เขาดีกับเรามากๆจนเราช่วงแรกคิดว่าเขาคือที่สุดในชีวิต แต่มันไม่ใช่ เราไม่ได้รักเขาเลย
เราเป็นคนเบื่อง่าย
รำคาญง่าย
ไม่ใช่คนอ่อนหวานที่จะมาง้อแฟนรั้งแฟนไม่ใช่คนที่จะพูดคะข๋า ที่รงที่รัก ตงเตง ห่วงใย

สำหรับเรามันไม่มี จนเพื่อนในห้องคิดว่าเราเป็นผู้ชายไปละค่ะเราออกจะแมนกว่าเพื่อนในห้องด้วยซ้ำ

แต่ยังไงก็มีแฟนเป็นผู้ชายนะ
เขาเป็นคนที่จะจู้จี้เราทุกสถานการณ์ ถามเราทำไรอยู่กินข้าวหรือยังอาบน้ำหรือยัง ทำไมไม่ทำนู้นทำนี่ล่ะ เอาง่ายๆชอบสั่งเราทำนู่นทำนี่ บอกตรงเรารำคาญเขาค่ะ! แต่เราก็ไม่อยากพูดแบบนี้ไปหรอกปากร้ายขนาดไหนก็แคร์ความรู้สึกคนอื่นนะ
เราก็คุยกับเขาปกติ เราคบกับเขา3เดือนจะ4เดือนแล้ว แต่เราไม่ได้รักเขามากขึ้นเลย รักน้อยลงด้วยซ้ำ เขาเริ่มเป็นคนที่พูดไม่รู้เรื่องเริ่มอยากยุ่งเรื่องของเราเกินจำเป็น เวลาเราทำการบ้านแล้วเขาทักมาเราบอกเราทำการบ้านอยู่เขาก็ตอบมาแบบ
อืม...เราไม่กวนก็ได้..ทำไปเถอะ😭😭
เราไปก็อปแชทแฟนมาเลย เดี๋ยวจำไม่ได้
สุดท้ายก็ต้องลงเอยด้วยคุยไปด้วยทำไปด้วย พอเราตอบช้าเขาก็จะเขียนว่าตอบนะตอบสิมา10กว่าข้อความ

เราอยากให้เขาบอกเลิกเราก่อน เราไม่อยากบอกเลิกเขาก่อนเรากลัวว่าเขาจะเสียความรู้สึกอ่ะค่ะ ที่จริงไปอ่านในหลายๆกระทู้มาแล้ว แต่เราก็ไม่รู้จะเอาเหตุผลอะไรไปบอกเลิกเขา เราจะไปบอกว่าเขาจู้จี้หรือเราเบื่อแล้ว เราก็ไม่กล้าหรอกค่ะ เราคิดอยู่แล้วค่ะถ้าบอกเลิกเขาจะบอกยังไงเขาก็เสียใจ แต่เราอยากให้เขาเจ็บน้อยที่สุด

มีคำบอกเลิกที่ทำให้แฟนเจ็บน้อยที่สุดไหมคะ?