ถึงนักเรียนที่คุยเก่ง ๆ เขาจำเป็นต้องเรียนไม่เก่งทุกคนเลยหรอครับ เขาตัดสินกันยังไง

เรื่องมีอยู่ว่า ผมไปประชุมผู้ปกครอง ณ รร.ใหม่ของผม ผมพึ่งขึ้น ม.ปลายครับ ผมนั่งข้างหลังคุณพ่อ ซึ่งเป็นผู้ปกครองของผม ผมนั่งกับเพื่อนผม 4 คนครับ พวกเขาคุยกันเก่งมาก พอประชุมผู้ปกครองเสร็จ พ่อเขาด่าผม เลือกคบเพื่อน ดีๆสิ ฯลฯ มีคำด่าพ่นออกมาด้วย ประมาณว่า เด็กที่นั่งกับเอ็งอะ ทำไมมันคุยกันเก่งจังวะ แล้วงี้จะเรียนรู้เรื่องได้ไง เข้าใจครับว่าเป็นเวลาประชุม แต่ผมขอเล็งไปที่การคุยก่อน คุยกันเยอะๆ แล้วเขาตัดสินกันยังไงว่าเด็กคนนี้ไม่เก่งนะ เด็กคนนี้ดูจะไม่ตั้งใจเรียนนะ อยากถาม ผู้ปกครอง / ผู้ที่มีความคิดโตกว่าผม ว่าการที่คุยกันเก่งๆ นี่มันสื่อถึงการเรียนไม่เก่งเลยหรอครับ 
ผมคิดว่า ถ้าเราคุยเก่ง แล้วเราเรียนได้ ไม่ใช่ถึงกับพอใช้ แต่อยู่ในเกณฑ์เก่ง - ฉลาด แล้วเรามีทักษะการเข้าสังคมที่โอเค
กลับกัน ถ้าเรียนฉลาดมากๆ แต่เข้าสังคมไม่ได้ ไม่พูด ไม่หือไม่อือ ทำของตัวเองตลอด ผมคิดว่าอันนี้ มันอาจจะดูลำบากในการดำเนินชีวิตมั้ยครับ 
ผมพิมพ์งี้ไม่ได้จะโจมตีคนที่เขาฉลาดมากๆนะครับ ผมแค่ยกตัวอย่าง การ "คุย" 
ขอบคุณและขอโทษถ้าพิมพ์อะไรไม่ถูกใจครับ