เรามีแฟนคนนึง แก่กว่าเรา 15 ปี เคยแต่งงาน มีบุตรบุญธรรม คบกันมาเกือบปี
เป็นแฟนคนที่สามในชีวิตเรา
ตั้งแต่คบกันมาเรานึกออกแต่เรื่องดีๆ
เค้าส่งเสริมให้เราทำแต่สิ่งที่ดีขึ้น ทำให้เรามั่นใจขึ้น
เรามีทัศนคติหลายๆอย่างเหมือนกันมากจนน่าตกใจ
ทั้งเรื่องทั่วๆไป เรื่องงาน มุมมองการใช้ชีวิต
เราอยู่ห่างกัน 500 km แต่เค้าก็ขึ้นรถมาหาบ่อยมาก
บางครั้งโชคดีเรากลับกทม เราก็จะห่างกัน 300km เค้าขึ้นรถมาหาไม่เหนื่อยหน่อย
เค้าไม่เคยพูดเคยบ่นให้ไม่สบายใจกับความลำบากที่เค้าต้องเดินทางมาหาเรา
ตั้งแต่คบกันมา ไม่เคยทะเลาะกันเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เราวิดิโอคอลทุกวัน วันละ 1-2 ชม เช้าส่งหา เย็นวิดิโอคอล ดึกก็วิดิโอคอลก่อนนอน เราคุยกันทุกเรื่อง
เค้าเป็นโลกอีกใบของเราเลย (พูดจาเหมือนเด็กน้อยเนอะ)
และเราก็มั่นใจว่าเราก็เป็นโลกอีกใบของเค้าเช่นกัน
จากที่เพื่อนๆพี่ๆน้องๆเค้าชอบแซว ทั้งที่เห็นต่อหน้าและแอบไปเห็น
ที่บ้านเราไม่พอใจกับ status ของผู้ชาย แม้ว่าฐานะจะอยู่ในเกณฑ์ดี แต่มันอาจจะสู้บ้านเราไม่ได้ ผู้ใหญ่ก็คงเห็นการณ์ไกลจริงๆว่าเราอายุยังน้อย ยังสามารถหาใหม่ได้ดีกว่านี้ เค้าพยายามพูดอ้อมๆให้เลิกมาหลายครั้ง เราทำไม่รู้ไม่ชี้ ยังไปไหนมาไหนกับเค้า ที่บ้านเริ่มเครียดกันมากขึ้น จนถึงขั้นกดดันให้เลิก เราก็ยังไม่ยอมเลิก ทำไมละ เราได้เจอคนดีๆคนนึง ที่เรามั่นใจว่าเค้าจะดูแลเราได้ดีแน่ๆ
แต่ความจริงก็ทำให้เรายอมรับ ครั้งสุดท้ายที่เราแอบออกไปกับเค้าพ่อจับได้ พ่อร้องไห้ แม่เครียดมาก
เราคิดวนไปวนมาทุกอย่างๆ
และตัดสินใจว่าคงต้องจบความสัมพันธ์ลง
จริงๆทางแฟนเราเค้าก็เป็นห่วงพ่อแม่เรามากเพราะอายุเยอะแล้ว เค้าก็จะเลิกหลายทีเหมือนกันเพราะเค้ารู้สึกว่าตัวเค้าเข้ามา ทำให้บ้านเราวุ่นวายมากขึ้น
แต่เราเองเป็นฝ่ายยื้อเค้าไว้ และเค้าก็ยอมตลอด
จนวันนี้ผ่านมาเกือบปี ก็ดูเป็นเวลาไม่เท่าไหร่
แต่ความผูกพัน ยังมากมายจริงๆ
น้ำตาไม่ไหลแล้ว แต่ยังคิดถึงภาพดีๆ ความทรงจำดีๆ
เหมือนฝันไปอ่ะ เราเคยคุยกันทุกวันแม้จะเจอกันไม่บ่อยมาก และตลกว่าสิ่งที่ทำให้รู้ว่ามันเคยมีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง ก็คือรูปถ่าย
