วันนี้เราได้เจอคนดีๆอย่างพี่ๆรปภและกลุ่มพนักงานดับเพลิงจากห้างเทอมินอล21 และรปภจากสถานีbts อโศกเลยอยากมาบอกความดีของพวกเขากันค่ะถึงจะเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆแต่เรารู้สึกดีมากๆที่เขาช่วยเหลือเราขนาดนี้วันนี้เรากับแฟนแล้วก็พี่สาวมาเดินเล่นที่เทอมินอลตอนบ่ายๆและกลับตอนประมาณ3 ทุ่มแล้วปรากฎว่าเราลืมของไว้แต่จำไม่ได้ว่าลืมไว้ที่ไหนบ้านเราอยู่แถวราชพฤกเราพึ่งนึกขึ้นได้ตอนถึงสถานีบางหว้าแล้วเรากับแฟนเลยรีบกลับไปที่เทอมินอลทันทีตอนนั้นก็4 ทุ่มกว่าแล้วห้างมันก็ปิดแล้วเราเลยลองหาเบอร์ติดต่อของห้างดูปรากฎว่าเจอเราเลยรีบโทรไปถามเขาแต่โทรไปหลายรอบก็ไม่มีใครรับสายแต่ก็เข้าใจอ่ะค่ะว่ามันเป็นเวลาเลิกงานแล้วพนักงานคงกลับบ้านกันหมดแล้วเราจึงลองคุยกับแฟนว่าเอายังไงดีเพราะตอนนั้นเราก็สติแตกไปแล้ว(555+) ตอนนั้นพี่สาวโทรมาถามพอดีพี่สาวเลยมาบอกว่าให้ลองโทรหาอีกรอบไหมเผื่อเขารับเราก็ลองโทรดูปรากฎว่ามีคนรับจริงๆ(พึ่งมารู้ทีหลังว่าเขาเป็นพนักงานดับเพลิงของทางห้าง) เราเลยรีบถามเขาว่าห้างปิดรึยังพอดีลืมของไว้รบกวนช่วยหาให้หน่อยได้ไหมคะทางฝั่งพนงเขาก็เลยถามว่าห้างปิดแล้วลูกค้าสะดวกมาที่ห้างไหมทางเราจะได้ช่วยดูของให้เพราะถ้าบอกทางโทรศัพท์มันอาจจะลำบากเราจึงรีบบอกเขาส่ากำลังกลับไปเราต้องนั่งกลับจากบางหว้าไปอโศกเพื่อกลับไปเอาของพอถึงเรากำลังจะเข้าไปแฟนก็ถามว่าจะเข้ายังไงเพราะมันต้องคืนบัตรbts เราก็เลยไปคุยกับรปภของสถานีอโศกว่าขอเข้าไปทำธุระที่ห้างได้ไหมรปภเลยถามว่ามีธุระอะไรสำคัญไหม เราเลยบอกเหตุผลเขาไปแล้วก็ถามเขาเรื่องบัตรว่าทำยังไงรปภเขาก็บอกว่าบัตรมันอยู่ได้2 ชมคุณจะมาทันไหมเราเลยรีบตอบว่าทันค่ะเขาเลยยอกให้เรารีบไปรีบมาเรากับแฟนจ้ำอ้าวไปห้องโหลดดิ้ง(เขียนไม่ถูกขออภัยค่ะ) คุยกับพนงที่ติดต่อไว้เขาก็สอบถามว่าเราลืมไว้ที่ไหนเวลาไหนเขาจะได้บอกให้หน่วยรปภช่วยดูให้คือตอนนั้นลืมเอ๋อไปหมดจำไม่ได้ว่าลืมไว้ไหนแต่พอจำได้ลางๆว่ามีอยู่แค่2-3 จุดที่คิดว่าน่าจะเผลอลืมไว้คือโต๊ะกลมหน้าโรงหนังร้านdakgalbi และห้องน้ำชั้น4 เราเลยรีบบอกรายละเอียดไปในตอนแรกเขาให้รปภช่วยไปดูจุดที่เราคิดว่าน่าจะใช่ก่อนก็คือห้องน้ำชั้น4 