สวัสดีครับ คือผมสงสัยตัวเองครับ ว่าทำไมผมถึงรู้สึกแบบนี้ รู้สึกอยู่บ่อยๆ มันบ่อยจนผมอยากรู้ ผมเลยมาหาคำตอบครับ เรื่องมีอยู่ ตอนผมเข้าม.1 (ตอนนี้ม.4) 

เจอผู้คนมากมาย เด็กนอกเข้าเมือง ไม่แปลกหรอกครับ แล้วมีอยู่วันนึง รร.จัดกีฬาสี พี่สีก็จะจัดน้องม.1 ไปนั่งสแตน ผญ/ผช รวมๆกันไปครับ แล้วผมนั่งอยู่แถว2จากข้างล่าง แล้วมีเพื่อนผญ. ห้องผมอยู่แถวข้างบนกับเพื่อนผญ.อีกคน อยู่คนละห้อง ซึ่งผมไม่รู้จัก แล้วมีวันนึงเพื่อนผมบอกว่า ให้ผมแอดเฟซบี(แทนเพื่อนที่ห้องเดียวกับผม มันจบประถมมาด้วยกัน)ไปที

มันแอดไม่ได้ ผมก็แอดปกติครับ แอบคิดๆนิดๆ55

มีวันนึงผมไปเจอชื่ออาหาร มันกวนๆฮาๆดี เลยเอามาตั้งไม่ได้คิดไรอยากตั้งอะ นั่นแหละ555 แล้วพอซักพักไม่กี่วันผมกดเข้าไปดูเฟซบีครับ ซึ่งตกใจมาก เขาตั้งสังเขปชื่ออาหารคล้ายๆผม อารมณ์เหมือนคู่กันตรงกันข้ามเงี้ย ตอนนั้นก็เริ่มคิดมากกว่าเดิมละเริ่มแปลกๆ แล้วมีวันนึงที่ห้องผมกับห้องเขาเดินสวนกัน บนตึก เห็นอยู่ไกลๆละ อยู่ๆผมก็กล้าพูดได้ไงไม่รู้ตอนนั้น พูดกับเขา ตามสังเขปที่เขาตั้งครับ แล้วก็เดินสวนกันไปไปเรียนปกติ พอตอนเย็น เขาแท็กผมครับ เขาโพสว่า ว่างายยยย~~  ประมาณนี้ครับ ผมก็แบบ

ตอบกลับไปว่า ตามๆกันมา555 แล้วเขาก็ตอบกลับอะไรอีกนี่แหละ จำไม่ได้นานแล้ว แล้วผมก็ทักไปหาเขาครับ จำไม่ได้เหมือนกันว่าทักไปว่าไร เริ่มยังไง ผมก็คุยกันนิดๆหน่อยๆ แล้วพอเหมือนผมจะไม่ได้คุยแล้ว เขาก็บอกจะคุยกับผม (จำไม่ได้ว่าบอกว่ายังไง แต่จำคร่าวๆที่จำได้)แล้วผมก็คุยต่อครับ แล้วเอ(แทนเพื่อนผญ.ห้องผมที่เป็นเพื่อนบีตั้งแต่ประถมแล้วมาต่อที่เดียวกัน)มันไปบอกแฟนผม (ตอนนั้นผมมีแฟนแล้วนะครับ “ผมยอมรับผิด” ถึงแม้ตอนที่ผมทำผมอาจจะไม่ได้คิดแบบนี้) แล้วแฟนผมก็แคปหน้าแชทส่งให้เอ เหมือนจะบอกว่า เขารู้แล้วแต่ไม่ได้พูด ถามว่าทำไมผมถึงรู้ ก็คือเขาส่งให้เอ แล้วเอส่งให้ผม ตอนนั้นผมตกใจนึกว่าเอ เข้าเฟซผมได้ ผมก็ถามๆ แล้วก็ตั้งสติ

ก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่าแฟนผมก็มีรหัสเฟซ ผมก็เคลียร์กับแฟนผมครับ เขาให้โอกาสผม ผมก็เลิกคุยกับบีไปครับ แต่ก็ยังเจอหน้ากันอยู่ช่วงๆ ถามว่าตอนนั้นผมมีใจให้บีมั้ยครับ ผมมีใจให้ครับ แต่พอแฟนผมรู้ ผมก็ยอมรับผิดแล้วก็จบไปครับ แต่ยังไม่จบทั้งหมด ผมก็คุยๆกับแฟนผม มาซักพักครับ ผมก็เลิกกัน จำสาเหตุไม่ได้ พอซักพักก็เจอผญ. คนใหม่ คุยๆกัน ก็ตัดสินใจครบกัน คุยๆกันมาก็เลิกอีกตามเคยครับ ตอนนั้นผมเหนื่อยมากๆเลยถอยมา แล้วผมก็อยู่คนเดียวซักพัก

