สวัสดีทุกคน นี่เป็นครั้งเเรกที่ฉันตั้งกระทู้ ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยมานะที่นี้ด้วย
ขอเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตที่เกิดขึ้น ฉันมีเเฟนเป็นชาวต่างชาติ พูดจากใจของฉัน ฉันไม่ได้รักเขาเลย มีบางสิ่งบางอย่างที่ฉันชอบเเละไม่ชอบในตัวเขา เเต่เราก็คุยกันตรงๆสิ่งในที่ฉันไม่ชอบสิ่งในคุณไม่ชอบ ฉันคิดว่าฉันพยายามที่จะรับในสิ่งที่เขาเป็น ถึงเเม้บางทีจะไม่ชอบก็ตาม เขาเป็นผชคนที่สองที่ฉันอยู่ด้วยกับเขานาน เเต่ตอนนี้ก็ยังไม่ถึงปีหรอก เรามั้นกัน ในช่วงเดือนที่3 ที่เราคบกัน ฉันก็ไม่เข้าใจ ในการมั้นของฉันเหมือนกัน มันเหมือนเเค่การซื้อสร้อยทองเอามาให้กัน ไม่ได้มีพิธีรีตรองอะไร อาจจะเป็นเพราะเขาไม่เข้าใจ วัฒนธรรมของไทยด้วย ฉันไม่ได้อินมากเลยในการมั้น หลังจากนั้นเราก็อยู่กินด้วยกัน ภายในคอนโด ช่วงที่คบกันฉันไม่เคยคิดที่จะนอกใจเขา เพราะช่วงเเรกๆเขาเช็ค ทุกอย่างเพื่ออยากรู้ว่าฉันคุยกับใครบ้างหรือเปล่า เขาซื้อมือถือให้ฉันใหม่เเละเบอร์โทรศัพท์ใหม่ เเต่ฉันก็ไม่ทำเหมือนที่เขาเช็คเเบบนี้ เพราะฉันไม่ได้อยากทำให้เขาอึดอัด ให้เห็นกับตาฉันถึงจะเชื่อว่าเขานอกใจจริง พอเขาเชื่อใจฉันเเล้วว่าฉันไม่คิดที่จะนอกใจ เค้าก็ไม่เช็คเหมือนครั้งก่อน นอกจากว่าจะดูรูปภาพที่ฉันถ่ายคู่กับเขาเท่านั้น เวลาเขาจะจับมือถือ บางครั้งฉันก็เเอบกลัวว่าเขาจะเช็คมือถือเหมือนครั้งก่อน เพราะฉันเเอบบคุยกับใครคนหนึ่ง เเค่หนึ่งคนเท่านั้น ฉันยอมรับว่าฉันนอกใจเขา ตอนทีเขาไม่รู้ตัว ว่าฉันทำอะไร ทำไมฉันถึงนอกใจ? นะหรอเป็นเพราะ ...มีอยู่ช่วงนั้น มือถือของเขา มีคนโทรหา ฉันถามเขาว่าทำไมไม่รับสาย เขาบอกว่าไม่มีอะไรหรอก พอมีครั้งที่สอง ฉันเลยบ่นไปว่า คุณมีใครใช่ไหม ตอนนั้นเราทะเลาะกัน เเต่ฉันคิดว่าก็ชั่งเขาเถอะ หลายครั้งมากที่ฉันพยายามที่จะหาทางเพื่อจะเลิกกับเขา เเต่ฉันก็ใจอ่อน เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาง้อไม่ให้ฉันไปไหนให้อยู่ด้วย เรากลับมาคบกันต่อ เเต่ทำไมฉันถึงกลับมีความรู้สึกว่า ฉันพยายามที่จะหาทางเพื่อเลิกกับเขาให้ได้ ฉันเบื่อชีวิตเเบบบี้ ถ้าเป็นคนอื่นในสายคนที่คิด คงต้องต้องบอกว่าฉันดี มีคนดูเเลดีเเละสบาย จะมีใครเข้าใจในตัวฉันมากว่าฉันดีฉันคิดว่าไม่ ตอนนี้ฉันห่างจากเขา มีอีเมล์ส่งมาเพื่ออยากได้เขาไปทำงานที่ตปท เขาถามฉันว่า อยากให้เขาไปทำไหม ฉันรีบตอบไปเลยว่า คุณไปทำงานเถอะ เขาพูดกับฉันว่าถ้ากลับมาไทยครั้งหน้า จะเเต่งงาน ซื้อบ้าน อะไรที่ฉันอยากจะได้ เขาจะทำให้ทุกอย่าง เเต่ฉันกลับรู้สึกว่ามันคงไม่เป็นความจริงเเบบนั้นได้หรอก ฉันปล่อยวาง ฉันคิดว่าเราคงหมดความสัมพันธ์ กันเเค่ตรงนี้ เเต่ทำไมฉันพึ่งจะมีความรู้สึกหลังจากที่เราห่างกันว่าตอนนี้ ฉันรักเขา ฉันคิดถึงเขามากขนาดนี้ ฉันก็เเค่รอความหวังว่าเขายังรักฉัน เเละกลับมาหาฉัน
มีใครพบเจอชีวิตคล้ายๆ ฉันบ้างไหม ?
ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน
มีใครเคยเป็นบ้าง ความรู้สึกตอนเวลาอยู่ด้วยกับเเฟนมันน่าเบื่อ เเต่พอเวลาต้องห่างจากกันกลับรู้สึกคิดถึงระดับสิบ
ขอเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตที่เกิดขึ้น ฉันมีเเฟนเป็นชาวต่างชาติ พูดจากใจของฉัน ฉันไม่ได้รักเขาเลย มีบางสิ่งบางอย่างที่ฉันชอบเเละไม่ชอบในตัวเขา เเต่เราก็คุยกันตรงๆสิ่งในที่ฉันไม่ชอบสิ่งในคุณไม่ชอบ ฉันคิดว่าฉันพยายามที่จะรับในสิ่งที่เขาเป็น ถึงเเม้บางทีจะไม่ชอบก็ตาม เขาเป็นผชคนที่สองที่ฉันอยู่ด้วยกับเขานาน เเต่ตอนนี้ก็ยังไม่ถึงปีหรอก เรามั้นกัน ในช่วงเดือนที่3 ที่เราคบกัน ฉันก็ไม่เข้าใจ ในการมั้นของฉันเหมือนกัน มันเหมือนเเค่การซื้อสร้อยทองเอามาให้กัน ไม่ได้มีพิธีรีตรองอะไร อาจจะเป็นเพราะเขาไม่เข้าใจ วัฒนธรรมของไทยด้วย ฉันไม่ได้อินมากเลยในการมั้น หลังจากนั้นเราก็อยู่กินด้วยกัน ภายในคอนโด ช่วงที่คบกันฉันไม่เคยคิดที่จะนอกใจเขา เพราะช่วงเเรกๆเขาเช็ค ทุกอย่างเพื่ออยากรู้ว่าฉันคุยกับใครบ้างหรือเปล่า เขาซื้อมือถือให้ฉันใหม่เเละเบอร์โทรศัพท์ใหม่ เเต่ฉันก็ไม่ทำเหมือนที่เขาเช็คเเบบนี้ เพราะฉันไม่ได้อยากทำให้เขาอึดอัด ให้เห็นกับตาฉันถึงจะเชื่อว่าเขานอกใจจริง พอเขาเชื่อใจฉันเเล้วว่าฉันไม่คิดที่จะนอกใจ เค้าก็ไม่เช็คเหมือนครั้งก่อน นอกจากว่าจะดูรูปภาพที่ฉันถ่ายคู่กับเขาเท่านั้น เวลาเขาจะจับมือถือ บางครั้งฉันก็เเอบกลัวว่าเขาจะเช็คมือถือเหมือนครั้งก่อน เพราะฉันเเอบบคุยกับใครคนหนึ่ง เเค่หนึ่งคนเท่านั้น ฉันยอมรับว่าฉันนอกใจเขา ตอนทีเขาไม่รู้ตัว ว่าฉันทำอะไร ทำไมฉันถึงนอกใจ? นะหรอเป็นเพราะ ...มีอยู่ช่วงนั้น มือถือของเขา มีคนโทรหา ฉันถามเขาว่าทำไมไม่รับสาย เขาบอกว่าไม่มีอะไรหรอก พอมีครั้งที่สอง ฉันเลยบ่นไปว่า คุณมีใครใช่ไหม ตอนนั้นเราทะเลาะกัน เเต่ฉันคิดว่าก็ชั่งเขาเถอะ หลายครั้งมากที่ฉันพยายามที่จะหาทางเพื่อจะเลิกกับเขา เเต่ฉันก็ใจอ่อน เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาง้อไม่ให้ฉันไปไหนให้อยู่ด้วย เรากลับมาคบกันต่อ เเต่ทำไมฉันถึงกลับมีความรู้สึกว่า ฉันพยายามที่จะหาทางเพื่อเลิกกับเขาให้ได้ ฉันเบื่อชีวิตเเบบบี้ ถ้าเป็นคนอื่นในสายคนที่คิด คงต้องต้องบอกว่าฉันดี มีคนดูเเลดีเเละสบาย จะมีใครเข้าใจในตัวฉันมากว่าฉันดีฉันคิดว่าไม่ ตอนนี้ฉันห่างจากเขา มีอีเมล์ส่งมาเพื่ออยากได้เขาไปทำงานที่ตปท เขาถามฉันว่า อยากให้เขาไปทำไหม ฉันรีบตอบไปเลยว่า คุณไปทำงานเถอะ เขาพูดกับฉันว่าถ้ากลับมาไทยครั้งหน้า จะเเต่งงาน ซื้อบ้าน อะไรที่ฉันอยากจะได้ เขาจะทำให้ทุกอย่าง เเต่ฉันกลับรู้สึกว่ามันคงไม่เป็นความจริงเเบบนั้นได้หรอก ฉันปล่อยวาง ฉันคิดว่าเราคงหมดความสัมพันธ์ กันเเค่ตรงนี้ เเต่ทำไมฉันพึ่งจะมีความรู้สึกหลังจากที่เราห่างกันว่าตอนนี้ ฉันรักเขา ฉันคิดถึงเขามากขนาดนี้ ฉันก็เเค่รอความหวังว่าเขายังรักฉัน เเละกลับมาหาฉัน
มีใครพบเจอชีวิตคล้ายๆ ฉันบ้างไหม ?
ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน