สวัสดีครับ ผมมีเรื่องจะมาสอบถามเพื่อนๆทางพันทิพครับว่า ผมเองเป็นคนขี้น้อยใจ หรือ ถ้าทุกคนโดนแบบนี้อาการก็จะเป็นแบบเดียวกับผมครับ เข้าเรื่องเลยนะครับ ผมเป็นเกย์และมีแฟนเป็นเกย์เหมือนกัน เราสองคนตัดสินใจมาใช้ชีวิตร่วมกันที่บ้านของเขาครับ เราเริ่มต้นใหม่ด้วยกันทุกอย่าง อย่างแรกเลยเปิดร้านขายพิซซ่าครับ เป็นพิซซ่าแบบกรวย ผมกับเขาช่วยกัน ทำทุกอย่าง แต่ผมไม่ได้รับคำชมจากใครเลย มีแต่ญาติๆชมเขาว่าเขาทำอร่อยทุกครั้งโดยไม่เอ่ยถึงผมเลยแม้แต่น้อย เราสองคนมักจะทำอาหารทานที่บ้าน ซึ่งบ้านหลังนี้ เป็นบ้านชนบทนะครับ เป็นแบบบ้านญาติๆอยู่ข้างกัน บางคืนนั่งคุยกินข้าวกันเป็น 10 กว่าคนได้ เอาว่าเต็มบ้าน ผมกับแฟนมักจะชอบทำอาหารเพื่อทดสอบความอร่อยว่าเราทำอร่อยไหม ขาดอะไรไหม เขาติเรื่องอะไรบ้าง อย่างที่สองที่ทำด้วยกัน คือ ก๋วยเตี๋ยวไก่ตุ๋น ซึ่งผมเองที่บ้านทำก๋วยเตี๋ยวผมก็มักจะรู้สูตรดี แค่ดูอ่านในอินเตอร์เน็ตบ้าง นิดหน่อยผมก็สามารถทำได้แล้ว แต่เขาทำไม่ได้เลย ผมเป็นคนจัดการทำทุกอย่างด้วยตัวผมเอง เขาเป็นลูกมือเระครับ เพราะเขาบอกว่าทำไม่เป็นบ้าง ไม่ถนัดบ้าง แต่สุดท้ายคำชมก็เป็นของเขาหมด ผมไม่ได้แม้แต่คำชมจากใครเลย แม้กระทั้งแฟนผมซึ่งบอกว่า ชื่อตัวเองเป็นคนทำ โดยไม่บอกหรือเอ่ยเลยว่าผมทำด้วย ทั้งๆที่ผมก็นั่งข้างๆเขา เป็นแบบนี้บ่อยมากครับ ผมโกรธเขาไปครั้งหนึ่ง จะทำอาหาร แต่เขาบอกต้องสูตรแบบนี้ใส่แบบนี้ผมเลยวางมือไม่ทำ ให้เขาทำเอง เขากลับไม่ทำ ให้แม่เขาทำ ทั้งๆที่จะเปิดร้านแล้ว เขาก็ไม่ไผ่หาความรู้เลย ผมเป็นฝ่ายศึกษาเองหมด แต่อย่างน้อยๆ ผมก็ได้รับคำชมจากญาติๆที่ชมเขา ผมก็คิดว่านั้นเระคือคำชมของอาหารที่ผมทำ พยายามไม่น้อยใจ แต่บางทีบางความรู้สึก มันไม่ได้จริงๆครับ น้อยใจมาก บางครั้งถึงกับไม่กินฝีมือตัวเองเลย
แบบนี้เรียกว่าผม ‘น้อยใจ’ หรือปล่าาครับ