ผมมีปัญหาอยากถาม เริ่มต้นที่ผมจะเรียกว่าหรือมองเลยก็ว่าได้ เ
วลาน้องเดินผ่านผมจะมองผมไม่ได้นะตอนแรกๆ เห็นน้องนานจนคุ้นหน้า ผมไม่กล้าทักทั้งที่ชอบน้อง จนถึงคืนหนึ่งผมเห็นเดิรมาอยากลองทักดู ลองทักน้อง จะตกใจหรือยังไงไม่แน่ใจ น้องเดินหนีเลยครับ หลังจากนั้นผก็เห็นเดินอยู่ แต่ผมไม่ค่อยหันไปมอง รู้ว่าน้องเดินผ่านไม่กล้าหันมอง หลานวันต่อมา น้องเรี่มหายไปหลายวัน แล้วกลับมา จนถึงวันนี่น้องย้ายไปอยู่ที่อื่นแต่ยังเห็นเดินอยู่นะ มีอยู่ครั้งหนึ่งผมกำลังเดินข้ามถนน น้องยืนอยู่กับเพื่อนมองยิ้มๆแต่ผมไม่กล้าเดินไปทัก ความมั่นใจหมดไปแล้ว ถ้าเป็นอย่างนี้ผมคงหมดโอกาสแล้วใช่ไหมครับ ผมไม่รู้คนอื่นเป็นยังไงบ้าง วันที่เข้าไปทักชาไปทั้งตัว รู้อีกทีผมขึ้นรถกลับบ้านแล้ว ถ้าน้องอ่านเจออยากบอกว่าขอโทษนะที่ทำให้ตกใจ จากนี้ไปจะไม่มีเหตุการณ์อย่างนี้จากผมกับอย่างแน่นอน ผ.ชอย่างผมก็อายเป็นนะครับ อาจขอโทษช้าไปหน่อย น้องอาจกลัวแต่เราจิงใจนะ
ปัญหาความรัก
เวลาน้องเดินผ่านผมจะมองผมไม่ได้นะตอนแรกๆเห็นน้องนานจนคุ้นหน้า ผมไม่กล้าทักทั้งที่ชอบน้อง จนถึงคืนหนึ่งผมเห็นเดิรมาอยากลองทักดู ลองทักน้อง จะตกใจหรือยังไงไม่แน่ใจ น้องเดินหนีเลยครับ หลังจากนั้นผก็เห็นเดินอยู่ แต่ผมไม่ค่อยหันไปมอง รู้ว่าน้องเดินผ่านไม่กล้าหันมอง หลานวันต่อมา น้องเรี่มหายไปหลายวัน แล้วกลับมา จนถึงวันนี่น้องย้ายไปอยู่ที่อื่นแต่ยังเห็นเดินอยู่นะ มีอยู่ครั้งหนึ่งผมกำลังเดินข้ามถนน น้องยืนอยู่กับเพื่อนมองยิ้มๆแต่ผมไม่กล้าเดินไปทัก ความมั่นใจหมดไปแล้ว ถ้าเป็นอย่างนี้ผมคงหมดโอกาสแล้วใช่ไหมครับ ผมไม่รู้คนอื่นเป็นยังไงบ้าง วันที่เข้าไปทักชาไปทั้งตัว รู้อีกทีผมขึ้นรถกลับบ้านแล้ว ถ้าน้องอ่านเจออยากบอกว่าขอโทษนะที่ทำให้ตกใจ จากนี้ไปจะไม่มีเหตุการณ์อย่างนี้จากผมกับอย่างแน่นอน ผ.ชอย่างผมก็อายเป็นนะครับ อาจขอโทษช้าไปหน่อย น้องอาจกลัวแต่เราจิงใจนะ