แบบนี้เรียกว่าเก็บกดรึเปล่าคะหรืออะไร

อายุ19ค่ะ รู้สึกไม่อยากคุยกับใครไม่อยากออกไปไหนเพื่อนชวนไปเที่ยวก็ไม่อยากไป อยากอยู่ในห้องคนเดียวตลอดแบบไม่มีสาเหตุทั้งๆที่แต่ก่อนเพื่อนชวนไปไหนไปหมด มันเหมือนรู้สึกไม่ปลอดภัยแบบบอกไม่ถูกไม่ใช่ทางกายนะทางใจอะ มีแค่แม่เท่านั้นที่เวลาคุยแล้วรู้สึกปลอดภัย แต่เมื่อไหร่ที่ทะเลาะกับแม่ขึ้นมานี่จะรู้สึกแย่มาก แบบมากที่สุด แต่มันจะเกี่ยวมั้ยที่หลังๆพ่อกับแม่เราทะเลาะกันบ่อยมากเรื่องพ่อมีคนอื่น เราทำไรไม่ได้ คือทำไมไม่เลิกกันไปเลย เราโอเคกว่ามาทะเลาะกันให้เราฟัง เคยบอกพ่อกับแม่นะแต่ก็ไม่เลิกกันยังงทะเลาะกันอยู่ถึงจะน้อยลงนิดนึงก็เหอะ เราเก็บกดรึเปล่าหรืออะไร คือเรารู้สึกอยู่คนเดียวในห้องใส่หูฟังมันน่าจะดีที่สุดปลอดภัยสุดอะไรแบบนี้ บางทีก็อยากหายไปจากโลกนี้ ไม่ได้อยากตายนะแต่อยากไปอยู่คนเดียวแบบคนเดียวที่ไหนก็ได้  แล้วหลังๆนอยด์บ่อย ดาวน์เก่งอะไรนิดหน่อยก็รสแย่ บางคำพูดอะไรนิดหน่อยก็เก็บมาร้องไห้คนเดียว