เพราะเราอาจจะเผลอลืมไว้ตรงที่วางของแต่ปรากฎว่าเขาเข้าไปหาแล้วก็ไม่เจอพนงดับเพลิงอีกคนเลยตะโกนมาบอกว่าแม่บ้านอาจเก็บไว้ในห้องซักล้างเขาเลยรีบประสานงานกับทางจนทมห้เปิดห้องดูแต่มันล็อคเขาเลยบอกมห้รอก่อนเขาจะไปแจ้งทำเรื่องเปิดห้องให้ว่ามีไหมคือตอนนั้นเหมือนเป็นเรื่องใหญ่มากๆอ่ะแบบใจเราก็เกรงใจเขามากๆอ่ะเพราะมันดึกแล้วแต่อีกใจก็อยากได้ของคืนคือพี่เขาเป็นคนดีมากอ่ะพี่เขาก็บอกนะว่าให้เรากลับไปก่อนไหมเพราะมันดึกมากแล้วเขาบอกว่าเดี๋ยวเขาจะช่วยหาให้แล้วพรุ่งนี้จะโทรแจ้งเราว่าเจอไหมคือตอนนั้นมันยังมีเวลาเราเลยบอกเขาว่าขอรออีกพักนึงจะได้กลับมาไม่เสียเที่ยวคือก็เข้าใจพี่เขาว่าไม่ใช่เวลาทำงานอ่ะค่ะแต่เราก็กลับมาไกลเลยไม่อยากเสียเวลาเขาเลยบอกว่างั้นเดี๋ยวเขาดูกล้องวงจรปิดให้ตามจุดที่เราไปเขาประสานงานไปจุดต่างๆแบบโหสุดยอดอ่ะคือเรายิ่งรู้สึกผิดใหญ่เลยอ่ะรู้สึกกลายเป็นคนสร้างปัญหาให้เขาทันที(555+) คือตอนหลังตั้งใจจะบอกพี่เขาว่าไม่เปนไรค่ะรอพรุ่งนี้ก็ได้เกรงใจสุดๆแต่หลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงจากวอล์ว่าในห้องน้ำไม่เจอเรานี่ใจแป้วเลยแบบมันเฟลอ่ะสรุปคือของหายจริงๆหรอเหมือนจนทรู้อ่ะเห็นหน้าเรากลายเป็นหมาหงอยมั้งเลยรีบวอล์บอกให้ไปเช็คตามจุดต่างๆอีกทีให้ละเอียดจนในที่สุดมีขนทคนนึงวอล์กลับมาว่าเจอถุงใบนึงแต่ไม่รู้ใช่ไหมเพราะคนละสีกลับที่เราบอกไป(ตอนนั้นจำไม่ได้จริงๆเลยบอกผิดค่ะTvT) จนทในห้องเลยพยายามปลอบใจเราว่าภาวนาขอให้เป็นของที่น้องตามหานะเรานี่สาธุตามไปเลยจ้าาาจนเขาเอาของมาให้เราแทบกรี๊ดสรุปเราบอกสีผิดแต่จนทก็หามาให้เราได้ตอนนั้นโคตรดีใจแบบแทบร้องไห้ได้ของคืนแล้วโว้ยยยยเรารีบยกมือไหว้ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่ช่วยกันตามหาให้ถึงของจะมีราคาไม่มากไม่กี่ร้อยแต่คือเราปลื้มใจกับน้ำใจของพี่ๆเขาที่ช่วยกันหาของให้เราเราไม่มีอะไรตอบแทนพี่เขาได้แต่พูดขอบคุณมากๆที่ช่วยหาของให้จนเจอเป็นเพราะความสะเพร่าของเราจนทำให้เกิดเรื่องตอนกลับพี่ๆเขายังเดินมาส่งเราที่หน้าประตูออกด้วยยิ่งทำให้รู้สึกซึ้งใจเข้าไปใหญ่ที่ได้เจอคนดีๆอย่างพี่ๆเขาทุกคนขอบคุณจนททุกคนในห้างเทอมินอล21 ที่ช่วยเราหาของจนเจอขอบคุณจากใจเลยค่ะแล้วก็ขอบคุณพี่รปภที่ช่วยเปิดประตูให้เราที่สถานีอโศกขอบคุณจริงๆค่ะอยากมห้มีคนดีๆแบบพวกพี่ๆเยอะๆเลยค่ะคนดีๆแบบนี้น่ายกย่องมากๆเลยขอบคุณค่ะ
วันแย่ๆที่ทำให้เจอแต่คนดีๆ ประทับใจมากๆ