สวัสดีค่ะ ถ้าเห็นกระทู้นี้แล้วกรูณามาแสดงความคิดเหนและรับฟังหน่อยนะคะ วันนี้เราจะมาเล่าเรื่องของเล่าให้ทุกคนฟังงั้นเรื่องสมัยประถมจะเล่าในภายหลังนะคะ ตอนนี้เราอยู่ม.2เราเครียดเรื่องเพื่อนมากจนไม่รู้ว่าตัวเองเปนบ้า โรคจิตหรอ หรือเปนอะไรกันเเน่ขอเล่าย้อนไปสักหน่อยสมัยเด็กๆเราไม่ค่อยมีเพื่อนตั้งแต่สมัยอนุบาลทุกครั้งที่เรามีขนมหรืออะไรมาแจกพวกเพื่อนผญ.จะมาคุยเหมือนสนิทกับเราพอวันต่อมาก็ห่าง พอมาป.1เรามีเพื่อนแต่ไม่เยอะและแทบจะไม่สนิทพอป.2เราย้ายรร.ก็เจออีกปัญหางอนเราตลอดทั้งๆที่เราไม่ได้ทำไรผิดต่อมาป.3เรามีเพื่อนอยู่แค่เทอมเดียวป.4-ป.6ไม่มีเพื่อนเลยสักคนมีช่วงหนึ่งเพื่อนมองเราเปนตัวเชื้อโรคช่วงป.5 พอมาม.1 เริ่มดีขึ้นมีเพื่อนสนิทช่วงเทอมแรกๆเรามีเพื่อนสนิทมากๆๆๆๆๆให้ชื่อว่าA นะคะ สักพัก B เพื่อนที่ตอนแรกอยู่กับคนอื่นดีๆกลับมาตีสนิทA Bก้รู้ว่าเราสนิทกับAแล้วอยู่ๆAก้มาบอกเราว่า แกม.2เรานั่งกับBนะ ตอนไปตจว.กับรร.เราก้จะนอนกับBนะ คือตอนนั้นนะเราเครียดจัด Aพูดโดยที่ไม่สนใจความรู้สึกเราเลย ไม่รู้เพราะอะไรทำไมเราต้องแคร์ความรู้สึกของAมากเราโรคจิตใช่ป่ะเวลาที่Aมันมีปัญหาเรารับฟังทุกอย่างแต่พอเราเล่าใฟังมันก้บอกแค่ อืม เอ่อ ใจเย็นเว้ย มปร.นะ แค่นั้นจบ
แต่พอเรา เห้ยแกเราทำไรผิดป่าวดูโกรธเราจัง
มีอะไรป่าวดูเครียดนะ เรารู้ว่าเรายุ่งกับAมากไปแต่บางครั้งมันก้แย่เวลาที่เขาบอกไม่ต้องยุ่งได้ป่ะ
Ok ต่อมากลุ่มเราจาก3กลายเปน5 มีC,Dเพิ่มมา2คนนั้นสนิทกันมาก พอมากลุ่มเราปั๊ปเรากลายเปนแค่เศษขยะ เพราะเวลาจารย์ให้จับกลุ่ม4แต่ก่อนเราอยู่3คนก้จะมีผช.1คน(เอาไว้ใช้งาน)พอC,Dมาปุ๊ปเรากลายแค่คนที่นั่งข้างๆA Aบอกปรึกษาเราสนุก ระบายได้ทุกเรื่อง ให้ของตลอด คือเราชอบให้ของเพื่อนอีก1วันจะเปิดภาคเรียนม.2ของเรา เราเครียดมากจะนั่งกับใครดี เพราะในห้องผช.ไม่ยุ่งกลุ่มอื่นไม่แตะ คือเราไม่กล้าที่จะไปยุ่งกับผญ.กลุ่มอื่นอ่ะในห้องเราผญ.