เกริ่นก่อนว่า เมื่อคืนเราแสบน่าอกหายใจไม่ออก เราไปนอนรอหมอห้องฉุกเฉินกับพ่อเรา แล้วแฟนเราก็นั่งวินมาหาเรา พ่อเราเลยไปเอาเอกสารที่บ้าน เราแสบน่าอกมากหายใจไม่ออกเราเลยบอกให้แฟนเดินไปบอกพยาบาลหรือหมอแถวๆนั้น ตอนแรกแฟนเราก็ยืนงงๆ เราบอกด้วยน้ำเสียงไม่ดีเพราะตอนนั้นเราแสบน่าอกหายใจไม่ออกไม่ไหวแล้ว แฟนเราก็บอกว่าบอกแล้วแต่หมอยังไม่ว่าง เราก็เลยบอกว่าไปบอกพยาบาลก็ได้ ไปบอกให้หน่อย เราก็คร่ำครวญจะเป็นจะตาย แฟนเรามันอยู่ๆก็ตะคอกออกมาว่า เห้ยยย ตอนปูจะตายเขายังไม่โวยวายขนาดนี้ คนในห้องฉุกเฉินหันมามองใหญ่ ตอนนั้นเราก็ยังโอดครวญไม่ไหวๆ คือเรากำลังคิดอยู่ว่าเราผิดหรือเปล่าที่ไปทำน้ำเสียงไม่ดีใส่เขาก่อนแต่ตอนนั้นเราแน่นน่าอกหายใจไม่ออก เราก็คร่ำครวญโวยวาย คือแต่เวลาเรามีปัญหาเรื่องเงินเขาก็ช่วยเราได้นะ แต่เรื่องทางจิตใจที่ยกกล่าวมา เรารู้สึกทางลบอ่ะ แต่แฟนเราเป็นแอสเบอเกอร์อ่ะ พวกออทิสติก คือแบบเก่งด้านภาษามากๆ แต่ด้านรับรู้จิตใจของผู้อื่น หรือบางทีรู้แต่เขาจะปฏิบัติเหมือนหุ่นยนต์อ่ะ เราเลยพยายามจะไม่คิดทางลบเพราะอีกใจก็คิดว่าเอาเป็นแอสเพอร์เกอร์ เราอยากจะขอคำปรึกษาเกี่ยวกับการมีแฟนเป็นแบบนี้หน่อยค่ะ