คือตอนนี้อายุ 17 ปีมีลูกเลี้ยงลูกอยู่บ้าน เลี้ยงคนเดียวไม่เคยเถลไถล ไม่เคยออกไปไหน อยู่เเต่บ้านไม่เคยฝากไครดูลูกอยู่บ้านทำงานบ้านเกือบทุกอย่าง ตอนมีลูกเเรกๆคือเราเสียใจมากร้องไห้เกือบทุกคืนนอนไม่หลับทุกวัน เเต่ไม่เคยไปหาหมอ ไม่อยากไป
เเล้วเรื่องมันเกิดวันนี้ เราบอกพี่เราให้ซื้อครีมทาผิวตัวให้หน่อย พี่ก็บอกว่าซื้อทำไมอยู่เเค่บ้าน สุดท้ายพี่ก็ไม่ซื้อให้ เเล้วเราคือนยน์อะ ตกดึกมาเราร้องไห้หนักมากเลย คือเราคิดว่าเราอยู่เเต่บ้านเลี้ยงลูกเนี้ยเราทำอะไรผิดขนาดนั้นเลยหรอ ไม่เคยได้ออกไปไหน ถ้าออกไปเองได้คงซื้อเองเเล้วเเค่ครีมทาผิวก็ไม่ซื้อให้ไรงี้หรอ คือเราเสียใจอ่ะเราก็เป็นผู้หญิงนะเราท้อมาก ในใจก็คิดตลอดถ้าทำงานครอบครัวคงจะสบายขึ้นใช่ไหมอยากซื้ออะไรคงได้ซื้อไช่ไหมคงไม่ได้รบกวนพวกเขาไช่ไหม หรือเราควรจะนอนเเบบไม่ต้องตื่น อันไหนพวกเขาจะสบายกว่ากันนะ คิดตลอด เราอยากทาครีม อยากกินนั้นนี้ เราอัดอั้น อึดอัดมากๆเลย อยากทราบว่า เราอาจจะเป็นโรคซึมเศร้าหลังคลอดหรือเราเอาเเต่ใจเอง? ควรไปหาหมอไหม ในใจก็พยายามให้กำลังใจตัวเองตลอดว่าอายุเเค่นี้ ไหนลูกอีก คงไม่เป็นโรคซึมเศร้าง่ายๆหรอก
พี่ชายไม่ซื้อครีมทาผิวให้ร้องให้ โรคซึมเศร้าหรือเอาเเต่ใจ?
เเล้วเรื่องมันเกิดวันนี้ เราบอกพี่เราให้ซื้อครีมทาผิวตัวให้หน่อย พี่ก็บอกว่าซื้อทำไมอยู่เเค่บ้าน สุดท้ายพี่ก็ไม่ซื้อให้ เเล้วเราคือนยน์อะ ตกดึกมาเราร้องไห้หนักมากเลย คือเราคิดว่าเราอยู่เเต่บ้านเลี้ยงลูกเนี้ยเราทำอะไรผิดขนาดนั้นเลยหรอ ไม่เคยได้ออกไปไหน ถ้าออกไปเองได้คงซื้อเองเเล้วเเค่ครีมทาผิวก็ไม่ซื้อให้ไรงี้หรอ คือเราเสียใจอ่ะเราก็เป็นผู้หญิงนะเราท้อมาก ในใจก็คิดตลอดถ้าทำงานครอบครัวคงจะสบายขึ้นใช่ไหมอยากซื้ออะไรคงได้ซื้อไช่ไหมคงไม่ได้รบกวนพวกเขาไช่ไหม หรือเราควรจะนอนเเบบไม่ต้องตื่น อันไหนพวกเขาจะสบายกว่ากันนะ คิดตลอด เราอยากทาครีม อยากกินนั้นนี้ เราอัดอั้น อึดอัดมากๆเลย อยากทราบว่า เราอาจจะเป็นโรคซึมเศร้าหลังคลอดหรือเราเอาเเต่ใจเอง? ควรไปหาหมอไหม ในใจก็พยายามให้กำลังใจตัวเองตลอดว่าอายุเเค่นี้ ไหนลูกอีก คงไม่เป็นโรคซึมเศร้าง่ายๆหรอก