ฉันเปล่าหยิ่งเลยคะแถมไม่มีความ ทะเยอทะยานไม่ชอบคิดอะไรมากนักคล้ายปล่อยวางไปซะหมดเวลาคนอื่นด่าฉันจะมองแล้วก็ชั่งมันเถอะคนไม่สำคัญเวลายิ้มก็กับคิดไม่มีความสุขสักนิดซ้ำไปมาจนกลายเป็นว่าโล่งโหว่งๆไปเลยคะเวลามีคนขอให้ช่วยก็ช่วยคะเค้ามองเราสายตาแปลกอีกต่างหากด้วย