เรามีแฟนยุคนหนึ่งซึ่งเธอนิสัยถือว่าดีเลยและอยู่กันมาคบกันมาราวๆ8ปี9ปีช่วยเหลือดูและให้กำลังใจกันมาโดยตลอดทำงานก็ช่วยกันทำแต่แล้วยุมาวันหนึ่งเทอโทรมาบอกว่ามเทอประสบอุบติเหตผมก็รีบไปดูเทอเหนเทอนอนขวัมน่าเมือจะสลบปมใจเสียมาพอมาถึงรพ.หมอบอกเทอขาหักผมก็เผ้าดูแลเทอทุกอย่างทำทุกอย่างที่เทอร้องขอจนเทอหายดีและแล้วยุๆวันเทอก็บอกเราปัญหากับทีทำงานเทออยากย้ายงานเราก็มาหางานทำกันที่กทมแต่พอทำไปเรื่อยเทอก็ต้องมาผ่าขาเอาเหล็กดามออกเพราะเทอเข้างานไม่ใด้เพราะเทอไส่เหล็กดามผมก็ผ่าเทอมาผ่าเอาเหล็กดามออกผมก็ดูแลเทออย่างดีเหมือนเดิมจนแผลเทอหายทำงานใด้แต่ช่วงนั้นเทอไม่ใด้ทำงานเลยผมก็พยามดูแลเทอมาตลอดอยากใด้อะไรก็พาซื้อทุกอย่างจนมาล่าประมานต้นเดือนพฤพาเทอก็ช่วนผมกับบ้านไปงานศพคนรุ้จักกันแต่แล้วกับผมอยากใด้ตุมหูใหม่เทอทำสีน่าไม่พอใจผมเลยว่าเทอไปและตอนนั้นปมโมโหเลยหลุดพูดคำๆหนึ่งซึ่งเทอไม่ชอบมากไปว่าถ้ายุด้วยกันไม่ซื้อของให้เราบ้างเราก็เลิกกันเถอะซึ่งเปนคนทีเทอบอกห้ามพูดเด็ดขาดแต่แล้วเรื่องร้ายก็เกิดกับผมเทอเก็บเสื้อผ้าของใช้เทอไปจากห้องที่ผมยุในขณะนั้นผมอึงน้ำตาใหลพร้อมบอกเทอไปว่าอย่าไปเลยเราขอโทษเราไม่ใด้ตั้งใจพูดแบบนั้นแต่เทอก็ไม่ฟังเทอรีบเดินลงบันใด้อย่างใวแล้วบิดรถมอไซไปทั้งๆที่ผมวิ่งตามเทอไปจนเกิบลมแต่เทอก็ไม่เหนผมเลยแล้วก็หายไป2วันเทอผมรุ้ข่าวเทอยุห้องญาติเทอผมเลยปล่อยเทอเพราะกลัวจะไปทะเราะกับเทออีกแล้วก็ผ่านมาสามสีวันผมเคลียมมากทำยังใงไม่ถูกเราพยามโทรหาเทอแต่เทอก็บอกกับผมว่าเมือก่อนเทอทำร้ายเราด่าเราทิ้งเราคนเดียวแล้วมาตอนนี้จะมาขอร้องเราให้กับไปเราไม่ไปลอกผมเลยเงียบไปพักพร้อมอึ่งทั้งน้ำตาเมือก่อนเราทำร้ายเขาขนาดนี้เรยเลอเทอถึงไปโดยไม่ใยดีกับผมเลยเลอผมหยุดคิดไปสอวันแล้วจะให้เราทำใงเทอถึงจะกับมาเทอก็บอกไม่ไปแล่วแล้วก็ให้ผมกับบ้านไปผมตัดสินใจกับบ้านสองวันแค่พอเหนว่าเทอเลิกบล็อกสายผมผมจึงรีบกับมาตั่งต้นใหม่บอกกับตัวเองว่าเราจะต้องไม่ทำอะไรที่เขาไม่ชอบและไม่ทำให้เทอเสียใจอีกผมจึงทำมาใด้สักพักแล้วแต่ผมก็ต้องเศร้าใจอีกเมือรุข่าวว่าเทอย้ายไปพักที่ใหม่ผมเลยเฝ้าผวนาว่าสักวันเขาคงเหนใจผมบ้างแต่ผมก็ไม่ท้อนะกะว่าจะซื้อของไปง้อเทอแต่กลัวเทอประติเสษเนียและเลยมานอนคิดๆดูผมควรทำเปนนั้นใมแต่ถ้าไม่ทำผมก็ไม่รุ้ว่าเทอโกดหรือง้อนอะไรถึงหนี้ผมไปแต่ผมตั่งใจว่าจะไปหรือผมควรทำใงบอกผมที่
ทำใงดีเมือแฟนบอกเลิกแล้วหนี้จากเราไป