เป็นคุณจะรู้สึกดีใจไหม

เคยขอร้อง  คุยดีดี  กับคนในครอบครัวให้เขาทำอะไรให้สักอย่าง   ไม่เคยได้

พูดดีดีไม่ได้   ทะเลาะก็ไม่ได้         เขายอมที่จะแยกกันอยู่กับผม  ดีกว่ายอมให้ผมสมหวัง (มีช่วงนึงทะเลาะจนต้องอยู่บ้านคนเดียว)

สุดท้ายพอผมเรียนจบ  มีงานทำ  มีรายได้  เขาจึงมาพูดกับผมว่า   นั่นไงมีรายได้แล้วอยากทำอะไรก็เอาให้เต็มที่
ทำจนไม่รู้เวลางานโดนไล่ออกก็เรื่องของเธอ

รู้สึกดีใจที่สมหวัง   แต่สิ่งที่สมหวังไม่ได้มาจากคนที่ขอ   แต่เป็นตัวเอง

ดีใจไม่สุดครับ    แถมมีน้ำตาเล็ดออกมาด้วย  มันเหมือนความดีใจ+ความผิดหวังที่ไม่มีวันสมหวัง

ดีใจที่ได้ในสิ่งที่ต้องการ    แต่ผิดหวังกับคนที่ผมเคยเรียกร้องไม่เคยให้สิ่งที่ผมต้องการด้วยตัวเขาเองเลย

ประเด็นตอนนี้ไม่ไช่เรื่องที่ต้องการแล้ว   แต่เป็นคนในครอบครัวที่ไม่เคยให้ในสิ่งที่ผมต้องการเลย   
แล้วอ้างว่านั่นไงมีรายได้แล้วก็หามาด้วยตัวเองเถอะนะ    แต่ก่อนหน้านั้นไม่เคยยอมเลย

ขอความเห็นกรณีนี้หน่อยครับ