ว่ามันเคยเกิดขึ้นจริงๆนะ เราเคยคบกันจริงๆเว่ย
เราเคยเจอคนที่ดีขนาดนี้ มีความสุขขนาดนี้
เราไม่เคยทะเลาะกันเลย พยายามนึกเรื่องแย่ๆมา balance 555 ก็นึกไม่ออกเลย
เป็นความสัมพันธ์ที่แปลกตรงที่ตั้งแต่แรกคบ ก็รู้กันทั้งสองฝ่ายว่าโอกาสเลิกมีสูงมากเพราะครอบครัวไม่ยอมรับ แต่ต่างฝ่ายต่างก็ยังพยายามดูแลกันและกันให้ดีที่สุด ทำแต่ละวันให้เหมือนจะเป็นวันสุดท้ายที่อยู่ด้วยกัน
สุดท้ายนี้ เราคงไม่ได้ลังเลกับสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว
แต่ตอนนี้ยังคงคิดถึงมาก และคงอยู่ในความทรงจำที่ดีตลอดไป และยังคงรักตลอดไป
เลิกทั้งที่ยังรักกันมากนี่มันเจ็บแบบตอดๆเนอะ แบบเออทำไมฟ้าดิน แกล้งกันแบบนี้
ชาติหน้าชาติไหนขอให้ได้เจอ เรารู้เลยว่าคนนี้เป็นคู่แท้ของเรา
จริงๆเค้ารู้ล็อคอินเรานะแต่ไม่ได้เล่นพันทิพย์ประจำ
ก็หวังว่าเค้าจะไม่เห็นนะเพราะเราเขิน 555
เกิดชาตินี้แค่ได้พบเจอ เกิดชาติหน้าค่อยฝันกันใหม่
วันนี้ใจสลาย ยอมจำนนให้ฟ้าดินแยกเราไกลกัน
เลิกกับแฟนแล้ว พ่อแม่สั่งให้เลิกคบ (อายุ 26yr) ขอกำลังใจหน่อยค่ะ
เป็นแฟนคนที่สามในชีวิตเรา
ตั้งแต่คบกันมาเรานึกออกแต่เรื่องดีๆ
เค้าส่งเสริมให้เราทำแต่สิ่งที่ดีขึ้น ทำให้เรามั่นใจขึ้น
เรามีทัศนคติหลายๆอย่างเหมือนกันมากจนน่าตกใจ
ทั้งเรื่องทั่วๆไป เรื่องงาน มุมมองการใช้ชีวิต
เราอยู่ห่างกัน 500 km แต่เค้าก็ขึ้นรถมาหาบ่อยมาก
บางครั้งโชคดีเรากลับกทม เราก็จะห่างกัน 300km เค้าขึ้นรถมาหาไม่เหนื่อยหน่อย
เค้าไม่เคยพูดเคยบ่นให้ไม่สบายใจกับความลำบากที่เค้าต้องเดินทางมาหาเรา
ตั้งแต่คบกันมา ไม่เคยทะเลาะกันเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เราวิดิโอคอลทุกวัน วันละ 1-2 ชม เช้าส่งหา เย็นวิดิโอคอล ดึกก็วิดิโอคอลก่อนนอน เราคุยกันทุกเรื่อง
เค้าเป็นโลกอีกใบของเราเลย (พูดจาเหมือนเด็กน้อยเนอะ)
และเราก็มั่นใจว่าเราก็เป็นโลกอีกใบของเค้าเช่นกัน
จากที่เพื่อนๆพี่ๆน้องๆเค้าชอบแซว ทั้งที่เห็นต่อหน้าและแอบไปเห็น
