คือเราเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้หญิง แฟนกับเราห่างกันประมาณ 3-4 ปีแล้วเราอายุประมาณ19-20 เราคุยกันและคบกันมาจะ2ปีกว่าแล้วค่ะ แต่ครอบครัวแฟนรู้
แต่ฝั่งเราไม่เท่าไหร่เพราะครอบครัวไม่ชอบ เราเคยอธิบายถึงขั้นร้องไห้กราบขอร้อง แต่แม่บังคับให้เลิกค่ะ ทำทุกทาง ส่งข้อความไปด่าแฟน ด่าถึงบ้าน โทรด่า แม่พูดตลอดรับไม่ได้คนอื่นจะคิดยังไงญาติพี่น้องละ อนาคตอีก เข้าใจนะคะว่าเป็นห่วง พ่อแม่ทุกคนรักลูก แต่ไม่อยากเลิกเลยค่ะ ไม่อยากเสียคนดีๆไป แต่อยากให้ท่านเข้าใจต้องทำยังไงคะ 
เหนื่อย ท้อเหลือเกินค่ะ เราก็เรียนนะคะ พยายามรักษาเกรด ไม่เคยไปยุ่งกับสิ่งไม่ดี ตอนนี้แม่พยายามให้เลิกติดต่อทุกทางเลยค่ะคนที่เราคิดว่าเขาจะรับเราได้รักในสิ่งที่เรารักแต่ไม่เลยค่ะ แม่เราก็อายุประมาน40 เคยมีพี่คนหนึ่งมาปรึกษาเรื่องคบผู้หญิงเหมือนเราแม่ก็เข้าใจนะคะ ปลอบเขาคุยกับแม่พี่เขาให้แต่เราไม่เลยค่ะ ยื่นคำขาดและตัดสินคนคนหนึ่งที่ยังไม่รู้จักนิสัยเขาเลย เวลาที่ไม่มีใครแฟนเราก็เป็นที่ปรึกษาได้ค่ะ ทะเลาะกับเพื่อนเค้าก็ให้กำลังใจ เวลาไม่สบายก็ซื้อข้าว ซื้อยามาให้ ในช่วงนั้นไม่มีเงิน ขอแม่ก็บอกให้ขอพ่อ ขอพ่อก็บอกไม่มี ก็มีแฟนและค่ะที่พอให้ได้บาง หาข้าวช่วยเหลือทุกอย่าง อยากให้แม่เปิดใจบ้างว่ามันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น ต้องทำยังไงคะ ร้องไห้จนไม่มีแรงจะทำไรเลย😢😢 
ไม่มีกำลังใจจะทำอะไรเลยค่ะ ทางมืดมนไปหมด