราเคยเลิกกันมารอบนึงแล้ว เพราะเค้านอกใจเราไปมีสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับรุ่นน้องในสาขาของเรามาครึ่งปีได้ ซึ่งรุ่นน้องคนนั้นก็รู้ว่าเค้าเป็นแฟนเรา แต่ตอนนั้นเราทำใจไม่ได้ พยายามง้อให้เค้ากลับมา ทั้งๆที่เราไม่ได้ผิดอะไรเลย และเค้าก็บอกว่าจะกลับมานะ รอหน่อย และก็ได้กลับมาคบกันอีกครั้ง ทุกอย่างดีหมด เค้าทำตัวดีขึ้น แต่ก็นั่นแหละค่ะ นิสัยเดิมๆของเค้ามันกลับมาอีกหรืออาจจะเป็นแบบนี้มาตลอดช่วงที่กลับมาคบกัน แต่เราพึ่งมารู้ อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน
.
ยอมรับนะคะว่าเราเองเมื่อให้ความเชื่อใจใครไปแล้ว และโดนทำลายมันก็หมดความเชื่อใจอีก ทำให้เราหงุดหงิดเสมอที่เห็นเค้าทำแบบนี้อยู่บ่อยๆ ถึงเค้าจะแสดงออกว่ารักเราตอนอยู่ด้วยกันเสมอ แต่ลับหลังมันคนละโลกกันเลย มันทำให้เราเก็บมาคิดมากและหงุดหงิดกับเค้าอยู่ตลอดที่ข้อความแจ้งเตือนดังขึ้น ทำให้เรากลับเป็นคนไม่ชอบตัวเองเวลาอยู่กับเค้าไปเลย แต่ก็เพราะรักมากๆจึงทนอยู่ต่อ แต่เราก็รู้สึกได้ว่าเหมือนเค้าฝืนที่ต้องคบเราต่อ เค้าดูไม่ค่อยมีความสุข เค้าคิดว่าที่เราไปบ้านเค้าหรือคุยกับพ่อแม่เค้ามันคือการพยายามจะเข้าหาพ่อแม่เค้า แต่เราเพียงแค่อยากให้พ่อแม่เค้าไว้ใจเรา เข้ากับเราได้ ไม่ได้หวังไปถึงขั้นจะแต่งงานหรืออะไร เพราะก็พึ่งเรียนจบ
.
จนเราคิดได้ว่า เออคนแบบนี้เค้าอาจจะยังไม่พร้อมที่จะพอ ยังรักสนุก สิ่งที่ทำให้เราเลือกที่จะบอกเลิกเค้าก็เพราะไปเห็นแชทที่เค้าคุยกับแฟนก่าว่าอยากอยู่คนเดียว แต่ไม่กล้าบอกเลิกเรา และเค้าไม่มีค่อยความสุขเลย เราจึงตัดสินใจบอกเลิกเค้าและปล่อยให้เค้าได้ทำอะไรที่อยากทำ คุยกับใครที่อยากคุย เราคิดว่าความรักมันไม่ใช่การครอบครองแล้วค่ะ แต่มันคือการปล่อยให้คนที่เรารักได้ทำในสิ่งที่เค้ามีความสุข ถึงแม้ความสุขนั้นนมันจะไม่มีเราอยู่ก็ตาม เราจบกันตอนที่ยังมีความรู้สึกดีๆให้กันและกันอยู่ดีกว่าไปถึงขั้นมองหน้ากันไม่ติดแล้ว เราก็ไม่รู้ว่าระหว่างที่คบกันเราจะไปทำอะไรให้เค้ากลายเป็นแบบนี้รึป่าว แต่เราก็ไม่เคยคิดที่จะนอกใจเค้าแม้แต่ครั้งเดียว แต่อย่างว่าความดีซื้อความรักไม่ได้ และเราก็ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเค้าคิดอะไรอยู่กันแน่
.
แต่คือช่วงนี้เราคิดถึงเค้ามากๆ และเราก็ยังไม่พร้อมที่จะเปิดใจให้ใครไปอีกนาน แม้ว่าจะคิดบวกมากแค่ไหน หรือมองไปข้างหน้ารอสิ่งที่กำลังจะเข้ามาอยู่ทุกวัน ก็ยังอดเศร้าไม่ได้ คิดอยู่ตลอดว่าเค้าจะคิดถึงเราบ้างมั้ย จะคุยกับใครใหม่หรือยัง อยากรู้ว่าพอจะมีวิธีที่ทำให้เราหายจากอาการแบบนี้ไวๆมั้ยคะ มันค่อนข้างจะทรมาน และเหงามากๆเลยค่ะ
การไม่นึกถึงแฟนเก่าควรจะต้องทำอย่างไร ?
.
เราพึ่งเลิกกับแฟนเก่ามาได้ไม่นาน รอบนี้เป็นการเลิกกันครั้งที่สอง ตั้งแต่ที่คบกันมาได้ 3 ปี เหตุผลเพราะเค้าบอกว่า เค้าอยากอยู่คนเดียว แต่สิ่งที่เราเห็นคือ เราแอบคุย/ไดเรคสตอรี่/แอดเฟสผู้หญิงคนอื่นมั่วไปหมด ซึ่งก่อนหน้านี้เราเคยเลิกกันมารอบนึงแล้ว เพราะเค้านอกใจเราไปมีสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับรุ่นน้องในสาขาของเรามาครึ่งปีได้ ซึ่งรุ่นน้องคนนั้นก็รู้ว่าเค้าเป็นแฟนเรา แต่ตอนนั้นเราทำใจไม่ได้ พยายามง้อให้เค้ากลับมา ทั้งๆที่เราไม่ได้ผิดอะไรเลย และเค้าก็บอกว่าจะกลับมานะ รอหน่อย และก็ได้กลับมาคบกันอีกครั้ง ทุกอย่างดีหมด เค้าทำตัวดีขึ้น แต่ก็นั่นแหละค่ะ นิสัยเดิมๆของเค้ามันกลับมาอีกหรืออาจจะเป็นแบบนี้มาตลอดช่วงที่กลับมาคบกัน แต่เราพึ่งมารู้ อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน
.
ยอมรับนะคะว่าเราเองเมื่อให้ความเชื่อใจใครไปแล้ว และโดนทำลายมันก็หมดความเชื่อใจอีก ทำให้เราหงุดหงิดเสมอที่เห็นเค้าทำแบบนี้อยู่บ่อยๆ ถึงเค้าจะแสดงออกว่ารักเราตอนอยู่ด้วยกันเสมอ แต่ลับหลังมันคนละโลกกันเลย มันทำให้เราเก็บมาคิดมากและหงุดหงิดกับเค้าอยู่ตลอดที่ข้อความแจ้งเตือนดังขึ้น ทำให้เรากลับเป็นคนไม่ชอบตัวเองเวลาอยู่กับเค้าไปเลย แต่ก็เพราะรักมากๆจึงทนอยู่ต่อ แต่เราก็รู้สึกได้ว่าเหมือนเค้าฝืนที่ต้องคบเราต่อ เค้าดูไม่ค่อยมีความสุข เค้าคิดว่าที่เราไปบ้านเค้าหรือคุยกับพ่อแม่เค้ามันคือการพยายามจะเข้าหาพ่อแม่เค้า แต่เราเพียงแค่อยากให้พ่อแม่เค้าไว้ใจเรา เข้ากับเราได้ ไม่ได้หวังไปถึงขั้นจะแต่งงานหรืออะไร เพราะก็พึ่งเรียนจบ
.
จนเราคิดได้ว่า เออคนแบบนี้เค้าอาจจะยังไม่พร้อมที่จะพอ ยังรักสนุก สิ่งที่ทำให้เราเลือกที่จะบอกเลิกเค้าก็เพราะไปเห็นแชทที่เค้าคุยกับแฟนก่าว่าอยากอยู่คนเดียว แต่ไม่กล้าบอกเลิกเรา และเค้าไม่มีค่อยความสุขเลย เราจึงตัดสินใจบอกเลิกเค้าและปล่อยให้เค้าได้ทำอะไรที่อยากทำ คุยกับใครที่อยากคุย เราคิดว่าความรักมันไม่ใช่การครอบครองแล้วค่ะ แต่มันคือการปล่อยให้คนที่เรารักได้ทำในสิ่งที่เค้ามีความสุข ถึงแม้ความสุขนั้นนมันจะไม่มีเราอยู่ก็ตาม เราจบกันตอนที่ยังมีความรู้สึกดีๆให้กันและกันอยู่ดีกว่าไปถึงขั้นมองหน้ากันไม่ติดแล้ว เราก็ไม่รู้ว่าระหว่างที่คบกันเราจะไปทำอะไรให้เค้ากลายเป็นแบบนี้รึป่าว แต่เราก็ไม่เคยคิดที่จะนอกใจเค้าแม้แต่ครั้งเดียว แต่อย่างว่าความดีซื้อความรักไม่ได้ และเราก็ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเค้าคิดอะไรอยู่กันแน่
.
แต่คือช่วงนี้เราคิดถึงเค้ามากๆ และเราก็ยังไม่พร้อมที่จะเปิดใจให้ใครไปอีกนาน แม้ว่าจะคิดบวกมากแค่ไหน หรือมองไปข้างหน้ารอสิ่งที่กำลังจะเข้ามาอยู่ทุกวัน ก็ยังอดเศร้าไม่ได้ คิดอยู่ตลอดว่าเค้าจะคิดถึงเราบ้างมั้ย จะคุยกับใครใหม่หรือยัง อยากรู้ว่าพอจะมีวิธีที่ทำให้เราหายจากอาการแบบนี้ไวๆมั้ยคะ มันค่อนข้างจะทรมาน และเหงามากๆเลยค่ะ