เรารู้สึกตัวคนเดียวมากเลยค่ะ ไม่รู้ว่าเพราะโลกส่วนตัวสูงหรือว่ายังไง
ทุกวันนี้ไปมหาวิทยาลัยก็ไปคนเดียวกินข้าวก็กินคนเดียว รู้สึกเบื่อเวลามีงานกลุ่มมากๆเพราะขี้เกียจตามงานกับคนอื่น แต่ถ้าไม่ตามก็จะไม่รู้เรื่องอะไรเลย อย่างเช่น ถ้ามีงานพรีเซ้นก็ไม่สามารถรู้ได้เลยว่าจะได้ส่วนไหน หรือจะได้ทำอะไร ตามรอบสองรอบก็จะบอกยังไม่คิดยังไม่ทำ ก่อนวันพรียังไม่บอกอะไรเลยแบบนี้หน่ะค่ะ เลยไม่ค่อยเข้ากับเพื่อน เลิกเรียนก็รีบกลับห้องมานอน
แล้วช่วงนี้ปิดเทอมก็อยากกลับบ้านแต่ก็มีปัญหากับที่บ้านเรื่องปิดเทอมไม่ทำงานเอาแต่นอนอีก ซึ่งออกตัวก่อนเลยว่าเราทำงานส-อา เป็นประจำอยู่แล้วตั้งแต่เปิดเทอม ช่วงนี้ปิดก็เลยกลับบ้านวันธรรมดา แต่กลับไปก็เจอเรื่องนี้เลยไม่กลับอีกเลยพร้อมโดนตัดหางปล่อยวัดว่าจะไม่ส่งเงินให้อีกแล้ว เหนื่อยมากเลยค่ะ
ไม่มีที่ระบาย ไม่มีคนรับฟัง ไม่มีคำปรึกษา เรื่องเพื่อนเราก็ไม่เคยปรึกษาที่บ้าน เรื่องที่บ้านเราก็ไม่เคยปรึกษาเพื่อน รู้สึกว่าตัวเองแบกรับอะไรไว้มากเกินไป จะร้องไห้ก็ร้องไม่ออก เคยคิดหาวิธีฆ่าตัวตายหลายครั้งให้มันจบๆ แต่ก็เหลียวไปเจอรูปไอดอลที่เราชอบอยู่พอให้ใจเย็นได้บ้าง แต่ก็ยังหาทางออกให้ชีวิตตอนนี้ไม่ได้ ยื่นสมัครงานก็ยื่นไปแล้ว ลำพังเงินเดือนแค่ส-อาคงได้แค่ค่าห้องค่าน้ำค่าไฟกับค่ารถ ซึ่งไม่มีค่ากิน เราก็คิดว่าคงได้กินแต่น้ำเปล่าประทังชีวิตอย่างมากก็คงแค่ผอม สิ้นเดือนอาจจะมีโอกาสได้กินมาม่าถ้าเงินเหลือ เหนื่อยมากเลยค่ะอยากไปหาจิตแพทย์ก็กังวลเรื่องค่าใช้จ่าย ไม่รู้จะจัดการตัวเองยังไงเลย