มาทำธุระที่ธนาคารสีม่วง ในห้าง ผู้ใช้บริการเยอะ คิวยาว นั่งรอไปเรื่อย ๆ ไม่มีปัญหา หน้าธนาคารมีรถเข็นของจอดอยู่ 1 คัน มีเด็กอยู่ในรถ ชายคน หญิงคน อายุประมาณ สามขวบ ก็ซน ๆ หน่อย แต่ไม่เห็นพ่อแม่เด็ก อาจจะทำธุระอยู่แถวนั้น มีจังหวะนึง เด็กผู้ชายปีนรถเข็นจะออกมา แล้วก็เปลี่ยนใจดึงขากลับ แต่โชคร้ายหน่อย ขาติดที่ขอบ เอาไม่ออก เด็กก็เริ่มร้องโยเยจะร้องไห้ คนที่นั่งดู (ลูกค้าของธนาคาร) กำลังจะเข้าไปช่วย แต่พนักงานทำความสะอาดของธนาคารถึงตัวเด็กก่อน เลยช่วยน้องออกมา เสียก็คงดังไปถึงในธนาคาร ก็มีผู้หญิงคนนึงเดินออกมาที่เด็กทั้งสองคน ผมยาวสีทำสีแดง เสื้อสีดำแขนกุด กางเกงยีนขาสั้นตัดขา ใส่หูฟังแบบ air pod เดินออกมาดุเด็กว่า “อย่าซนซิลูก” แล้วก็พาเด็กสองคนออกจากรถ แล้วเข้าไปในธนาคาร โดยไม่มีขอบคุณคุณแม่บ้าน หรือขอโทษคนอื่น ๆ ในที่นั้นสักคำ
คือกำลังจะบอกว่า บางทีขอบคุณคุณแม่บ้านสักคำเถอะ ถ้าไม่ได้คุณแม่บ้าน ลูกคุณอาจจะเจ็บตัวได้นะ
ถึงคุณแม่ใส่ airpod ที่หน้าธนาคารสีม่วงวันนี้
คือกำลังจะบอกว่า บางทีขอบคุณคุณแม่บ้านสักคำเถอะ ถ้าไม่ได้คุณแม่บ้าน ลูกคุณอาจจะเจ็บตัวได้นะ