มีอยู่13คน1คือไม่มีใครคบแล้วเราก้ไม่ครบเพราะมันเลวมาก พอมากลุ่ม2คือกลุ่มเราส่วนอีก7คนคือเปนพวกคนล่ะกลุ่มอ่ะ เราไม่ค่อยถูกกับคนในกลุ่มนั้นสักเท่าไรเพราะมีคนหนึ่งชอบแย่งเพื่อนสนิทเราโอเคถ้างั้นเราก้ต้องโดดเดี่ยวอ่ะดิ เราคิดในใจ เราต้องเปนโรคจิตแน่ๆเพราะเปย์เพื่อนเกือบ20,000ล่ะ เพื่อนก้หาว่าโม้ หาว่าอวดรวยทั้งๆที่นั้นคือเงินเก็บของเราบางคนหาว่าเราเปย์เพื่อให้เพื่อนสนใจโดยเงิน20,000ตรงนั้นพ่อแม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราเอาไปเปย์เพื่อน เราเครัยดช่วงนี้ไม่เปนอันทำอะไรเราขายของออนไลน์อยุ่ช่วงนี้เราไม่ลงรูปเลยคนก้เข้ามาถามเปนอะไรรึป่าวทำไมยังไม่ลงเราก้ตอบแค่ว่ามีปัญหาทางบ้านนิดหน่อยแต่ทั้งที่จริงๆเเล้วเราเปนคนที่แคร์เพื่อนโครตๆๆๆๆ ถ้าใครเหนโปรดมาคอมเมนต์หน่อยนะคะ เราเครียดมากจนตอนนี้เราทำอะไรไม่ถูกแล้ว ขอคำปรึกษาหน่อยนะคะ ขอบคุณคะที่รับฟัง
เครียดเรื่องเพื่อนมากจนไม่รู้ว่าตัวเราโรคจิตกับเพื่อนไปรึป่าว
แต่พอเรา เห้ยแกเราทำไรผิดป่าวดูโกรธเราจัง
มีอะไรป่าวดูเครียดนะ เรารู้ว่าเรายุ่งกับAมากไปแต่บางครั้งมันก้แย่เวลาที่เขาบอกไม่ต้องยุ่งได้ป่ะ
Ok ต่อมากลุ่มเราจาก3กลายเปน5 มีC,Dเพิ่มมา2คนนั้นสนิทกันมาก พอมากลุ่มเราปั๊ปเรากลายเปนแค่เศษขยะ เพราะเวลาจารย์ให้จับกลุ่ม4แต่ก่อนเราอยู่3คนก้จะมีผช.1คน(เอาไว้ใช้งาน)พอC,Dมาปุ๊ปเรากลายแค่คนที่นั่งข้างๆA Aบอกปรึกษาเราสนุก ระบายได้ทุกเรื่อง ให้ของตลอด คือเราชอบให้ของเพื่อนอีก1วันจะเปิดภาคเรียนม.2ของเรา เราเครียดมากจะนั่งกับใครดี เพราะในห้องผช.ไม่ยุ่งกลุ่มอื่นไม่แตะ คือเราไม่กล้าที่จะไปยุ่งกับผญ.กลุ่มอื่นอ่ะในห้องเราผญ.มีอยู่13คน1คือไม่มีใครคบแล้วเราก้ไม่ครบเพราะมันเลวมาก พอมากลุ่ม2คือกลุ่มเราส่วนอีก7คนคือเปนพวกคนล่ะกลุ่มอ่ะ เราไม่ค่อยถูกกับคนในกลุ่มนั้นสักเท่าไรเพราะมีคนหนึ่งชอบแย่งเพื่อนสนิทเราโอเคถ้างั้นเราก้ต้องโดดเดี่ยวอ่ะดิ เราคิดในใจ เราต้องเปนโรคจิตแน่ๆเพราะเปย์เพื่อนเกือบ20,000ล่ะ เพื่อนก้หาว่าโม้ หาว่าอวดรวยทั้งๆที่นั้นคือเงินเก็บของเราบางคนหาว่าเราเปย์เพื่อให้เพื่อนสนใจโดยเงิน20,000ตรงนั้นพ่อแม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราเอาไปเปย์เพื่อน เราเครัยดช่วงนี้ไม่เปนอันทำอะไรเราขายของออนไลน์อยุ่ช่วงนี้เราไม่ลงรูปเลยคนก้เข้ามาถามเปนอะไรรึป่าวทำไมยังไม่ลงเราก้ตอบแค่ว่ามีปัญหาทางบ้านนิดหน่อยแต่ทั้งที่จริงๆเเล้วเราเปนคนที่แคร์เพื่อนโครตๆๆๆๆ ถ้าใครเหนโปรดมาคอมเมนต์หน่อยนะคะ เราเครียดมากจนตอนนี้เราทำอะไรไม่ถูกแล้ว ขอคำปรึกษาหน่อยนะคะ ขอบคุณคะที่รับฟัง