ทุกคนเป็นกันไหม

จะพูดยังไงดี จริงๆ เราก็คิดนะว่าตัวเองก็รู้จักตัวเองดี รู้ว่าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร ไม่ต้องการอะไร
มีความชัดเจนกับตัวเอง มีเป้าหมาย แต่บางทีก็อยากจะปล่อยๆ ไม่อยากอะไร อะไรทีทำอยู่ตอนนี้ที่คิดว่าดีแล้ว แล้วทำเพื่ออะไร ก็ไม่อยากจะสนใจ แล้วกลับมาคิดอีกทีว่าทำไปเพื่ออะไร แต่พอลองปล่อยให้ตัวเองทำแบบที่อยากทำคือไม่สนใจอะไรเลย ยิ่งเครียดหนักกว่าเดิม พอเหมือนเราปล่อยให้ตัวเองไม่ทำอะไร มันก็รู้สึกไม่โอเค รู้สึกตัวเองไม่มีประโยชน์ รู้สึกไม่มีค่า จะรู้สึกแย่กับตัวเองมากๆ -- ไม่ทำอะไรเลยในทีนี้ของเราคือก็ยังทำอยู่อะแหละ อะไรที่รับผิดชอบอยู่ก็ทำยังทำหน้าที่เหมือนเดิม แต่ก็ทำแบบมีคำถามว่าเพื่ออะไร ไม่มีพลัง ทำแบบว่างเปล่า ---แต่ก็ไม่ให้ตัวเองอยู่กับอารมณ์นั้นนานนะ เพราะถ้าปล่อยไว้ก็คงดูดพลังไปหมด ---เอาจริงก็รู้ตัวนะว่าเป็นอะไร คือมันคงเป็นเรื่องปกติใช่มั้ย ที่บางครั้งเราก็มีเป้าหมาย ชัดเจนในความต้องการ แต่บางทีก็หมดพลังไปดื้อๆ และดันมามีคำถามว่าทำไม เพื่ออะไร คือพอเริ่มรู้ตัวเองกำลังปล่อยให้ตัวเองอยู่กับห้วงอารมณ์แบบนี้ก็จะพยายามให้ตัวเองเด้งกลับมาเหมือนเดิม กลับมาฮึกใหม่ ----แต่ประเด็นคือเราวนลูปอยู่กับอารมณ์แบบนี้ตลอด เดี๋ยวมีเป้าหมาย เดี๋ยวไม่มี เดี๋ยวมีพลัง เดี๋ยวไม่มีพลัง คือมันเป็นเรื่องปกติใช่ไหม??