เราอยากจะมาเล่าในเรื่องๆนึงให้อ่านกันน่ะค่ะ ซึ่งมันได้เกิดขึ้นจริงๆกับตัวเรา.....

เมื่อ4ปีก่อนอ่ะ เราได้รู้จักกับน้องคนนึง เขาชื่อต้นกล้า น้องเขาเพิ่งเข้ามาตอนม.4 ส่วนเราอ่ะ อยู่ม.6 กล้าเป็นคนที่ตัวสูง ผิวขาวและหน้าตาน่ารักมาก เหมือนกับโอปป้าเกาหลีเลยค่ะ กล้าเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยพูดหรือบางทีชอบพูดงืมงำในคออ่ะค่ะ ส่วนเราก็เป็นผู้หญิงม.ปลายทั่วๆไปที่ชอบแกล้ง แหย่คนอื่นไปเรื่อยๆ(ลืมบอก เราชื่อมิวนะ)
วันแรกที่เจอกับกล้าอ่ะ เขาเดินมากับเพื่อนที่มีผญ.2คนผช.1คนและก็เอ่ออ..เกย์อีกคน ด้วยความที่กล้าดูเป็นผช.น่ารักมากๆ เราจึงคิดว่าน้องอ่ะเป็นเกย์แน่ๆเลย วันนั้นจึงแกล้งแซวน้องไปว่า "น้องคนริมสุดอ่ะ น่ารักจัง เป็นเกย์ป่ะเนี้ย?"กล้าที่เดินอยู่ริมก็รู้ตัวว่าโดนแซวเลยเงยหน้ามามองเราแบบยิ้มๆเขินๆอายๆ เราก็ไม่ได้คิดอะไรเลยบอกน้องไปว่าล้อเล่นๆ เพื่อนๆกล้าก็พยักยิ้มให้ แต่ไม่คิดว่ามันจะบังเอิญอะไรขนาดนั้น ตอนจับพี่รหัสน้องรหัส คือที่รร.เราจะให้ม.4หาพี่รหัสม.6 ม.3หาม.5 ส่วนม.1กับ2ไม่มี เราก็เลยจับฉลากได้ชื่อของต้นกล้า เลยเขียนใส่กระดาษคำใบ้ไปว่า'ห้องสมุดคือที่ประจำ'แล้วก็ฝากเพื่อนกล้าไปให้ ตอนเที่ยงกล้าก็มาหาเราที่ห้องสมุดและถามเราว่าใช่พี่รหัสของเขามั้ย? เราก็บอกว่าใช่ หลังจากนั้นเราก็สนิทกันมาตลอด เรื่องบังเอิญต่อมา เราเพิ่งรู้ว่ากล้าอยู่หมู่บ้านเดียวกับเรา คือครอบครัวเราอ่ะซื้อบ้านทาวน์เฮ้าส์อยู่ อยู่มาตั้งแต่ป.6แล้วยันม.6เราก็ไม่เคยเห็นกล้า กล้าอยู่ซอย9เราอยู่ซอย8 แต่เราไม่เคยเจอกล้าเลยด้วยซ้ำ กล้าก็บอกว่าอาจจะเป็นเพราะกล้าติดบ้าน ไม่ค่อยออกไปไหน พี่มิวเลยไม่เคยเจอผมมั้งครับ เราก็เออออตามเขาไป หลังจากนั้นอ่ะเราก็มักจะกลับบ้านด้วยกันบ่อยๆ กล้าจะมาส่งเราที่บ้านก่อนจะเดินกลับบ้านตัวเอง วันหยุดเสาร์อาทิตย์เราก็จะไปบ้านกล้าบ้าง บางทีกล้าก็มาบ้านเรา บางทีก็ไปค้างบ้านกล้าบ่อยๆ คือตอนนั้นเราคิดว่ากล้าคือเพื่อนสาว ไม่เคยคิดว่ากล้าเป็นผช.เลยจริงๆ เพราะกิริยาท่าทางของกล้ามันไม่ค่อยแมนสักเท่าไหร่อ่ะ เราเลยคิดว่ากล้าเป็นเกย์ แบบชอบผู้ชายด้วยกันอะไรงี้
แต่มันมีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ความคิดของเราเปลี่ยนไปเลย ตอนช่วงก่อนปิดเทอมแรก เพื่อนเก่าของเรามันย้ายเข้ามาเรียนม.6กลางเทอม คือเพื่อนคนนี้เป็นผช.เคยเรียนด้วยกันมาตั้งแต่ม.1จนถึงม.4มันก็ย้ายออกไปเรียนที่อื่น แล้วพอมาย้ายกลับมามันก็ได้อยู่ห้องเรียนเดียวกับเรา ด้วยความที่เราได้เจอเพื่อนเก่า เราเลยสนิทกับเพื่อนคนนี้มากกว่า ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ คือช่วงนั้นไม่ได้ไปคุยกับกล้าเลยด้วย ตอนกลับจากรร.