รู้สึกตัวเองไร้ค่าแบบนี้ไหม

สวัสดีครับ ผมป็นเด็กปี1ที่ศึกษามหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ตอนนี้ผมอายุ 19 ครับ เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อตอนอยู่ม.3 ผมเป็นเด็กที่เงียบถึงค่อนข้างเก็บกดครับ ผมแอบชอบผู้หญิงหลายคน แต่ด้วยความที่ผมเป็นคนขี้อายทำใ้ผมไม่กล้าที่จะคุยกับผู้หญิงคนไหนซักคนจนผมได้พบเจอกับผู้หญิงคนนึงครับ เธอชื่อมิ้น เป็นผู้หญิงที่ผมชอบมากๆ ผมจึงกล้าคุยกับเธอครับ ปรากฎว่าเธอมีแฟนแล้วแต่ด้วยความไร้เดียวสาและโง่บัดซบของผม ผมจึงจีบเธอต่อไปโดยไม่คิดอะไร หลังจากนั้นแหละครับเรื่องนี้รู้กันทั่วโรงเรียนเลยครับ ผมกลายเป็นตัวประหลาดของผู้หญิงทุกคนทันที ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา ไม่มีผู้หญิงคนไหนคุยกับผมเลยซักคน มันจึงทำให้ผมรู้สึกเก็บกดมากขึ้นไปอีก จนวันหนึ่งผมจึงเดินผ่านร้านผับบาร์ มีผู้หญิงขายบริการนั่งอยู่ในร้านเต็มไปหมด ผมเห็นแล้วรู้สึกชอบมากครับ ความรู้สึกแรกเลยคืออยากลองเป็นแฟนกับผู้หญิงพวกนี้จัง หลังจากนั้นผมก็เลยกล้าๆกลัวๆเดินเข้าไปในผับแล้วก็ทักทายพวกสาวขายบริการพวกนั้นครับ พวกเธอก็ทักทายผมปกติผมก็เลยคุยกับพวกเขาบ้างแล้วก็ถามว่าราคาเท่าไหร่ เขาบอกว่า1600บาทไม่รวมค่าห้อง ตอนนั้นผมก็ไม่มีเงิน จึงพยายามเก็บเงินค่าขนมเล็กๆน้อยๆ ได้มา2000กว่าบาท แล้วก็รีบไปที่ผับอีกครั้ง ผมจึงเลือกผู้หญิงที่ผมอยากจะมีอะไรด้วยแล้วก็ตามนั้นแหละครับ ผมมีอะไรกับโสเภณีอายุ30ปีกว่าทั้งๆที่ผมอายุเพียงแค่15ปีเท่านั้นเอง หลังจากนั้นเป็นต้นมาผมก็ไปเที่ยวผู้ญิงผับนั้นมาโดยตลอดจนจบม.6 แต่สิ่งที่ติดหัวผมก็คือว่า ผมรู้สึกไม่มีค่าในความรักเลย ทั้งๆที่ผมก็มีพ่อแม่น่ะ แต่พ่อแม่ก็ไม่ค่อยเข้าใจผมเท่าไหร่หรอก พอมีปัญหาอะไรก็มักจะพูดแต่เรื่องของตัวเองตลอดๆทุกครั้งที่ผมอยากจะปรึกษาปัญหาชีวิตของผม พอผมมาอยู่มหาลัยผมก็ยังรู้สึกว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนสนใจผมอยู่ดี ผมจึงมีความรู้สึกว่า ผมเป็นผู้ชายที่ผิดปกติอะไรหรือป่าว ผม
เริ่มมีความรู้สึกว่าจากที่ผมเคยซื้อบริการทางเพศ ทำไมผมไม่ลองขายบริการตัวเราไปเลย จะได้รู้กันไปเลยว่าจะมีผู้หญิงแบบไหนสนใจซื้อตัวผมไปมั่ง อยากจะรู้ว่าจะมีผู้หญิงคนไนบ้างที่สนใจในตัวผมแล้วซื้อตัวผมไป ผมรู้สึกลังเลสงสัยในตัวเองมากๆเลยครับ เรื่องของผมก็มีเพียงเท่านี้แหละครับ