ที่บ้านเราไม่พอใจกับ status ของผู้ชาย แม้ว่าฐานะจะอยู่ในเกณฑ์ดี แต่มันอาจจะสู้บ้านเราไม่ได้ ผู้ใหญ่ก็คงเห็นการณ์ไกลจริงๆว่าเราอายุยังน้อย ยังสามารถหาใหม่ได้ดีกว่านี้ เค้าพยายามพูดอ้อมๆให้เลิกมาหลายครั้ง เราทำไม่รู้ไม่ชี้ ยังไปไหนมาไหนกับเค้า ที่บ้านเริ่มเครียดกันมากขึ้น จนถึงขั้นกดดันให้เลิก เราก็ยังไม่ยอมเลิก ทำไมละ เราได้เจอคนดีๆคนนึง ที่เรามั่นใจว่าเค้าจะดูแลเราได้ดีแน่ๆ
แต่ความจริงก็ทำให้เรายอมรับ ครั้งสุดท้ายที่เราแอบออกไปกับเค้าพ่อจับได้ พ่อร้องไห้ แม่เครียดมาก
เราคิดวนไปวนมาทุกอย่างๆ
และตัดสินใจว่าคงต้องจบความสัมพันธ์ลง
จริงๆทางแฟนเราเค้าก็เป็นห่วงพ่อแม่เรามากเพราะอายุเยอะแล้ว เค้าก็จะเลิกหลายทีเหมือนกันเพราะเค้ารู้สึกว่าตัวเค้าเข้ามา ทำให้บ้านเราวุ่นวายมากขึ้น
แต่เราเองเป็นฝ่ายยื้อเค้าไว้ และเค้าก็ยอมตลอด
จนวันนี้ผ่านมาเกือบปี ก็ดูเป็นเวลาไม่เท่าไหร่
แต่ความผูกพัน ยังมากมายจริงๆ
น้ำตาไม่ไหลแล้ว แต่ยังคิดถึงภาพดีๆ ความทรงจำดีๆ
เหมือนฝันไปอ่ะ เราเคยคุยกันทุกวันแม้จะเจอกันไม่บ่อยมาก และตลกว่าสิ่งที่ทำให้รู้ว่ามันเคยมีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง ก็คือรูปถ่าย
ว่ามันเคยเกิดขึ้นจริงๆนะ เราเคยคบกันจริงๆเว่ย
เราเคยเจอคนที่ดีขนาดนี้ มีความสุขขนาดนี้
เราไม่เคยทะเลาะกันเลย พยายามนึกเรื่องแย่ๆมา balance 555 ก็นึกไม่ออกเลย
เป็นความสัมพันธ์ที่แปลกตรงที่ตั้งแต่แรกคบ ก็รู้กันทั้งสองฝ่ายว่าโอกาสเลิกมีสูงมากเพราะครอบครัวไม่ยอมรับ แต่ต่างฝ่ายต่างก็ยังพยายามดูแลกันและกันให้ดีที่สุด ทำแต่ละวันให้เหมือนจะเป็นวันสุดท้ายที่อยู่ด้วยกัน
สุดท้ายนี้ เราคงไม่ได้ลังเลกับสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว
แต่ตอนนี้ยังคงคิดถึงมาก และคงอยู่ในความทรงจำที่ดีตลอดไป และยังคงรักตลอดไป
เลิกทั้งที่ยังรักกันมากนี่มันเจ็บแบบตอดๆเนอะ แบบเออทำไมฟ้าดิน แกล้งกันแบบนี้
ชาติหน้าชาติไหนขอให้ได้เจอ เรารู้เลยว่าคนนี้เป็นคู่แท้ของเรา
จริงๆเค้ารู้ล็อคอินเรานะแต่ไม่ได้เล่นพันทิพย์ประจำ
ก็หวังว่าเค้าจะไม่เห็นนะเพราะเราเขิน 555
เกิดชาตินี้แค่ได้พบเจอ เกิดชาติหน้าค่อยฝันกันใหม่
วันนี้ใจสลาย ยอมจำนนให้ฟ้าดินแยกเราไกลกัน