ระหว่างนั้น ผมก็เห็นบีเขาลงสตอรี่แบบ เศร้าๆอะครับ

ถามว่าตอนนั้นคิดถึงมั้ย บอกเลยว่าโครตคิดถึงครับ มันรู้สึกไปเอง (ผมลืมบอกระหว่างที่คบกับอีกคนผมก็เจอบีนะครับ อยู่บ่อยๆผมก็รู้สึกคิดถึงนิดๆ แต่ไม่มาก คิดถึงแบบไม่บ่อยด้วย แต่ก็บอกตัวเองว่า อย่าคิดแบบนั้น มีแฟนแล้วนะ ทำแบบนี้ไม่ได้) ผมก็คอยดูสตอรี่เขาครับ ยังไม่ได้ทักไป เลยเขาลงเศร้าเริ่มบ่อย 3-4ครั้ง ผมก็ไปให้กำใจเขาครับ เห็นแล้วสงสารมาก ผมก็คุยนิดๆนะครับ คุยแค่เรื่องนั้น ผมก็ให้เขาระบายมาที่ผมไรพวกนี้ครับ ผมก็ให้กำลังใจ แล้วก็จบบทสนทนา พอเขาลงอะไรไม่ดี ผมก็ไปให้กำลังใจครับ แล้วก็ไม่ได้คุยอย่างอื่น ตอนนี้ม.3เทอม1แล้วนะครับ จะปิดเทอมละอีกไม่กี่สัปดาห์ ผมรู้สึกแบบ ผมคิดถึงเขามากๆครับ แต่ผมไม่อยากให้เขามาหวังกับผม ผมกลัวเขาจะเสียใจกับผม ผมเลยตัดสินใจพิมพ์ไปครับ ตอนนั้นกว่าจะกดส่งนานมาก ผมพิมพ์ไปประมาณว่า ผมคิดถึงเขานั่นแหละครับ แต่ผมไม่อยากให้เขาหวังกับผม แล้วเขาก็แค่ขานตอบครับ ผมก็ถามไปเลยว่า ได้คิดเหมือนกันมั้ย (ได้คิดถึงเหมือนกันมั้ย) เขาก็ตอบมาว่า อื้อ แล้วก็น่าจะคุยแค่นั้นครับ หลังๆผมก็ให้กำลังใจตอนเขาลงแบบเศร้าๆ แต่น้อยลง จนไม่ได้ทักไป จนมีช่วงนึง เอลงสตอรี่คุยกับบี เปิดกล้องบ้าง ผมก็ไปถามครับ ว่าคุยกับบีหรอมันก็บอกอื้อ ช่วงนี้คุยกันทุกเย็น ให้มันช่วยทำการบ้านบ้าง มันก็ถามผมทำไมอะ ผมก็บอกว่าเปล่า แต่ก็อยากรู้น่ะแหละว่าคุยไรกัน ขี้เสื*กจังวะเรา5555 จนอีกวันผมอยากรู้มากๆผมก็ไปถามแค่ว่าบีได้พูดถึงกูบ้างมั้ย มันก็บอกก็พูด ผมถามแค่นี้ครับ ไม่อยากดูเป็นคนขี้ยุ่ง555 แล้วพออีกวันนึง ก็เรียนตามปกติ จนหมดคาบผมถามเอว่า คณิตเสร็จยัง ขอดูขอนั่นหน่อย มันยากอะนะ55 ผมก็ถามว่าทำเองป้ะเนี่ยย มันก็บอกบีช่วยสอน ผมก็บอกอ่ออ แล้วพอซักพักมันก็พูดว่า ทำเพื่อนเราเสียใจหรอ ในใจผมแบบ เริ่มรู้สึกผิด ผมทำอะไรลงไป ผมไปทำให้เขาหวังกับผมหรอ ต้องใช่แน่ๆเลย ผมก็ยิงคำถามเลยครับ กูทำอะไรวะเอ ที่กูไปให้ความหวังมันหรอ มันก็อือ ใจผมแบบ โครตรู้สึกผิด ผมทำอะไรไม่ถูก วันนั้นผมซึมๆครับ เพื่อนก็ทัก แต่พอเรียนก็ตั้งใจเรียนปกติ พอหมดคาบก็ไม่ได้พูดกับเพื่อนมาก ปกติผมเป็นคนพูดเก่งมากนะครับ หมายถึงพูดเยอะอะครับ นั่นแหละ กลับบ้านไปก็ยังคิดอยู่ จนมาอีกวันผมไปบอกเอว่า ฝากบอกบีทีนะว่าขอโทษ ผมบอกให้เขาพอมาอีกวัน ผมก็ถามว่าบีบอกว่าไงบ้าง มันก็บอกผมว่า ไม่เป็นไร ซึ่งผมก็ยังรู้สึกผิดเหมือนเดิม แค่ผมสงสารเขาแล้วทักไปให้กำลังใจ ไม่คิดว่าเขาจะหวังกับผม ผมไม่โทษเขาครับ ผมโทษตัวเอง ผมผิด พอเรื่องนี้จบๆไปแล้ว ผมก็ไม่ได้อะไรมากแล้วครับ ถามว่าคิดถึงมั้ย ก็คิดถึงครับ มากๆด้วย แต่ก็นั่นแหละครับ ผมไม่อยากให้เขาหวังกับผม รอบแรกผมก็ไปทักเขาก่อน รอบนี้ผมเลยไม่อยากให้เขาหวังครับ แต่ก็ไม่ทัน ผมก็คอยส่องเฟซไอจีเขาอยู่ตลอดนะครับ เขาแชร์แบบออกแนวคิดถึงๆ เศร้าๆผมก็ดูอยู่ห่างๆ ถามว่าผมแอบคิดว่าจะหมายถึงผมมั้ย ก็แอบคิดครับ แต่ก็ไม่น่าจะใช่ผม ผมก็ไม่รู้นะครับว่าเขามีคนคุยมั้ย แต่เหมือนจะเคยมีแล้วก็ไม่ได้คุยกันไปแล้วอาจจะไม่ใช่ผมก็ได้ นั่นแหละครับ แล้วผมก็เจอผญ. คนใหม่ครับ ก็คุยกันมาเลื่อยๆ ยังไม่ได้คบนะครับ แต่ระหว่างนั้นมันจะมีchallenge 1 songอะครับ ผมก็ไปเล่นของเขา ปรากฏว่า เขาให้เพลงของbody slam มาครับตอนนั้นผมไม่รู้จักชื่อเพลง แต่คุ้นๆ ผมเลยฟังเนื้อเพลง ที่บีอัดแล้วลงตอบกลับมานะครับ ที่จำได้”ยังคงเดินทางไปกับความจริง” น่าจะมีท่อนนี้ครับ ผมจำไม่ได้ ผมก็เอาเนื้อเพลงไปพิมพ์ลงยูทูปปรากฏว่ามันชื่อเพลงว่า “คิดถึง” นั่นแหละครับ ผมน้ำตาไหลเลย แต่ผมไม่ได้ตอบกลับเขาไปนะครับ ผมก็คิดในใจผมแล้วก็บอกเพื่อนสนิทผม

