โลกใบเดิม

#ครอบครัว
เราอยู่ในครอบครัวที่ธรรมดาทั่วไปไม่มีอะไรเป็นพิเศษ ไปดรียนกับบ้าน เที่ยว ตามวัย ตอนนี้เราก็23แล้ว ตลอดเวลากว่าจะมาถึงวันนี้เราก็ผ่านอะไรมาไม่มากเท่าไรแต่ก็พอไม่อยู่ เข้าเรื่องเลยละกัน เรามีพี่สาวอยู่1คน มันก็เป็นเรื่องปกติละที่น้องจะคิดว่าพ่อแม่รักพี่มากกว่า เวลาเราร้องให้เราก็จะไปร้องห้องน้ำคนเดี่ยว ละชอบฉีกสมุดทำ โยนของ แต่ต้องไม่มีใครอยู่บ้านนะถึงทำได้ ตอนนั้นเราประมาณม.ตัน เราเป็นคนไม่เที่ยวกลางคืน พ่อแม่เวลาจะไปไหนมาไหนก็ต้องโทรบอกก่อนกับตรงเวลา บอกให้เราทำไรเราก็ทำปฏิเสธไม่ได้ บอกอะไรเขาก็ไม่เคยฟังเรา จนเวลาผ่านไปหลายปีมันก็จะมีเรื่องทั่วไปเข้ามามากมาย วิธีระบายอารมณ์ของเราก็แบบเดิมเข้าไปห้องน้ำร้องให้ เราทำได้เท่านี้จริงๆ จนตอนนี้เราก็ทำอะไรไม่ได้ พ่อแม่ไม่เคยฟังเราเลยสักครั้งเดี่ยว ขนาดแค่เรื่องเล็กๆเขาก็ไม่ฟัง อยากแบบเราไม่อยากไปวัดกับแม่มาเราก็จะบังคับให้เราไป เราบอกไม่ไปก็ไม่ฟังจะให้เราไปให้ได้ เราก็ต้องยอมเป็นเำราะเรายอมมาตลอดฟรือเปล่าเขาเลย ได้ใจ ที่เรายอมไม่ได้แปลว่าเราโอเคเราแค่อยากให้มันจบๆไป เราเคยอยากฆ่าตัวตายนะ ความคิดนี้เราคิดแต่เด็กแล้วจนตอนนี้เราก็คิดอยู่ว่าถ้าเราตายไปมันคงจบปัญญาหา แต่เราก็คิดไปเฉยๆไม่กล้าทำหลอกเรายังอยากใช่ชีวิตอีกเยอะเลย อยากเที่ยว อยากไปไหนต่อไหนอีกเยอะ พ่อเราเป็นคนหวังกะบเรามากทึกเรื่องเขาหวังที่เราหมด การเรียน ครอบครัว แต่เราก็ไม่ได้ทำตามที่เขาบอกหลอกนะ ทำได้เท่าที่ทำ เอาจริงๆที่มาพูดวันนี้ก็แค่นะบายไม่รู้จะระบายไหน บ้างที่เราก็คิดว่าเราเริ่มเป็นโรคจิตหรือเปล่า ครอบครัวไม่เข้ามเรา พ่อกับแม่บังคับเราทุกอย่างขนาดเราชื้อเสื้อผ้ามาก็บอกไม่สวย ชื่อๆรมาก็ไม่สวยแต่สิ่งที่เขาชื้อใฟ้เรามันไม่ใช่เรามันเป็นสิ่งที่เขาต้องการและทำมันไม่ได้ เลยมาลงที่เราทุกอย่าง แม่เราบอกแม่อยากได้หลานเอาให้เอาหน่อยดิ แม่เหนื่อยทำงาน แกพูดง่ายมากเห็นอต่ได้ตัวเองตอนนี้เรา23เองบ้านรถงานอนคตยังไม่มีเลยจะเอาไม่ทำไหมลูก เรายังอยากเที่ยวอยากใช่ชีวิตอีกเยอะมาก เราไม่พร้อม มันมีคำพูดที่แม่พูดออกมาทำให้เรา ชำไม่ได้ แกบอกเด็กเดี่ยวนี่มีลูกกะนหมดละ 14 15ก็มีละ 5555 คิดได้ไง คนเรามันไม่ได้อยากมีแต่เด็กหรอกมันแค่อยากรู้อยากลอง พอมันมีก็ต้องเลี้ยงไหม พูดมาได้ คงอยากมีมากอ่ ทุกวันเวลาเรากับมาถึงบ้านประโยคแรกที่พ่อถามคือ โทรหายายยัง ยายเราอยู่ ตจว.พ่อเรานับได้เลยว่ากับกี่ครั้งส่วนมากให้เรากะบตลอด อะไรๆก็เรากลับๆๆๆๆ โทรๆๆๆ พ่อจะให้เราโทรทุกวันพอเราไม่โทนก็บ่นทำไหมไม่โทรที่โทรหาคนอื่นโทนได้ เราก็คิดในหัวตลอดว่าละทำไหมเขาไม่โทรต้องให้เราโทรตลอดเวลาตัวเองเป็นลูกยังไม่ทำเลยมาบอกเรา บ้างที่เวลาเราขอตังแมี แม่ก็จะบ่นว่าไม่รู้จักทำงาน วันๆขอแต่ตัง เรารู้นะว่าเราโตพอที่จะทำงานเราก็ทำนะแต่ เราทำ parttime เราเพราะเราเรียนทำยังไม่ได้เติมที่  เราก็เช้าใจละว่าเขาไม่อยากให้เราให้เราไปหาเอง เราคิดนะ ถ้าเข้าไม่พร้อมในการดูแลเขาลูกกันเพื่ออะไร อารมณ์เหรอ เราก็ไม่ได้อยากใช่หลอกถ้าเขาไม่ได้อยากให้ใช้ เงินคนอื่นก็ไม่ดีเท่าเงินเราหลอก "คงมีคงมาด่าแน่เลย 555 ไม่พอใจก็กดผ่านนะ เอาจริงๆมันก็ช่วยได้อยู่นะ ถึงจะไม่ตรงจุดก็เถอะ วันนี้พอก่อน
#วัยรุ่นคงเข้าใจ#วันที่ฝนตก#อีกวันที่เสียน้ำตา
Good night