สวัสดีค่ะ นี่เป็กระทู้เเรกของเรา ก่อนอื่นเเนะนำตัวก่อนนะคะ
เราอายุ27ย่าง28 ทำงานเป็นพยาบาลวิชาชีพที่รพ.เอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพ มีเเฟนคบกันมา3ปี ตอนนี้อยู่ด้วยกันจันทร์-ศุกร์ เสาร์อาทิตย์เขากลับบ้านค่ะ
แฟนทำงานออฟฟิต เวลาก็ไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร่เเต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับเราค่ะ ปัญหาคือเเฟนเป็นคนไม่มีระเบียบกินข้าวเสร็จก็วางไว้อย่างนั้น เสื้อผ้าใส่ถอดเเล้วก็กองไว้ไม่ใส่ตะกร้า เเละยังสกปรก เลิกงานมาก็ไม่เคยอาบ จะอาบทีเดียวคือตอนเช้า เล็บยาวก็รอให้เราตัดให้ ขี้หูก็แคะเองไม่ได้ งานบ้านเล็กๆน้อยๆไม่เคยคิดจะข่วย ข้าวปลาก็เป็นเราที่ต้องเตรียมไว้ให้ต่อให้ต้องรีบไปขึ้นเวรก็ต้องทำ เสื้อผ้าก็เป็นเราที่ต้องเอาไปซักไปตากเเรกๆเราเต็มใจทำใ้ห้ไม่คิดไร เเต่นานไปเหมือนมีภาระเพิ่มขึ้น รายจ่ายไม่ค่อยที่จะช่วยแชร์เลยด้วย ซึ่งเราทำงานขึ้เวรก็เหนื่อยมากพอแล้ว กลับมายังต้องมาเจอสภาพแบบนี้อีก เคยบอกเค้าไปหลายครั้ง บางทีเราก็วีนใส่ เเรกๆก็ปรับปรุงตัวเเต่สุดท้ายก็เป็นเหมือนเดิม เราทนไม่ไหวขอเลิก ขอให้เค้ากลับไปอยู่บ้านกับแม่เหมือนเดิมเเต่เขาก็ไม่ไป ตอนนี้เราเบื่อมาก อยากอยุ่คนเดียวอยากจะเลิกเเต่ยังไม่กล้าพูดแรงๆ ทำไงดี....
เหนื่อยกับงานเเล้วกลับมายังต้องมาเหนื่อยกับแฟนที่ไม่มีระเบียบอีก ทำไงดีคะ
เราอายุ27ย่าง28 ทำงานเป็นพยาบาลวิชาชีพที่รพ.เอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพ มีเเฟนคบกันมา3ปี ตอนนี้อยู่ด้วยกันจันทร์-ศุกร์ เสาร์อาทิตย์เขากลับบ้านค่ะ
แฟนทำงานออฟฟิต เวลาก็ไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร่เเต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับเราค่ะ ปัญหาคือเเฟนเป็นคนไม่มีระเบียบกินข้าวเสร็จก็วางไว้อย่างนั้น เสื้อผ้าใส่ถอดเเล้วก็กองไว้ไม่ใส่ตะกร้า เเละยังสกปรก เลิกงานมาก็ไม่เคยอาบ จะอาบทีเดียวคือตอนเช้า เล็บยาวก็รอให้เราตัดให้ ขี้หูก็แคะเองไม่ได้ งานบ้านเล็กๆน้อยๆไม่เคยคิดจะข่วย ข้าวปลาก็เป็นเราที่ต้องเตรียมไว้ให้ต่อให้ต้องรีบไปขึ้นเวรก็ต้องทำ เสื้อผ้าก็เป็นเราที่ต้องเอาไปซักไปตากเเรกๆเราเต็มใจทำใ้ห้ไม่คิดไร เเต่นานไปเหมือนมีภาระเพิ่มขึ้น รายจ่ายไม่ค่อยที่จะช่วยแชร์เลยด้วย ซึ่งเราทำงานขึ้เวรก็เหนื่อยมากพอแล้ว กลับมายังต้องมาเจอสภาพแบบนี้อีก เคยบอกเค้าไปหลายครั้ง บางทีเราก็วีนใส่ เเรกๆก็ปรับปรุงตัวเเต่สุดท้ายก็เป็นเหมือนเดิม เราทนไม่ไหวขอเลิก ขอให้เค้ากลับไปอยู่บ้านกับแม่เหมือนเดิมเเต่เขาก็ไม่ไป ตอนนี้เราเบื่อมาก อยากอยุ่คนเดียวอยากจะเลิกเเต่ยังไม่กล้าพูดแรงๆ ทำไงดี....