ตามชื่อกระทู้เลยค่ะ... ไม่คิดว่าจะรู้สึกแบบนี้เพราะครอบครัวของเราก็พร้อมหน้ามาตลอด มารู้สึกเอาตอนอายุ 18 ..
อยากปรึกษาเพื่อนๆ พี่ๆค่ะ ไม่รู้จะไปพูดกับใคร
คือว่า สำหรับเราเราให้ครอบครัวมาอันดับ 1 เมื่อก่อนเราก็อยู่พร้อมหน้าค่ะ เหมือนครอบครัวธรรมดาทั่วๆไป แต่ที่บ้านทำธุรกิจ พอเราโต พี่ๆก็ออกไปเรียน ออกไปทำงาน ธุรกิจก็อยู่ตัว พ่อแม่ก็เที่ยวบ่อยมากๆค่ะ ไปหลายวัน ทุกเดือน บางเดือนก็หลายครั้ง แรกๆเราก็อยู่คนเดียวได้นะคะ สบายๆ แต่ช่วงนี้ เราเครียดจากการเรียนมากๆ เรารู้สึกเหว่หว้ามากค่ะ ไม่รู้จะคุยกับใคร คุยกับเพื้อนก็ไม่เหมือนคุยกับครอบครัว เหมือนพ่อแม่ไม่มีเวลาให้ แม่เราสัญญาไว้ว่า ถ้าเหลือเราคนเดียวในบ้าน จะเที่ยวให้น้อยลง แต่ก็..... หลายครั้งที่ทั้งคู่ลืมสิ่งที่พูดไว้กับเรา
เราอยากมีเวลากับท่านนะคะ แต่ก็ เห้อ บางทีถามอะไรก็ไม่ตอบ พูดด้วยก็เหมือนพูดคนเดียว บางทีเขาอาจจะคิกว่าเราโตแล้ว ดูแลตัวเองได้แล้ว ซึ่งเราทำได้ค่ะ แต่ช่วงนี้เราไม่ไหวจริงๆ เครียดมากๆ ทำไงดีคะ?
ปล. รู้สึกหมดแรงจังค่ะ 55555555 คิดถึงพ่อแม่เนอะ
รู้สึกเป็นเด็กขาดความอบอุ่น...
อยากปรึกษาเพื่อนๆ พี่ๆค่ะ ไม่รู้จะไปพูดกับใคร
คือว่า สำหรับเราเราให้ครอบครัวมาอันดับ 1 เมื่อก่อนเราก็อยู่พร้อมหน้าค่ะ เหมือนครอบครัวธรรมดาทั่วๆไป แต่ที่บ้านทำธุรกิจ พอเราโต พี่ๆก็ออกไปเรียน ออกไปทำงาน ธุรกิจก็อยู่ตัว พ่อแม่ก็เที่ยวบ่อยมากๆค่ะ ไปหลายวัน ทุกเดือน บางเดือนก็หลายครั้ง แรกๆเราก็อยู่คนเดียวได้นะคะ สบายๆ แต่ช่วงนี้ เราเครียดจากการเรียนมากๆ เรารู้สึกเหว่หว้ามากค่ะ ไม่รู้จะคุยกับใคร คุยกับเพื้อนก็ไม่เหมือนคุยกับครอบครัว เหมือนพ่อแม่ไม่มีเวลาให้ แม่เราสัญญาไว้ว่า ถ้าเหลือเราคนเดียวในบ้าน จะเที่ยวให้น้อยลง แต่ก็..... หลายครั้งที่ทั้งคู่ลืมสิ่งที่พูดไว้กับเรา
เราอยากมีเวลากับท่านนะคะ แต่ก็ เห้อ บางทีถามอะไรก็ไม่ตอบ พูดด้วยก็เหมือนพูดคนเดียว บางทีเขาอาจจะคิกว่าเราโตแล้ว ดูแลตัวเองได้แล้ว ซึ่งเราทำได้ค่ะ แต่ช่วงนี้เราไม่ไหวจริงๆ เครียดมากๆ ทำไงดีคะ?
ปล. รู้สึกหมดแรงจังค่ะ 55555555 คิดถึงพ่อแม่เนอะ