เรื่องมันมีอยู่ว่าเราชื่นแคทอายุ17ส่วนผู้ชายชื่อกายอายุ19
แคทเป็นคนตรงๆพูดหยาบๆส่วนกายอยากเราเป็นแบบที่เค้าต้องการคือพูดดีๆเหมือนที่เเฟนเค้าพูดกันจนทำให้เเคทรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลยรู้สึกอึดอัดทุกๆอย่างเราก็จะเก็บไว้พออีกฝ่ายไปแคทรู้สึกเค้าก้เอาแต่ก็พูดคำเดิมๆว่าแคทเข้าใจผิดแล้ว งี่เง่าจังไม่มีเหตุบ้างจนเราคิดว่าเราไม่รุ้จะระบายกับใครบ้างระบายให้เค้าฟังไปเราก็รู้สึกว่าเราผิดตลอดทุกครั้งเราเลยเลือกเก็บไว้ดีกว่าเวลาทะเลาะกันแฟนเราก็มักจะถามว่าเลิกกันมั้ยแล้วเรามักต้องตอบคำถามนี้อยู่เรื่อยๆเราเลยตอบไปว่ายังไงก็ได้แต่ทำไมเค้าต้องการคำถามจากเราคนเดียวซึ่งการเลิกกันทั้ง2ฝ่ายต้องตัดสิสใจด้วยแต่นี่เราคิดคนเดียยวมันดูไม่แฟร์แฟนเราเราพูดไรนิดหน่อยก็โกรธทั้งๆที่โตกว่าเราน่าจะคิดอะไรได้บ้างเราคิดว่าควรจะพอแค่ตรงนี้หรือทนคบกับเค้าต่อดี
ปล.บ้านเราอยู่ตรงข้ามกันเรียนที่เดียวกันชั้นเดียวกันเลิกไปมองหน้าไม่ติดแน่ถ้าเป็นทุกเจอแบบนี้จะทำไงค่ะ
เรื่องอะไรล่ะเรียกว่าระบายจะดีกว่า
แคทเป็นคนตรงๆพูดหยาบๆส่วนกายอยากเราเป็นแบบที่เค้าต้องการคือพูดดีๆเหมือนที่เเฟนเค้าพูดกันจนทำให้เเคทรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลยรู้สึกอึดอัดทุกๆอย่างเราก็จะเก็บไว้พออีกฝ่ายไปแคทรู้สึกเค้าก้เอาแต่ก็พูดคำเดิมๆว่าแคทเข้าใจผิดแล้ว งี่เง่าจังไม่มีเหตุบ้างจนเราคิดว่าเราไม่รุ้จะระบายกับใครบ้างระบายให้เค้าฟังไปเราก็รู้สึกว่าเราผิดตลอดทุกครั้งเราเลยเลือกเก็บไว้ดีกว่าเวลาทะเลาะกันแฟนเราก็มักจะถามว่าเลิกกันมั้ยแล้วเรามักต้องตอบคำถามนี้อยู่เรื่อยๆเราเลยตอบไปว่ายังไงก็ได้แต่ทำไมเค้าต้องการคำถามจากเราคนเดียวซึ่งการเลิกกันทั้ง2ฝ่ายต้องตัดสิสใจด้วยแต่นี่เราคิดคนเดียยวมันดูไม่แฟร์แฟนเราเราพูดไรนิดหน่อยก็โกรธทั้งๆที่โตกว่าเราน่าจะคิดอะไรได้บ้างเราคิดว่าควรจะพอแค่ตรงนี้หรือทนคบกับเค้าต่อดี
ปล.บ้านเราอยู่ตรงข้ามกันเรียนที่เดียวกันชั้นเดียวกันเลิกไปมองหน้าไม่ติดแน่ถ้าเป็นทุกเจอแบบนี้จะทำไงค่ะ