เราคบกับแฟนมาได้ 2 ปีแล้วค่ะ
บอกตรงๆเลยว่าเรากับแฟนคบกันอยู่ในสายตาผู้ใหญ่ตลอด เนื่องจากพ่อเราเป็น หน.ของแฟนค่ะ แล้วเราก็เป็นพนักงานระดับ หน.ของพ่ออีกทีนึง เราเลยจำเป็นต้องให้เกียรติกันและกันมากขึ้น ตลอดเวลาที่คบกัน จะมีเผลอแค่ดมผม หอมแก้ม จับมือ แค่นี้จริงๆ ลืมบอกว่าแฟนเราอายุ 28 เรา 25 จนมาอยู่เมื่อวันก่อน แฟนเราชวนเราไปกินข้าวที่บ้านบอกว่าพ่อแม่เค้าอยากเจอ ไม่ได้เจอนานแล้ว เราก็ไปปกติชวนแม่ของเราไปด้วย ไปถึงบ้านแล้วก็ทานข้าวปกติ แล้วเรากับแฟนก็พากันขึ้นไปดูหนังบนห้องของแฟน (ปกติ) อยู่ๆแฟนเราก็ดึงเราไปจูบ แบบจูบเบาๆ เราเองบอกเลยว่าตัวชาไปหมด ไม่รู้สึกอะไรนอกจากร้อนหน้านอกนั้นชาไปทั้งตัว จังหวะที่เรากำลังหลงนิแหละ แฟนเราก็อุ้มขึ้นเตียงเค้าแล้วจูบหนักกว่าเดิม เรารู้สึกตัวก็รีบหนีลงมาจากห้อง ลงมาหาแม่ พยายามทำตัวปกติ บอกแม่เราว่าหนูจะออกไปข้างนอก แต่แม่ย่าเราก็ขอตามไปด้วย แม่ย่าเห็นท่าทีเราแปลกก็เลยถามเรา เราเลยเล่าเรื่องราวให้ฟัง แม่ย่าก็พยายามทำให้เรามีสติขึ้น จนกลับมาบ้านเห็นแฟนยื่นรอเปิดประตูบ้าน แม่ย่าเราลงไปคุยอะไรสักอย่างกับแฟนเรา แล้วแฟนเราก็เดินมาหาเราฝั่งคนขับ แล้วบอกว่าพี่จะไปส่งบ้าน ไปลาพ่อแม่ เราก็ตอบแค่ "อืม"แล้วลงไปลาพ่อปู่แม่ยา ขึ้นรถกลับมาบ้านตลอดทางเราไม่คุยกันเลย แม่เราที่นั่งอยู่ด้านหลังก็หลับ พอถึงบ้านแฟนเราเลยขอโทษเราที่ทำแบบนั้นไป ที่หลังจะไม่ทำอีก จนกว่าเราจะบอกว่าพร้อม เราเลยตัดสินใจเรื่องที่เกิดขึ้นให้แม่ฟัง แต่แม่เรากับหัวเราะที่เราทำเป็นหวงตัว
เราผิดมั้ยคะ ที่หวงตัวเองมากเกินไป จนทำให้แฟนเรากลายเป็นคนผิด แล้วถ้าเราจะเริ่มเปิดโอกาสให้แฟนเราเริ่มความสัมพันแบบนี้ แบบที่เป็นธรรมชาติ เราควรเริ่มต้นยังไง
ปล.เรามีแพลนแต่งงานกันช่วง กรกฎาคมนี้ค่ะ
เราควรเริ่มต้นให้โอกาสแฟนยังไง?? ในความสัมพันที่ลึกซึ้ง??
บอกตรงๆเลยว่าเรากับแฟนคบกันอยู่ในสายตาผู้ใหญ่ตลอด เนื่องจากพ่อเราเป็น หน.ของแฟนค่ะ แล้วเราก็เป็นพนักงานระดับ หน.ของพ่ออีกทีนึง เราเลยจำเป็นต้องให้เกียรติกันและกันมากขึ้น ตลอดเวลาที่คบกัน จะมีเผลอแค่ดมผม หอมแก้ม จับมือ แค่นี้จริงๆ ลืมบอกว่าแฟนเราอายุ 28 เรา 25 จนมาอยู่เมื่อวันก่อน แฟนเราชวนเราไปกินข้าวที่บ้านบอกว่าพ่อแม่เค้าอยากเจอ ไม่ได้เจอนานแล้ว เราก็ไปปกติชวนแม่ของเราไปด้วย ไปถึงบ้านแล้วก็ทานข้าวปกติ แล้วเรากับแฟนก็พากันขึ้นไปดูหนังบนห้องของแฟน (ปกติ) อยู่ๆแฟนเราก็ดึงเราไปจูบ แบบจูบเบาๆ เราเองบอกเลยว่าตัวชาไปหมด ไม่รู้สึกอะไรนอกจากร้อนหน้านอกนั้นชาไปทั้งตัว จังหวะที่เรากำลังหลงนิแหละ แฟนเราก็อุ้มขึ้นเตียงเค้าแล้วจูบหนักกว่าเดิม เรารู้สึกตัวก็รีบหนีลงมาจากห้อง ลงมาหาแม่ พยายามทำตัวปกติ บอกแม่เราว่าหนูจะออกไปข้างนอก แต่แม่ย่าเราก็ขอตามไปด้วย แม่ย่าเห็นท่าทีเราแปลกก็เลยถามเรา เราเลยเล่าเรื่องราวให้ฟัง แม่ย่าก็พยายามทำให้เรามีสติขึ้น จนกลับมาบ้านเห็นแฟนยื่นรอเปิดประตูบ้าน แม่ย่าเราลงไปคุยอะไรสักอย่างกับแฟนเรา แล้วแฟนเราก็เดินมาหาเราฝั่งคนขับ แล้วบอกว่าพี่จะไปส่งบ้าน ไปลาพ่อแม่ เราก็ตอบแค่ "อืม"แล้วลงไปลาพ่อปู่แม่ยา ขึ้นรถกลับมาบ้านตลอดทางเราไม่คุยกันเลย แม่เราที่นั่งอยู่ด้านหลังก็หลับ พอถึงบ้านแฟนเราเลยขอโทษเราที่ทำแบบนั้นไป ที่หลังจะไม่ทำอีก จนกว่าเราจะบอกว่าพร้อม เราเลยตัดสินใจเรื่องที่เกิดขึ้นให้แม่ฟัง แต่แม่เรากับหัวเราะที่เราทำเป็นหวงตัว
เราผิดมั้ยคะ ที่หวงตัวเองมากเกินไป จนทำให้แฟนเรากลายเป็นคนผิด แล้วถ้าเราจะเริ่มเปิดโอกาสให้แฟนเราเริ่มความสัมพันแบบนี้ แบบที่เป็นธรรมชาติ เราควรเริ่มต้นยังไง
ปล.เรามีแพลนแต่งงานกันช่วง กรกฎาคมนี้ค่ะ