เคยร้องไห้แบบไม่รู้สาเหตุกันไหมค่ะ??

เรารู้สึกไม่สบายใจกับรุ่นพี่สนิทคนนึง (เป็นผู้ชาย) ซึ่งสาเหตุไม่ทราบว่าเพราะอะไร ซึ่งก็คิดไปต่างๆนาๆ โดยคิดแบบนี้มาสักพักใหญ่ แล้วเราเลือกที่จะปรึกษาแฟนในระหว่างก่อนเราจะไปพูดขอโทษกับรุ่นพี่เขา จนในที่สุดเราก็ทนกับความอึดอัดนี้ไม่ได้ เพราะด้วยความกดดันหลายอย่าง หรือที่เขาพยายามเดินหนีเราตอนที่เราอยู่ใกล้ๆ หรือแม้กระทั่งไม่พูดด้วยแค่กับเราคนเดียว เราไม่ชอบและไม่อยากเห็นตอนเขาพยายามเดินหนีเรา เราก็เลยเลือกที่จะปรึกษากับเพื่อนอีกคนว่าเรามีปัญหากับรุ่นพี่เขา แต่เราไม่รู้สาเหตุว่าเกิดจากอะไร และอีกอย่างเขาเป็นผู้ชายเราควรจะพูดยังไงกับเขาง้อแบบไหนเราเป็นฝ่ายที่จะไปพูดขอโทษเขาก่อน จนสุดท้ายเราเลือกที่จะพูดกับรุ่นพี่คนนี้ตรงๆว่าขอโทษ ที่ทำให้ไม่พอใจ เขาตอบกับเราว่าขอโทษเรื่อง? คือเราหาคำตอบไม่ได้ตั้งแต่นั้นเราก็สะอื้นไปร้องไห้ไปไม่หยุดระหว่างพูดกัน เขาพูดต่อว่าพี่ไม่ได้เป็นไรเองถามตัวเองดีกว่าว่าเป็นอะไรพี่ปกติดี พี่เห็นเอ็งไม่คุยกับพี่เพื่อนๆพี่ก็ถามว่าปกติเอ็งจะไหว้จะคุยกันแต่เองก็ไม่พูดอยู่แต่ในห้องอย่างเดียว (เราขออธิบายหน่อยว่าเรามาอยู่บ้านรุ่ที่เป็นเพื่อนกับรุ่นพี่คนนี้ไปๆมาๆก็เจอกันแทบทุกๆวัน) หลังจากพี่พูดจบประโยคเราก็สะอื้นร้องไห้ตั้งแต่นั้น โดยไม่รู้ว่าร้องทำไมเพราะอะไร เพราะความดีใจหรอ? หรือเพราะเสียใจ? เราร้องไห้ไม่หยุดจนเราหลับไป เราอยากถามว่าเพื่อนๆเคยร้องไห้โดยไม่รู้สาเหตุไหมค่ะ เราอยากรู้เรื่องของเพื่อนไม่ และก็อยากรู้สาเหตุที่เราเป็นว่าเป็นอะไร