เพื่อนคนนี้ก็ไปส่งที่บ้าน ตอนเช้าก็มารับ เสาร์อาทิตย์ก็พาไปเที่ยว เราไม่ได้คุยกับกล้าเกือบเดือนเลยนะ จนปิดเทอม เพื่อนมันก็บอกว่าพี่ชายมันจะบวช มีโต๊ะจีน คอนเสิร์ตเครื่องเสียงมากมายเลย มันเลยชวนมาและบอกให้พาพวกเพื่อนๆมาด้วย เราเลยไปชวนเพื่อนเรา กล้าและเพื่อนกล้าไปด้วย ซึ่งทุกคนก็รับปาก จนถึงวันงานเราก็พากันไปนั่งที่โต๊ะกับเพื่อนเรา กล้าและก็เพื่อนกล้าอีก4-5คน ซึ่งวันนั้นพวกเราก็กินเหล้า วันนั้นเรารู้สึกว่ากล้าดูโคตรหล่อเลย จากที่ปกติกล้าจะให้ผมปรกหน้าจนเกือบจะทิ่มตา แต่วันนั้นกล้ากับนั่งเสยผมขึ้นแล้วทำหน้านิ่งๆ ชุดที่กล้าใส่ก็เป็นแค่เสื้อฮู้ดแขนยาวสีเทากับกางเกงยีนส์และรองเท้าผ้าใบสีดำ ทำให้ดูโคตรหล่อ ยิ่งหน้าขาวๆที่เริ่มแดงเพราะฤทธิ์เหล้า ทำให้ดูหล่อเข้าไปใหญ่ กล้านั่งมองเราตลอดโดยไม่พูดอะไรเลย เอาแต่กระดกเหล้าเข้าปากและมองเรา เรางงแต่ไม่ได้สนใจ จนเพื่อนของเราที่ชวนมางานบวชเดินมาถามว่าเป็นไงบ้าง โชว์เชอสนุกมั้ย? เราก็พูดคุยกับเพื่อนปกติ จนเพื่อนบอกว่าจะพาไปรับเพื่อนอีกกลุ่มนึงให้เราไปด้วย เราก็โอเคไป แล้วก็เดินไปที่จอดรถเพื่อรอเพื่อนอีกกลุ่ม จนพวกมันมาก็ทักทายตามภาษาเพื่อน แลและมันก็เข้างานไป ส่วนเราก็บอกให้เพื่อนเข้าไปก่อนกะว่าจะโทรหาแม่ก่อน โทรบอกว่าวันนี้นอนบ้านเพื่อนนะไม่ต้องเป็นห่วง ตามภาษาของแม่ก็พูเตือนว่าอยากกินเหล้าเยอะนักนะบลาๆๆๆตามภาษาแม่ไป จนคุยกันเสร็จ เราก็หันกลับมาว่าจะไปเข้างานล่ะ กล้าก็มายืนอยู่ข้างหลังเราตอนไหนก็ไม่รู้ เราจึงถามว่าออกมาทำไม เดี๋ยวพี่จะเข้าไปในงานล่ะ กล้าไม่พูดอะไร แล้วก็คว้าตัวเราไปจูบ ใช่มันคือจูบที่จูบเลยอ่ะ คือปากกับปากมันกระแทกกันแล้วเราปากแตก ส่วนกล้าก็ทั้งดูดปาก ลิ้นอะไรมาหมดอ่ะ เราตกใจ ยืนตัวแข็งทื่อให้กล้าจูบ เขาดูชำนาญมากอะ เหมือนกับเคยเรื่องอย่างว่ามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน เขาจูบเสร็จ จูบจนเราหายใจไม่ออก กล้าเลยปล่อยเรา แล้วก็พูดกับเราว่าอย่ามากับผช.คนอื่นอีก ผมไม่ชอบ แล้วเขาก็ลากเราเข้างานไปนั่งที่โต๊ะ เราเหมือนคนเอ๋อ-อ่ะ นั่งนิ่งๆเป็นใบ้ไปเลย เพื่อนถามก็ส่ายหน้าไปมาเฉยๆโดยไม่พูด จนงานเลิกตอนเที่ยงคืน เราก็จะให้เพื่อนไปส่ง แต่กล้าบอกว่าเดี๋ยวไปส่งที่บ้านเอง เราจะบอกว่าไม่ไป เเต่เพื่อนก็ยุยงบอกว่ากลับกับกล้าอะดีแล้ว ปลอดภัยดี ตอนนั้นเราอยากจะด่าเพื่อนเลยอ่ะว่าปลอดภัยพ่องอ่ะ แต่ก็พูดไม่ได้ สุดท้ายก้ได้กลับกับกล้า ตลอดทางเราไม่พูดกับกล้าเลย เราโกรธด้วยและเราก็เขินด้วย จนกล้าขับรถเลยซอยบ้านเราไป ไม่จอดอีกทีที่หน้าบ้านกล้า เราก้ถามว่าทำไมไม่ส่งที่บ้าน กล้าก็บอกว่าขี้เกียจแล้วก็ลากเราเข้าบ้านไปจนถึงห้องนอนของกล้า ถ้าเป็นเมื่อก่อนเรากล้านอนบนเตียงกับกล้านะ แต่ตอนนี้เรากลัวและก้ประหม่ามากๆ จนไม่กล้านอน กล้าก็พูดแค่ว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปส่ง ตอนนั้นกลัวมากกลัวจะเสียซิง กลัวจะโดนกล้าทำอะไร กลัวไปหมด แต่กล้าเหมือนรู้ใจ เลยพูดขึ้นว่าไม่ทำอะไรหรอกหน่า แล้วก็ปิดไฟแล้วดึงเราลงไปนอนกอด แล้วกล้าก็พูดอีกว่า ผมชอบพี่นะ ชอบตั้งแต่วันแรกที่เจออ่ะ เป็นแฟนกับผมนะ ตอนนั้นช็อคแบบ จะตายเอาให้ได้ แต่เพราะอะไรก็ไม่รู้เราตอบตกลงไป กล้าดีใจมากจนกอดเราแน่นมากอ่ะ แล้วก็พูดกับเราว่า จะไม่ทำให้เสียใจเลยครับแฟน หลังจากวันนั้นจนถึงวันนี้เราก็ยังคบกับกล้าอยู่ไม่รู้ว่ามันคือพรหมลิขิตหรือป่าวนะหรือมันแค่ความบังเอิญ..........