รู้สึกไม่โอเคกับแม่ ควรทำยังไงกับตัวเองดีคะ

เรารู้สึกว่าไม่โอเคกับพ่อแม่ค่ะ คือปกติเราเป็นลูกคนเล็กแล้วก็ได้รับการเลี้ยงดูแบบตามใจอย่างหนักตั้งแต้เด็กๆ พี่ก็จะบอกเราว่าที่พ่อแม่ตามใจแบบนี้เพราะเค้าคาดหวังให้เราเป็นหมอให้เค้า ซึ่งก่อนขึ้นม.ปลายมาเค้าไม่ยอมให้เราเข้าสายศิลป์ ซึ่งการสอบเข้ามันก็เครียดอยู่แล้ว เพื่อนทุกคนเครียด เราก็เครียดไปด้วย แล้วพ่อแม่ก็ไปบอกญาติๆ ญาติก็มากดดันเรามาว่าเราอีก ว่าพ่อแม่ให้เธอทุกอย่าง แล้วทำไมเธอจะทำให้แม่เธอไม่ได้ มันกดดันเข้ามาทุกๆอย่าง ชีวิตไม่มีความสุขเลย เพื่อนก็บอกว่าเราไม่เหมือนเดิม จนไปทำแบบทดสอบแล้วรู้ว่าตัวเองมีภาวะซึมเศร้า แต่อยู่ดีๆมันก็หายไป อยู่ดีๆความรู้สึกก็ดีขึ้นเหมือนไม่เคยเกิดอะไรขึ้นมาก่อน มีสอบเราก็ทำคะแนนได้ดี(โอเน็ต80+ทุกวิชา คณิต100)สอบสายศิลป์ห้องเรียนพิเศษลำดับที่2ของสายชั้น เราไม่ได้คำชมหรือรางวัลอะไรเลยขณะที่เพื่อนได้ แต่เราก็คิดว่าชีวิตเราโอเค มีความสุข ซึ่งความจริงมันม่ใช่ คือเนื่องจากเราโดนตามใจมาตลอด เราเลยมีนิสัยเอาแต่ใจ อยากได้นู่นนี่ ซึ่งปกติเราอยากได้อะไรก็ได้โดยตลอด แต่พอมาช่วงนี้ เราไม่ได้อะไรเลย ทุกอย่างที่เราขอไป เหมือนเค้าให้อะไรที่มันสำคัญแบบจำเป็นต้องใช้เท่านั้น พวกหนังสือเรียนถ้าซื้อมาอ่านเองก็ต้องจ่ายเงินเอง ซึ่งมันแปลกไปมากๆ ไม่เหมือนเดิม เราผิดหวังมาก ท้อแท้นอนร้องไห้สิ้นหวังกับแม่ เพราะว่าเราไม่สอบวิทย์ให้ใช่มั้ย เค้าถึงไม่ให้อะไรกับเราอีก พอเห็นสภาพตัวเองตอนนั้นเรารู้สึกแย่ที่สุด โกรธทั้งตัวเอง โกรธทั้งแม่ที่ทำให้เราเป็นแบบนี้ เวลาที่แม่พูดอะไรออกมา แค่มีคำนิดเดียวที่กระทบกับเรื่องนั้นเราก็รู้สึกแย่ ต้องมาแอบร้องไห้ ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเรามีความสุขตลอด รู้สึกโกรธ ผิดหวังกับแม่ พอยิ่งคิดอย่างนั้นเราก็ยิ่งโกรธตัวเองว่าทำไมคิดแบบนั้น ทำไมถึงอกตัญญู จนตอนนี้เราอยากหนีไปอยู่ที่อื่น ที่ๆไม่มีแม่ เราเหนื่อยมากๆ เสียใจมากๆ แต่ไม่มีใครให้กำลังใจเราเลย บอกพี่พี่ก็บอกว่าทำไมไม่สงสารแม่บ้าง เค้าก็อยากจะให้สิ่งที่ดีที่สุดกับเรา อยากให้เราเข้าใจเค้า ทั้งที่ไม่มีใครพยายามจะทำความเข้าใจเราเลย เราไม่อยากคุยกับแม่ ไม่อยากให้แม่มาถามว่าเป็นยังไง ให้ต่างคนต่างอยู่ จนตอนนี้ถึงรู้ว่า ปัญหาไม่ได้อยู่ที่พ่อแม่แล้ว ปัญหามันอยู่ที่ตัวเรา