เราอึดอัดกับที่บ้าน ควรทำยังไงดีคะ

     เรากำลังเรียนมหาวิทยาลัยค่ะ ตอนนี้กำลังจะขึ้นปี 4 ไปฝึกงาน มหาลัยที่เรียนเป็นมหาลัยใกล้บ้านค่ะ เป็นคณะที่แม่เลือกให้ เหมือนแม่ฟิคมาแล้วว่าต้องเรียนคณะนี้ จบไปแล้วต้องทำงานแบบนี้ เรามีน้องสาวอีกคนหนึ่งค่ะ แม่มักจะพูดถึงน้องตลอด ว่าน้องให้น้องได้ดี ต้องเสียสละให้น้อง ตัวเราเองก็รักน้องมาก และเหมือนน้องได้อิสระในการเลือกที่เรียน ปีหน้าน้องกำลังจะได้ไปเรียนที่เชียงใหม่ค่ะ เราก็ยินดีกับน้องเพราะแม่ไม่ได้บังคับอะไรน้องเลย ด้วยความที่น้องเราเป็นคนหัวไม่ดี เราก็พยายามช่วยน้องเราตลอด แต่กับเรา แม่บังคับทุกอย่างเลยค่ะ ตั้งแต่ปีหนึ่ง เรื่องกิจกรรมมหาลัย เรามีกลับบ้านดึก เขาไม่ยอมให้เราขี่รถไปเรียนเอง เขาต้องมารับเราตีหนึ่ง ตีสอง เราเป็นห่วงเขาตลอด แต่ด้วยความที่เราชอบทำกิจกรรมมาก แม่เราไม่ค่อยยอมให้เราไปค้างกับเพื่อนค่ะ เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ โชคดีที่ปีสองขึ้นมาไม่ต้องเข้ากิจกรรมแล้ว เหมือนแม่เราฟิคกับเราตลอดว่าเราต้องกลับบ้านเวลานี้ เวลามีทำโปรเจคกลุ่ม แม่เรามักพูดว่าเอางานกลุ่มกลับมาทำที่บ้านได้ไหม เรื่องที่ฝึกงานเหมือนกันค่ะ เราเลือกบริษัทหนึ่งไว้ เป็นบริษัทที่น่าสนใจแต่มันไกลบ้าน แม่ก็บ่น อยากให้ทำแบบนั้นอยากให้ทำแบบนี้ เรื่องไปเที่ยวกับเพื่อนค้างคืน ไม่เคยได้ไปเลยค่ะ เรื่องไปเที่ยวระหว่างวัน แม่เราชอบบอกว่าให้เพื่อนมารับได้ไหม แล้วก็จะโทรเร่งให้กลับบ้านเร็ว แม่เราก็มีงานทำนะคะ แต่เป็นฟรีแลนซ์ เวลาว่างเลยค่อนข้างเยอะ หลังๆมานี้หมือนงานเขายุ่ง มีครั้งหนึ่งเรามีสอบตอนแปดโมงเช้า เขาก็พูดว่าเขาไม่ว่างไปส่งนะ ให้เพื่อนมารับได้ไหม เราก็เกรงใจเพื่อน กลายเป็นว่าแม่เราก็บ่น ก็ต้องโทรตามญาติให้ไปส่งเรา เรื่องเพื่อนแม่เราพูดตลอดเลยค่ะว่าไม่ต้องไปแคร์เพื่อนมาก อยู่คนเดียวได้ก็อยู่ ต้องทำงานคนเดียว ในความเป็นจริงแล้ว เรามีทำงานกลุ่ม เรายังต้องการสังคมเพื่อนอยู่ค่ะ ถ้าแม่เราไม่พอใจเราก็มักจะขู่เราว่าจะไม่คุยด้วยบ้าง พูดจาทำร้ายกัน เหมือนส่งเราให้เรียนสูงๆ เรียนแล้วก็มาเถียงแม่ไม่เชื่อคำแม่พูด พูดว่าเราทำตัวไร้สาระตามเพื่อนทำไมต้องมีอิสระอยู่บ้านก็ดีแล้ว เรามีแฟน เรากับเเฟนอยู่คนละจังหวัดกัน นานๆทีจะได้เจอกัน แม่มักห้ามไม่ให้ไปเจอค่ะ บอกว่ายังเรียนอยู่ ไม่อยากให้มีแฟน อยากให้อยู่ักับบ้าน นอกจากนี้เวลาไปเที่ยว แม่ก็ฟิคว่าเราจะต้องไปให้ครบครอบครัว ห้ามไม่ไป มีสอบหรือมีงานก็เอางานทำไปที่เที่ยว หรือไปกินข้าว บางครั้งเราไม่หิว แต่แม่ก็ต้องบังคับให้ไปกินข้าวด้วย และแม่มักจะพูดกับเพื่อนแม่ว่าเราไม่โต ต้องมีแม่ดูแล พูดเหมือนกับว่าเราเป็นเด็กๆ คอยทำให้เขาลำบากต้องไปรับไปส่งไปเรียน
         ทุกวันนี้อยูาบ้านแล้วไม่มีความสุขเลยค่ะ  ออกไปไหนไม่ได้ จะกินอะไร แม่ยังฟิคให้เลยค่ะ แม่ชอบพูดว่าเรารักผู้ชายมากกว่าแม่ รักเพื่อนมากกว่าแม่ เราไม่ค่อยไปเที่ยวกับเพื่อนเลยค่ะ ถ้ามีไปก็ต้องกลับเร็วตลอด จนบางครั้งเพื่อนก็ไม่ชวนเรา และเราก็รู้สึกว่าเราไม่สนิทกับเพื่อนเลย เราควรทำยังไงดีคะ ตอนนี้คืออึดอัดมากเลย รถก็ขี่ไม่เป็น จะไปไหนแม่ก็ไม่ให้ไป