คือ พยายาม ที่จะทำความรู้สึก ที่ดี กับสิงต่างๆ ที่เราเคยทำมา เมื่อครั้งในอดีต แล้วเรามีความสุข เรา พยายามที่จะทำความรู้สึกดีๆนั้น ให้กลับมาเหมือนเดิม แต่ ทำไม ความรู้สึกดีๆเหล่านั้น ถึงไม่หวนกลับมาบ้าง ( ซักเล็กน้อย ก็ยังดี ) แต่ กลับกลายเป็นว่า ยิ่งพยายาม กลับยิ่งห่างไกล จากความสุขเหล่านั้น
เช่น
1. ความสุข จากการทำงาน > ที่เมื่อก่อน จะกระตือรือร้นมากในการทำงาน แต่ ณ ปัจจุบัน ไม่มีความกระหาย ที่จะทำงาน เหมือนเมื่อก่อนเลย คือ ไม่ใช่ว่าจะขี้เกียจนะ คืออารมณ์ ประมาณว่า เบื่อๆ อยากๆ อะไรทำนองนั้น ( แต่ก็ยัง ต้องทำงาน อยู่เหมือนเดิม )
2. การพบปะผู้คน > เมื่อก่อน จะระริกระรี้ ชั่งพูด และ ขี้เล่นมาก กับเพื่อนร่วมงาน และ สังคม ผู้คนรอบข้าง แต่ ณ ปัจจุบัน ไม่อยากจะยุ่งกับใคร ไม่อยากไปวุ่นวาย ถามไถ่ ใครเขามากนัก อะไรประมาณนั้น ( ไม่ได้มีปัญหาในการทำงาน )
3. ชอบอยู่คนเดียว > ซึ่งจะต่างจากเมื่อก่อนมาก ที่เมื่อก่อน จะสรวญเสเฮฮา กับเพื่อนพ้อง คุยแบบน้ำไหลไฟดับ แต่ ณ ปัจจุบัน ทุกอย่างแทบจะนิ่งสนิท ไม่ให้พูดคุยเลย ก็ย่อมได้. โดยประมาณ
จะว่าเราแก่ ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะ คนรุ่นราวคราวเดียวกันกับเรา เขาก็ยังสรวญเสเฮฮา ปาร์ตี้ ยังสนุกสนาน กันอยู่เลย แต่เรา ทำไม ถึงได้เป็นแบบนี้ล่ะ
ขอบคุณ ล่วงหน้า
สิ่งต่างๆ ที่เราเคยทำในอดีต แล้วเรารู้สึกสนุก ตื่นเต้น และ ท้าทาย แต่พอมา ณ วันนี้ ทำไมสิ่งเหล่านั้น ถึงได้จืดสนิท ?
เช่น
1. ความสุข จากการทำงาน > ที่เมื่อก่อน จะกระตือรือร้นมากในการทำงาน แต่ ณ ปัจจุบัน ไม่มีความกระหาย ที่จะทำงาน เหมือนเมื่อก่อนเลย คือ ไม่ใช่ว่าจะขี้เกียจนะ คืออารมณ์ ประมาณว่า เบื่อๆ อยากๆ อะไรทำนองนั้น ( แต่ก็ยัง ต้องทำงาน อยู่เหมือนเดิม )
2. การพบปะผู้คน > เมื่อก่อน จะระริกระรี้ ชั่งพูด และ ขี้เล่นมาก กับเพื่อนร่วมงาน และ สังคม ผู้คนรอบข้าง แต่ ณ ปัจจุบัน ไม่อยากจะยุ่งกับใคร ไม่อยากไปวุ่นวาย ถามไถ่ ใครเขามากนัก อะไรประมาณนั้น ( ไม่ได้มีปัญหาในการทำงาน )
3. ชอบอยู่คนเดียว > ซึ่งจะต่างจากเมื่อก่อนมาก ที่เมื่อก่อน จะสรวญเสเฮฮา กับเพื่อนพ้อง คุยแบบน้ำไหลไฟดับ แต่ ณ ปัจจุบัน ทุกอย่างแทบจะนิ่งสนิท ไม่ให้พูดคุยเลย ก็ย่อมได้. โดยประมาณ
จะว่าเราแก่ ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะ คนรุ่นราวคราวเดียวกันกับเรา เขาก็ยังสรวญเสเฮฮา ปาร์ตี้ ยังสนุกสนาน กันอยู่เลย แต่เรา ทำไม ถึงได้เป็นแบบนี้ล่ะ
ขอบคุณ ล่วงหน้า