แล้วผมก็คุยกับผญ. ที่ผมบอกไปเรื่อยๆจนพึ่งคบกันได้เดือนกว่าๆเองครับ แต่คุยกันนานอยู่ ระหว่างที่ผมคุยยังไม่ได้คบ ผมพยายามหนีๆไม่นึกถึงเขานะครับ ผมบอกสาเหตุไปแล้ว แต่พอหลังๆเขาก็ไม่ค่อยเพ้อแนวนี้แล้วนะครับ น่าจะไม่ได้คิดอะไรกับผมแล้วแหละ แต่ผมไม่รู้ทำไมยังคงนึกถึงเขาอยู่บ่อยๆ เวลาผมเหนื่อย นอกจากผมจะนึกถึงแม่ ผมก็นึกถึงเขาครับ ไม่รู้ทำไม เขาก็เคยให้กำลังใจผมนะ ทั้งในไอจีทั้งแมสเซส แต่ไอจีผมลบไปครับ เพราะผมคบกับแฟนใหม่ผมไม่อยากให้เขาเห็น แต่ในแมสเซสยังอยู่ แต่มีแค่ข้อความเดียว ที่เขาให้กำลังใจ บางทีผมก็เลื่อนหาแชทเขาแล้วไปอ่านข้อความนั้น ไม่รู้ทำทำไม จนตอนนี้ผม ม.4 ผมสอบเข้าคณิต-วิทย์ เขาไปห้องโครงการ แต่เขาไม่ติดเลยสอบห้องคณิต-วิทย์ ห้องนี้จะมี2ห้อง คือ4,5 ผมอยู่ห้อง5ครับ ซึ่งเขาก็อยู่ห้อง5เหมือนผม (จากที่ดูลำดับผมคิดว่าเขาน่าจะคละๆไปนะครับ) จนตั้งแต่เปิดเทอม ผมก็เห็นเขาทุกรอบ ก็ตั้งปกติเพราะอยู่ห้องเดียวกัน แต่ไม่ได้คุยกันนะครับ ไม่กล้าพูด จนผมฝากเขาปริ้นรูป ก็แค่เดินไปเอารูป แค่นั้น ผมอะมีแฟนแล้วนะผมรู้ แต่อยู่ๆผมก็นึกถึงเขา คิดถึงเขา เห็นหน้าเขาก็นึกอยู่ตลอด เรื่องที่ผ่านมา ผมพยายามคิดนะครับว่า ผมมีแฟนแล้ว จะทำแบบนี้ไม่ได้ ต้องพยายามไม่นึกถึงเขานะ แต่ผมก็ทำไม่ได้ครับ ผมต้องทำยังไงดีครับ

ปล.เวลาเรียนผมก็เรียนนะครับ ไม่ใช่ว่าห่วงแต่นึกถึงเรื่องแบบนี้